Ποιές όμως είναι οι σημαντικότερες αλλαγές που έκαναν το ποδήλατο πιο εύκολο και πιο πρόσιτο;

HYPERGLIDE κασέτα

Πριν η Shimano εφεύρει την HYPERGLIDE – κατ ‘ουσίαν την έξυπνη διαμόρφωση των γραναζιών της κασέτας – οι αλλαγές ταχυτήτων σε ένα ποδήλατο βουνού ήταν μια αρκετά φρικτή υπόθεση. Όταν Shimano παρουσίασε τις κασέτες HYPERGLIDE ήταν κάτι μοναδικό. Μπορούσες να αλλάξεις ταχύτητα ενώ έκανες πετάλι και πλέον δεν χρειαζόταν να στριφογυρνάς μόνιμα το ρυθμιστή καλωδίων για την ανηφόρα και στη συνέχεια για την κατηφόρα.

V Brakes

Πολλοί από εσάς θα διαφωνήσετε με την επιλογή των V Brakes αντί για τα υδραυλικά, όμως τα τελευταία χρειάστηκαν πολύ καιρό μέχρι να γίνουν αξιόπιστα, οικονομικά και ελαφριά . Αντίθετα με τα V brakes που με το που πρωτοεμφανίστηκαν έκαναν αμέσως τη διαφορά. Μπορούσαν να επιβραδύνουν – ακόμα και να σταματήσουν – τα ποδήλατα του βουνού στην κατάβαση, με αποτέλεσμα πολλοί αναβάτες να ξεκλειδώσουν το ταλέντο τους στο κατέβασμα!

Ανάρτηση

Όπως τα δισκόφρενα, έτσι και η ανάρτηση είχε ένα δύσκολο ξεκίνημα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να την αφήσουμε εκτός λίστας. Τα πιρούνια με ανάρτηση έγιναν απαραίτητο αξεσουάρ στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Στη συνέχεια πήρε θέση και η πίσω ανάρτηση, καθώς οι εταιρείες προσπάθησαν ο άνθρωπος και το ποδήλατο να λειτουργούν σε αρμονία. Βέβαια πήρε καιρός στους ποδηλάτες βουνού που ενδιαφέρονται για το βάρος του ποδηλάτου τους να δεχτούν τα πραγματικά οφέλη της ανάρτησης σε σχέση με το βάρος που ‘’έπαιρναν’’.

Κοντού μήκους λαιμοί

Λόγω της σταδιακής μετάβασης σε κοντού μήκους λαιμούς, είναι δύσκολο να εντοπίσουμε την ακριβή περίοδο ή τη συγκεκριμένη εταιρεία που πρέπει να πάρει τα εύσημα για αυτή την αλλαγή. Σαν έναυσμα θα μπορούσε να αναφερθεί ο Gary Fisher και οι μακρύτεροι top tubes περίπου το 2000 καθώς και πολλοί αναβάτες ανά τον κόσμο που παρατήρησαν ότι με τους μεγάλου μήκους λαιμούς δεν μπορούσες εύκολα να ‘’παίξεις’’ με το ποδήλατο.

Μαλακότερα ελαστικά  (softer compound tires)

Παλιότερα, τα ελαστικά χρησιμοποιούσαν πολύ σκληρότερη γόμα σε σύγκριση με τα σημερινά, ενώ ο σχεδιασμός του πέλματος ήταν αργός και σε μεγάλο βαθμό βασιζόταν στη μηχανική πρόσφυση. Τα πρώτα κολλώδη (sticky tyres) ελαστικά έκαναν την εμφάνιση τους στη DH σκηνή – θυμάστε τα Maxxis Slow Reezay; – αλλά τελικά οι εταιρείες ελαστικών έφτιαξαν πιο μαλακά πιο ‘’φιλικά προς το μονοπάτι’’ ελαστικά. Έτσι με καλύτερη πρόσφυση, οι πέτρες και οι ρίζες έγιναν πιο εύκολες για τους μέτριους αναβάτες.

Backpacks

Προσπαθώντας να πάτε μια βόλτα με το ποδήλατο τα πρώτα χρόνια με ένα καλαθάκι και ένα μπουκάλι μέσα, ήταν το λιγότερο περιοριστικό! Δεν μπορούσατε να έχετε αρκετό νερό για να «επιβιώσετε» σε μια επική μέρα στην φύση και ας μην ξεχνάμε τις φορές που γυρίσατε πίσω καθώς το μπουκάλι έπεσε από κάποια λακκούβα. Η άφιξη των backpacks στις πλάτες μας άλλαξε τα πάντα.

LED φώτα

Είναι εύκολο να ξεχάσουμε πως ήταν τα φώτα ποδηλασίας πριν κάνουν την εμφάνιση τους τα Led. Ήταν βαριά, εύθραυστα, τα καλά ήταν πολύ ακριβά και σου πρόσφεραν πολλές φορές εγκαύματα. Σήμερα δεν χρειάζεται δεύτερη σκέψη για να κρεμάσουμε ένα δεύτερο φωτάκι Led στο σακίδιο μας ή να βάλουμε το μπροστινό 5-Led ‘’φωτάκι’’ μας και να βγούμε για μια βραδινή βόλτα στη φύση.

29ers

Για ακόμα ένα λόγω που πρέπει να δώσουμε τα εύσημα στον Gary Fisher είναι το Gary Fisher Two Niner το 2001 . Ανεξάρτητα από τη γνώμη ή την εμπειρία σας, τα 29ers (εντάξει τα πρώτα ήταν αρκετά χάλια, ας το παραδεχτούμε) αποτέλεσαν την εκκίνηση για την αλλαγή των 26ers σε 29ers, 650b (27.5) κατι των plus εκδόσεων τους.

Πτυσσόμενο Παλουκόσελο (Dropper Post)

Από τη στιγμή που θα τοποθετήσετε το πτυσσόμενο παλουκόσελο στο ποδήλατό σας και θα οδηγήσετε με αυτό, δεν θα ξαναγυρίσετε ποτέ στο κλασσικό παλουκόσελο. Η ικανότητα του να μπορείτε να κεντράρετε και να χαμηλώσετε το σώμα σας όσο θέλετε και όποτε θέλετε σας δίνει μεγάλη ελευθερία. Τα πτυσσόμενα παλουκόσελα, όπως το Gravity Dropper, υπάρχουν αρκετά χρόνια στην αγορά, όμως χρειάστηκε τη Rockshox και το Reverb για να γίνουν γνωστά!

Enduro

Η ποδηλατική βιομηχανία, ακόμα, οδηγείτε από τους αγώνες. Αν δεν συμμετέχει στους αγώνες δεν αξίζει να σχεδιαστεί και να βγει στην παραγωγή ένα ποδήλατο. Το enduro ξεκίνησε σαν κατι αστείο, αλλά τελικά οι σχεδιαστές ποδηλάτων έφτιαξαν ένα είδος αγώνα που μοιάζει με τον τρόπο ποδηλασίας που όλοι κάνουμε συχνότερα. Τα ποδήλατα για το μονοπάτι βελτιώθηκαν μαζικά και το Enduro βρέθηκε μπροστά μας και μας έκλεψε την καρδιά.

1x drivetrains

Αναμφισβήτητα το ξεκίνησε η SRAM. Αν και η  ΧΧ1 της SRAM κυκλοφόρησε το 2012, τα τελευταία δύο χρόνια έχουμε δει πως ένα μονόδισκο με μια κασέτα wide-range ωφελούν τόσο την ορεινή ποδηλασία. Σίγουρα υπάρχουν μειονεκτήματα στη χρήση της 1x: όπως η μεγαλύτερη μη αναρτώμενη μάζα στη πίσω μάζα και το περιορισμένο εύρος ταχυτήτων, όμως τα πλεονεκτήματα είναι πιο σημαντικά: όπως το απλούστερο, ελαφρύτερο, πιο ήσυχο και βελτιωμένο σύστημα αλυσίδας /σύστημα μετάδοσης(chain retention). Πάντως το πιο ενδιαφέρον όφελος της 1x μετάδοσης είναι η απελευθέρωση του ποδηλάτου από το μπροστά σασμάν και τους μεγάλους μπροστινούς δίσκους.

e-ΜΤΒ

Είτε τα αγαπάτε είτε τα σιχαίνεστε , τα ηλεκτρικά ποδήλατα βουνού είναι εδώ και ήρθαν για να μείνουν. Βέβαια είναι ακόμα πάρα πολύ νωρίς για να ασχοληθούμε ουσιαστικά με το αντι-eMTB κίνημα. Στην πραγματικότητα, το σημαντικότερο πράγμα είναι πως τα ηλεκτρικά ποδήλατα βουνού αποβλέπουν και σε ένα κοινό έξω από το χώρο της ποδηλασίας του βουνού. Τα e-ΜΤΒs μπορεί να είναι ενθαρρυντικά και απελευθερωτικά, αλλά η ιδέα της χρήσης μη-ανθρώπινης δύναμης στο ποδήλατο θα είναι πάντα αμφιλεγόμενη.

Αυτές είναι για εμένα οι σημαντικότερες αλλαγές στο χώρο της ποδηλασίας βουνού!

Μήπως ξέχασα κάτι;

The post Πως η τεχνολογία έκανε -και κάνει- το ΜΤΒ καλύτερο! appeared first on Sela.