Zorba the Rider, εξερευνώντας τα Πιέρια Όρη.

Author: Χωρίς σχόλια Share:
pieria orh mtb greece view (6)

Ο Αλέξης Ζορμπάς πριν γίνει ψαροταβέρνα και rooms to let, πριν τον ανακαλύψει ο Νίκος Καζαντζάκης, πριν τον μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη ο Μιχάλης Κακογιάννης λεγόταν Γιώργος Ζορμπάς και ήταν ένας άνθρωπος κατατρεγμένος. Γεννήθηκε στον Κολινδρό Πιερίας. Σε νεαρή ηλικία, κυνηγημένος από τους Τούρκους πήγε στο χωριό Καταφύγι όπου έμεινε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα βόσκοντας πρόβατα στα Πιέρια όρη. Επόμενος σταθμός του ήταν η Χαλκιδική όπου δούλεψε στα ορυχεία δίπλα στο φίλο του Γιάννη Καλκούνη ώσπου μια νύχτα κλέφτηκε με την κόρη του φίλου του. Παντρεύτηκαν, έκαναν 12 παιδιά και ζούσαν ευτυχισμένοι ώσπου ένας ακόμα πόλεμος ήρθε να ταράξει τη χώρα. Το 1915 έχοντας χάσει τα πάντα αποφασίζει να φύγει για το Άγιο Όρος όπου γνωρίστηκε με το Νίκο Καζαντζάκη. Η καλογερική όμως δεν του ταίριαζε κι έτσι αποφάσισε να φύγει μαζί με το φίλο του για τα ορυχεία της Πράστοβας στη Μεσσηνία. Από εκεί μας ξεκινάει και ο Νίκος Καζαντζάκης στον Βίο και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά. Ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος τον βρήκε στα Σκόπια, η κατάσχεση των Γερμανών στα ορυχεία, η ναζιστική βία και η πείνα ήταν οι τελευταίες εικόνες της ζωής του.

pieria orh mtb greece view (1)            pieria orh mtb greece (6) pieria orh mtb greece zorbas


«Μια μέρα περνούσα από ένα χωριουδάκι. Ένας μπαμπόγερος ενενήντα χρονών φύτευε μια μυγδαλιά. -Ε, παππούλη, του κάνω, μυγδαλιά φυτεύεις; Κι αυτός, έτσι σκυμμένος που ήταν, στράφηκε και μου κάνει: -Εγώ, παιδί μου, ενεργώ σα να ήμουν αθάνατος! -Κι εγώ, του αποκρίθηκα, ενεργώ σα να ‘ταν να πεθάνω την πάσα στιγμή. Ποιος από τους δυο μας είχε δίκιο, αφεντικό;»

Απόσπασμα από το βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά


Ο Αλέξης Ζορμπάς για εμένα ήταν σπουδαίος. Συγκέντρωνε όλες τις αρετές και τα ελαττώματα ενός ανθρώπου που ζούσε στη ζωή του έπακρο, μετουσίωνε τη γνώση, την έκανε πράξη, το ψωμί του το έκανε δουλειά και όταν τα σύνορα του λόγου ήταν στενά αυτός το έριχνε στο χορό για να εκφραστεί!pieria orh mtb greece view (3)

Από όταν ήμουν μικρός με γοήτευε. Έτσι όταν βρεθήκαμε στα Πιέρια για εμένα δεν είχαν σημασία μόνο τα μονοπάτια, το ποδήλατο και το βουνό. Ήξερα ότι πατάω στα βήματα του και βλέπουμε τις ίδιες κορυφές.

Φτάσαμε στο Ελατοχώρι Σάββατο απόγευμα, κάναμε μια χαλαρή βόλτα, βρήκαμε το μέρος που θα διανυκτερεύαμε κι ετοιμάσαμε τα ποδήλατα μας. Χρειαζόμασταν χρόνο στο βουνό, δεν έφτανε μια Κυριακή. Θέλαμε να εγκλιματιστούμε, να συνηθίσουμε το τοπίο, να μας είναι οικείο και περισσότερο απ’όλα θέλαμε να κοιμηθούμε κάτω απ’ τ’ άστρα.

pieria orh mtb greece night sleep mountain

Τα ξημερώματα άνοιξα για λίγο τα μάτια μου και είδα τις κορυφές του Ολύμπου απέναντι μου κόκκινες και τον ήλιο να ανατέλλει. Ο καφές στο βουνό είναι μια ιεροτελεστία. Τον ετοιμάσαμε μαζί με τον Γιάννη χωρίς να μιλάμε.pieria orh mtb greece coffee time

Είχε πλέον ξημερώσει για τα καλά όταν καβαλήσαμε τα ποδήλατα. Από το Ελατοχώρι ακολουθήσαμε το χωματόδρομο προς το Καταφύγι, τη μοναδική πρόσβαση για το χωριό. 12 χλμ. με μικρές υψομετρικές διαφορές μέσα σε δάσος οξιάς και φτάσαμε στο χωριό. Πριν πάμε προς την πλατεία πήγαμε στο «μπαλκόνι» του χωριού. Μπροστά μας ήταν η λίμνη του Αλιάκμονα και πίσω μας οι κορυφές Τούρλα και Φλάμπουρο. Επόμενη μας στάση εκεί, στα 2100 μ. υψόμετρο. Πριν την ανηφόρα των 10 χλμ. όμως είχε προτεραιότητα μια στάση στην πλατεία και επίσκεψη στο μουσείο Ζορμπά. Το μουσείο ξεκίνησε την περιπέτεια του 2 δεκαετίες πριν, ακόμα και σήμερα όμως παραμένει κλειστό, χωρίς εκθέματα και ξεχασμένο από τους πάντες. Νομίζω ότι Ζορμπάς εκεί που είναι χαμογελάει και θα στρίβει το μουστάκι του βλέποντας το. Δεν του άρεσαν τα μουσεία, οι ήρωες και οι παράτες. Αυτό που ήθελε να αφήσει πίσω του όπως μας λέει ο Καζαντζάκης ήταν ένα καμένο κάστρο και τα κατάφερε!

pieria orh mtb greece view (4)

Πήραμε την ανηφόρα και λίγη ώρα μετά ήμασταν σχεδόν στα 2000μ. υψόμετρο και συνεχίζαμε προς την κορυφή. Σε πολλά σημεία κουβαλούσαμε τα ποδήλατα, αλλού σπρώχναμε ενώ συχνά κάναμε στάσεις. Το υψόμετρο μας έκοβε την ανάσα κυριολεκτικά και η θέα μεταφορικά. Ο Όλυμπος απέναντι μας, η λίμνη κάτω μας και παντού γύρω-γύρω κορυφές… ναι, είχαμε φτάσει εκεί που θέλαμε. Όχι μόνο γεωγραφικά αλλά και σαν κατάσταση. Ήμασταν ήρεμοι, γεμάτοι με εικόνες και συναισθήματα. Ήμασταν έτοιμοι για την κατάβαση.

pieria orh mtb greece view (5)

Τα μονοπάτια εκεί είναι χαραγμένα από τα κοπάδια και τους κτηνοτρόφους, τα συχνά νεροφαγώματα δεν αφήνουν περιθώρια για μεγάλες ταχύτητες και οι εναλλαγές στην κλίση του εδάφους είναι συχνές. Ωστόσο σημασία πολλές φορές δεν έχουν τα καλοδουλεμένα μονοπάτια, είναι δύσκολο εξάλλου να γίνουν εκεί, σημασία είχε πως ήμασταν εκεί, βλέπαμε αυτά που βλέπαμε και νιώθαμε έτσι όπως νιώθαμε… ζωντανοί!

Κοιτάζοντας μια πλαγιά είπα στο Γιάννη να πάμε από ‘κει. Δεν είχε δέντρα, μόνο χαμηλή βλάστηση, ούτε μεγάλα βράχια. Ακολουθήσαμε την κλίση της πλαγιάς και αφήσαμε τη βαρύτητα να κάνει τη δουλειά της. Εκεί που δεν υπήρχε μονοπάτι εμείς το εφεύραμε. Το μήκος του θα μπορούσε να φτάσει τα 2,5 χλμ και η δουλεία που απαιτεί είναι μόλις λίγων ημερών… κάποια μέρα θα γυρίσω για αυτό, έχω αφήσει χρέος στα Πιέρια.

Στη βάση της κορυφής συναντήσαμε το ορειβατικό καταφύγιο, λίγο έξω από την πόρτα του μια αλπική λίμνη και λίγο πιο πέρα σκουπίδια πεταμένα, ένα παρατημένο αμάξι και αδιαφορία. Αυτή η χώρα έχει τόσες αντιθέσεις, τόση ομορφιά και τόση απαξίωση που σε κάνει να την αγαπάς και να την μισείς ταυτόχρονα.pieria orh mtb greece view (2)
Συνεχίζοντας τα μονοπάτια χάναμε ύψος αλλά δε θέλαμε να τελειώσουν. Διασχίσαμε οροπέδια, μπήκαμε στον πειρασμό να κάνουμε κοπάνα από τις δουλειές και τις υποχρεώσεις μας τη Δευτέρα, να μείνουμε εκεί ακόμα λίγο ή για την υπόλοιπη ζωή μας.

Το απόγευμα ξανασυναντήσαμε το χωματόδρομο που θα μας οδηγούσε στο Ελατοχώρι. Ήμασταν κουρασμένοι, ακόμα και οι μικρές ανηφόρες ήταν Γολγοθάς, αλλά η μπύρα της επιστροφής ήταν πλέον στόχος. Ήμασταν γεμάτοι, οι αναμνήσεις, τα συναισθήματα, οι φωτογραφίες και αυτό εδώ το άρθρο είναι ότι απέμεινε και σκέφτηκα ότι ωραίο θα ήταν να τα μοιραστούμε και ίσως να δώσουν σε κάποιον έμπνευση.

pieria orh mtb greece give me beer

Καλά ταξίδια να έχουμε όλοι, καλές διαδρομές!
Κείμενο-Φωτογραφίες : Άλεξ Πετρούτσος-Γιάννης Μαυρουδής

Previous Article

Taga 2.0, ένα ποδήλατο για όλη την οικογένεια!

Next Article

Γιατί θα πρέπει να πείσετε την σύζυγό σας, να ποδηλατήσει μαζί σας.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Σχόλια