1ος αγώνας Downhill Cup 2016- Lousfaki Trail Report- Ήμασταν εκεί! (photos)

Author: 1 σχόλιο Share:
12887477_552688388224951_1821989264_o

Στην ταινία “Life cycles” ακούμε κάποια στιγμή : “There is no place you can’t ride” (δεν υπάρχει μέρος που δε μπορείς να καβαλήσεις).  Το Lousfaki Trail  είναι σε ένα μέρος που μερικά χρόνια πριν δε μπορούσες να το πεις αυτό.  Σε ένα ξερό λόφο, στη μέση του θεσσαλικού κάμπου, με υψόμετρο μόλις 270 μ. δεν είναι εύκολο να φανταστείς μια διαδρομή Downhill.  Ωστόσο κάποιος τη φαντάστηκε και άρχισε να σκάβει.  Στη συνέχεια επιστρατεύτηκαν πολλά ζευγάρια χέρια και έσπασαν πολλοί γκασμάδες στα «επίμονα» βράχια.  Στο τέλος ήρθαν φορτηγά χώμα, μπουλντόζα και απογείωσαν κυριολεκτικά τη διαδρομή!

Το Lousfaki Trail είναι μια καινούρια διαδρομή στο Πανελλήνιο Κύπελλο Downhill.  Ωστόσο τόσο ως διοργάνωση όσο και ως μονοπάτι εντυπωσίασαν.  Η σήμανση ήταν άψογη με κορδέλα σε όλο το μήκος της διαδρομής.  Προσέφερε το μέγιστο στην αυτοσυγκέντρωση των αθλητών αλλά και στην αίγλη και την προετοιμασία που πρέπει να έχουν οι αγώνες.  Η τέντα της Red Bull με την περιγραφή αγώνα του Γιώργου Δημητρίου, το Natural Power Chai Shop με τις μουσικές του και τα ενεργειακά ροφήματα, η ψησταριά που δε σταμάτησε να ψήνει σουβλάκια  έστησαν το σκηνικό εκτός πίστας και το αποτέλεσμα ήταν άψογο.  Θεατές εμψύχωναν με σφυρίγματα και φωνές τους αναβάτες.  Μαζί κι  ένα αλλοπρόσαλλο τσούρμο, με δεμένους επιδέσμους σε χέρια και πόδια.  Ήταν οι αναβάτες που είχαν βγει εκτός λόγω τραυματισμών.  Είχαν πάρει τιμόνια και ζάντες στα χέρια και τα χτυπούσαν σαν τρελοί.  Αντί να πάνε σπίτι τους και να καταριούνται τη μοίρα τους ήταν εκεί και το χαίρονταν σαν να έτρεχαν και να έβγαιναν όλοι πρώτοι! 

-Αυτό είναι μάγκες! το ‘χετε!-

Πρώτος αγώνας με αποκαλυπτική πρεμιέρα.

Στη ράμπα της εκκίνησης τα πράγματα ήταν άγρια.  Εκεί οι παλμοί ανέβαιναν, τα χέρια έσφιγγαν το τιμόνι και οι θέσεις στο βάθρο ήταν λίγες, ενώ οι συμμετέχοντες 145.  Προτεραιότητα είχε το καλό αποτέλεσμα για το πλασάρισμα σε μια καλή θέση στη βαθμολογία του κυπέλου και η ασφαλής κατάβαση (αν ήταν δυνατόν).  Τα δοκιμαστικά κύλησαν ομαλά.  Τα περάσματα ήταν εντυπωσιακά, αλλά όλοι κρατούσαν τις δυνάμεις τους. 

Στον προκριματικό οι θεατές πήραν μια γεύση από το τι τους περιμένει στον τελικό.  Ο Βούλγαρος Stivian Gatev έριξε το χρόνο πολύ χαμηλά έτσι ώστε να μην υπάρχει περιθώριο λάθους, να βγαίνει ο νικητής μόνο με ένα τέλειο run.  Έκανε 2:18:494.  2 δευτερόλεπτα πίσω του ο Άρης Χατζηγεωργίου (Gravity Freaks / Your Bike / POC), ο Χρήστος Δερβένης (The Bikings / Trail Addicts) και ο Αντώνης Αλιφακιώτης (Hangover Team) με δυσδιάκριτη μεταξύ τους διαφορά.  5ος καλύτερος χρόνος ήταν του Ελισαίου Γουβή και την εξάδα έκλεισε ο Junior Νίκος Αρβανίτης. 

Ο Κώστας Ανδριώτης φορτωμένος με πολλά χιλιόμετρα στα πόδια του σε ισπανικό έδαφος και την μεγαλύτερη επιτυχία Έλληνα αναβάτη σε αγώνα Παγκοσμίου επιπέδου έφτασε στον 1ο αγώνα του κυπέλλου με μόνο στόχο τη νίκη.  Μπορεί στον προκριματικό μια πτώση να τον άφησε πολύ πίσω στο χρόνο, στον τελικό, όμως, δεν υπήρχαν τέτοια περιθώρια κι έβγαλε το τέλειο run.  Έριξε κι άλλο το χρόνο του προκριματικού κατά 3 σχεδόν δευτερόλεπτα κάνοντας 2:15:137.  Από τον 1ο κιόλας αγώνα ξεκαθαρίζει ότι είναι ο πιο φορμαρισμένος Έλληνας αναβάτης και όλοι περιμένουμε να τον δούμε στους επόμενους του αγώνες στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό.  Με 644 κλάσματα δευτερολέπτου διαφορά τερμάτισε ο Χρήστος Δερβένης (The Bikings / Trail Addicts).  Απίστευτα γρήγορος και εντυπωσιακός είναι πάντα έτοιμος για να ανέβει στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου.  3ος  έμεινε ο Junior Βούλγαρος Teodor Mavroudiev.  Ακολούθησε στην 4η θέση ο Άρης Χατζηγεωργίου που έκανε 3 δευτερόλεπτα πιο γρήγορο χρόνο από τα προκριματικά και πήρε την προσωπική ικανοποίηση αλλά όχι το βάθρο που ήθελε.  Ο Gatev αρκέστηκε στον καλύτερο χρόνο του προκριματικού και την 5η του τελικού.  Η 6η θέση ανήκε στον Αντώνη Αλιφακιώτη που με κάτω από 3 δευτερόλεπτα διαφορά από το χρόνο του Ανδριώτη και σχεδόν τα διπλάσια χρόνια απέδειξε  ότι δεν υπάρχει όριο.

12887276_552688144891642_546193443_oΤο Downhill φημίζεται ως αντρικό άθλημα ωστόσο σε κάθε αγώνα συναντάμε κάποιες τολμηρές γυναίκες που συχνά μάλιστα αφήνουν αρκετούς άντρες πίσω.  Στο Lousfaki Trail ήταν τέσσερις.  Η Ελένη Διακάκη πήρε την 1η θέση.  Ήταν κάτω από 1 δευτερόλεπτο ταχύτερη από τη Μαρία Μιχαλογιαννάκη που βρέθηκε στη 2η θέση.  Η Μιχαλογιαννάκη είναι η 1η Ελληνίδα που ασχολήθηκε με το Downhill και έφτασε μάλιστα σε επίπεδο να τρέχει στην επαγγελματική ομάδα της Unior.  Διέκοψε για αρκετά χρόνια και αυτή ήταν η 1η εμφάνιση της μετά από καιρό.  Ελπίζουμε να τη δούμε και στους επόμενους αγώνες του κυπέλλου.  Στο 3ο σκαλί ανέβηκε η Αναστασία Κώττα και 4η από τη Βουλγαρία η Margarita Hristova.

Στην κατηγορία των Masters η μάχη είναι πάντοτε σκληρή.  Έτσι για μια ακόμα φορά είχαμε διαφορά κάτω του δευτερολέπτου μεταξύ του Άρη Χατζηγεωργίου (Gravity Freaks / Your Bike / POC) και του Αντώνη Αλιφακιώτη (Hangover Team).  To 2:17 ήταν απίστευτος χρόνος και οι δύο τους εντυπωσιακοί.  Πίσω τους ο πολύ δυνατός Βασίλης Τσιαντίκος που θα είναι οικοδεσπότης στον επόμενο αγώνα του κυπέλλου, στο Tiger Trail, στην Καλαμπάκα.

Στους Veterans ο συνήθης ύποπτος Φώτης Σκαρής (Gravity Freaks / Your Bike / Devinci) πήρε μια άνετη νίκη με το Κώστα Πισσάνο 2ο και τον Αργύρη Κωστογιάννη 3ο .

Η κατηγορία Junior είναι η αισιοδοξία για το μέλλον του αθλήματος και η πολυπληθέστερη κατηγορία.  Με 52 συμμετοχές κάτω των 18 ετών και πολλούς από αυτούς να είναι «πιστόλια» είναι σίγουρο ότι τα επόμενα χρόνια θα παρακολουθούμε πολύ δυνατούς αγώνες.  Ο Teodore Mavroudiev σημείωσε το εντυπωσιακό 2:16:408 και κερδίσε την πρωτιά στη Junior αλλά και την 3η θέση γενικής.  Πίσω του, στη 2η θέση της κατηγορίας και στη 10 γενικής τελείωσε τον αγώνα του ο Νίκος Αρβανίτης (Gravity Freaks / Your Bike).  3ος από την ίδια ομάδα, από τους Gravity freaks βρέθηκε ο Παναγιώτης Καλλιγέρης .

Τέλος, στη κατηγορία Elite με τις μεγάλες προσδοκίες και τις πολλές ικανότητες επικράτησε ο Κώστας Ανδριώτης, με τον Χρήστο Δερβένη 2ο.  Στα δοκιμαστικά ο Δερβένης είχε βλάβη στο ποδήλατο του και αναγκάστηκε να το αλλάξει τελευταία στιγμή χωρίς να προλάβει να ρυθμίσει στα μέτρα του το Ram Synergy ακόμα κι έτσι όμως κατάφερε να το ανεβάσει στο βάθρο! Η 3η θέση πήγε στη γειτονική Βουλγαρία και το Stivian Gatev.

Ένας αγώνας κρίνεται επιτυχημένος από την ένταση, την αδρεναλίνη και τον ανταγωνισμό των αθλητών, από τον θαυμασμό και τις κραυγές των θεατών και από τα χαμόγελα των διοργανωτών!!!  To Lousfaki Trail τα είχε όλα αυτά και η χρονιά για το Πανελλήνιο κύπελλο Downhill ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο.  Μένουν 7 ακόμη αγώνες και ευχόμαστε να είναι το ίδιο επιτυχημένοι ή και περισσότερο.  Η προσπάθεια της οργανωτικής ομάδας αλλά και των κατά τόπους riders έχει αποδώσει και θα έχουμε μια πολύ δυνατή χρονιά στις ελληνικές πίστες Downhill.

Επόμενο ραντεβού στο Tiger Trail

D. or D.

Previous Article

Απλή και φτηνή ηλεκτρονική μετάδοση. Ήρθε η στιγμή που όλοι περιμέναμε;

Next Article

5 ερωτήσεις που κάνει κάθε αρχάριος ποδηλάτης βουνού!

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Σχόλια