Μετά από απουσία 2 μηνών από τους ελληνικούς αγώνες, ήρθε η στιγμή για τα Φάρσαλα. Ένας πολύ ωραίος αγώνας, που είχε γίνει και πέρυσι, διαφορετικός από όλους τους άλλους με τη μισή διαδρομή στο δάσος και την άλλη μισή μέσα στην πόλη.

Είναι μία διαδρομή που προσφέρει εντυπωσιακό θέαμα στον κόσμο που υποστηρίζει το event. Τέλος,  δίνεται ένα χρηματικό έπαθλο που είναι μία καλή αρχή και παραδειγματισμός για άλλους διοργανωτές.

 

The post Champions’ blog-Η νίκη του Ανδριώτη στα Φάρσαλα! appeared first on Sela.

Το Σάββατο η κατάσταση δεν βελτιωνόταν. Ακόμη πολύ πεσμένος με την ίωση. Έκανα άλλες δύο καταβάσεις και μία στο προκριματικό όπου έβρεχε για εμένα και τους τελευταίους 30. Τελικά κατέληξα στη 50αδα με μία χαλαρή κατάβαση. Την Κυριακή έβρεχε για τους τελευταίους, εγώ πρόλαβα να κατέβω πριν βρέξει με πολύ καλό ρυθμό, μέχρι που μου έσκασε το λάστιχο και έμεινα 25 δεύτερα πίσω. Ήξερα όμως ότι έχω βελτιωθεί μιας και ο χρόνος στο πρώτο σπλιτ ήταν για 10αδα.

Ο επόμενος αγώνας ήταν στη Βουλγαρία και πήγα σίγουρα για την πρωτιά. Φτάσαμε την Τετάρτη και κάναμε κάποιες καταβάσεις με τον φίλο μου Γιάννη Ιοανου στο Παμπόροβο. Σε αυτή την πίστα πάντα νιώθεις κουρασμένος, γιατί η εκκίνηση είναι στα 2000 μέτρα και έχει αρκετό πετάλι. Ένιωσα πολύ καλά, καθώς ήταν μία πίστα που ήξερα τις γραμμές και οι χρόνοι μου ήταν πολύ κάτω από τη πρώτη μέρα. Πετούσα το Σάββατο και οδηγούσα την πίστα πιο γρήγορα από ποτέ. Παρόλα αυτά είχα κάποια προβλήματα με τους χρονομέτρες, που έκαναν τα δικά τους και άλλαζαν τη λίστα. Λέγοντας μου ότι άργησα να πάρω εκκίνηση, ενώ ήμουνα στην ώρα μου.

Έτσι δεν με αφήσαν να τρέξω, ενώ είχα πάρει ώρα εκκίνησης για τελικό και κατέβηκα με το λιφτ. Ακόμα και οι διοργανωτές δεν ήξεραν τι έγινε, την απόφαση τελικά την πήρε ο χρονομέτρης.

Επόμενος αγώνας και τρίτος στη σειρά ήταν στο Spicak στην Τσεχία, όπου είχα πάει πέρυσι και πήγα πολύ καλά. Ήταν λίγο διαφορετικά από πέρυσι, αφού είχε βρέξει και γλιστρούσε στα βράχια. Παρόλα αυτά κατά τη διάρκεια της ημέρα ο ήλιος βγήκε και οι συνθήκες ήταν τέλειες. Έκανα οκτώ καταβάσεις την Παρασκευή και ήμουν πολύ ευχαριστημένος. Το Σάββατο δεν κοιμήθηκα τόσο καλά και δεν ήμουν έτοιμος, έκανα μόλις μία κατάβαση λόγο κάποιου μηχανικού προβλήματος. Το Σάββατο όμως πρέπει υποχρεωτικά να κάνει κάνεις δύο καταβάσεις. Έτσι με ακύρωσαν. Παρόλα αυτά μίλησα στη Κομισάριο της uci και με αφήσανε να τρέξω, μετά από παρακάλια.

Έτσι πήγα στον προκριματικό. Όμως άρχισε να βρέχει για τους τελευταίους 30 οδηγούς και έκανε τη πίστα πολύ δύσκολη λόγο τον βράχων. Έτσι πολλοί καλοί οδηγοί δεν κατάφεραν να μπουν στο μεγάλο τελικό, μαζί μ’ αυτούς κι εγώ για 0.5 δεύτερα.

Την Κυριακή η πίστα ήταν τέλεια, ο ήλιος βγήκε και ένιωσα πολύ καλά στη πίστα. Στο τελικό έκανα 2.08 και ήμουνα 8 δεύτερα από τον πρώτο, 6ος στο μικρό τελικό και 15ος γενικής.

Είμαι πολύ ευχαριστημένος με αυτό και νιώθω πολύ σιγουριά για τον εαυτό μου στους επόμενους αγώνες!

Photo credits to Raffi diewaldfee

The post Champions Blog – Οι περιπέτειες του Ανδριώτη στην Ευρώπη! appeared first on Sela.

του Κωνσταντίνου Ανδριώτη

‘Μετά από τις πολύ καλές εμφανίσεις στους διεθνείς αγώνες σε Πορτογάλια και Ισπανία και απουσία 3 εβδομάδων εκτός Ελλάδας επέστρεψα για τον πρώτο αγώνα του πανελλήνιου κυπέλλου. Μου αρέσει να τρέχω πάντα στο ελληνικό κύπελλο γιατί είμαστε μία μικρή παρέα και όλοι οι φίλοι και γνωστοί είναι εκεί.

Υπάρχει μία μοναδική ατμόσφαιρα που δεν υπάρχει σε καμία χώρα. Επίσης, το επίπεδο έχει αρχίσει να ανεβαίνει και συνέχεια βλέπω άτομα που προσπαθούν και με εντυπωσιαζουν. Η πίστα στο Λουσφάκι ήταν πολύ καλή, όχι με κάτι ιδιαίτερα τεχνικό αλλά ως ένα διαφορετικό και αρκετά διασκεδαστικό μονοπάτι με αρκετά άλματα τα περισσότερα φτιαγμένα με μηχανήματα…Καλή προσπάθεια, λοιπόν, περιμένω να δω ακόμα περισσότερα του χρόνου.

Η πίστα είχε αρκετό πετάλι…Έπρεπε να κάνει κάποιος πολύ καλό ζεσταμα και να είναι ξεκούραστος για να πάει καλά. Είχα μία μικρή πτώση σε μία στροφή στα προκριματικά και με ανάγκασε να ξεκινήσω πρώτος, επομένως δεν πρόλαβα να κάνω το ζέσταμα όπως ήθελα. Επίσης μάλλον υποτίμησα το πετάλι στην πίστα, αφού ήταν πάρα πολύ και κάηκαν τα πόδια μου με αποτέλεσμα να μην κάνω ό,τι καλύτερο μπορούσα…

 

The post Champions’ blog- DH Cup, η πρώτη νίκη της σεζόν για τον Ανδριώτη ήρθε στο Λουσφάκι! appeared first on Sela.

‘Μετά από τον αγώνα στη Βουλγαρία είχα ένα μήνα περίπου για προετοιμαστώ για το Πανευρωπαϊκό που θα συμμετέχω στις 12 Αυγούστου. Με τη βοήθεια του γυμναστηρίου ‘Body&Soul’ και του ‘Zourbakis pro shop’ πήρα μια carbon κούρσα και άρχισα την προετοιμασία. Το πρόγραμμα μου κάθε εβδομάδα περιλαμβάνει 3 φορές κούρσα με διάρκεια 2 ωρες, όπου δουλεύω κυρίως ένταση, άλλες δυο φορές crossfit, δυο φορές τρέξιμο 1/ώρα και προπόνηση με το ποδήλατο downhill μια φορά την εβδομάδα σε μονοπάτια περίπου 4 λεπτά με αριθμό καταβάσεων περί τις 5.

Αυτά είναι που κάνω για να προετοιμαστώ και μια και είναι αρκετά δύσκολα κάθε πρωί ξυπνάω… κομμάτια. Επειδή, όμως, κάνω κάτι διαφορετικό κάθε μέρα συνήθως δεν βαριέμαι!

Επίσης έχω ασχοληθεί πολύ με το ίδιο το ποδήλατο με στόχο να το βελτιώσω και να νιώθω πιο άνετα πάνω του ώστε να έχω καλύτερους χρόνους. Αυτά που έχω αλλάξει και με βοήθησαν αισθήτα είναι τα φρένα, το μπροστινό (πηρούνι) καθώς και το cockpit (πρόσθεσα αποστάτες για να ψηλωσω το τιμόνι). Τις τελευταίες μέρες έχω αρχίσει να πηγαίνω πολύ γρήγορα και αυτό φάνηκε στους χρόνους 10/ δεύτερα κάτω σε ένα κομμάτι 1.45

Και αυτό έγινε μετά από τρεις εβδομάδες εξοικείωσης με το ποδήλατο. Παίζει και αυτό ρόλο, λοιπόν…Ελπίζω σε καλύτερα αποτελέσματα μέχρι το τέλος της σεζόν και συνεχίζω την δυνατή προπόνηση!

The post Ημερολόγιο Ανδριώτη: Καλοκαιρινή προπόνηση! appeared first on Sela.

Μετά από δύο χρόνια ήρθα στα Μετέωρα σε μια καινούρια διαδρομή. Η σχέση μου με το μέρος είναι πολύ καλή, μιας και είχα κερδίσει τον αγώνα το 2013. Nιώθω σιγουριά και αυτοπεποίθηση όταν έρχομαι εδώ.

Σήμερα για πρώτη φορά κατέβηκα το Tiger Trail, μια διαδρομή που φτιάχτηκε με κόπο από τους τοπικούς riders/builders. Είμαι ενθουσιασμένος από την διαδρομή και την ποιότητά του χώματος. Πρόκειται για έναν μονοπάτι πoλύ γρήγορο, με αρκετές off-camber στροφές και απότομο σε μερικά σημεία. Παρόλα αυτά, όμως είναι πολύ επικίνδυνο να αφήσεις τα φρένα, λόγω των πολλών δέντρων. Αν μερικά μπορούσαν να μεταφυτευτούν, θα βοηθούσε πολύ στην ροή του μονοπατιού και θα αυξανόταν η διασκέδαση.

Δυστυχώς για μένα, υπήρξε ένα σοβαρό απρόοπτο με το ποδήλατό μου, αφού ράγισε ο σκελετός στο τελευταίο ξύλινο drop του τερματισμού. Ένα κατασκευαστικό ελάττωμα προκάλεσε το θέμα, αλλά δεν επηρέασε την προπόνησή μου αφού έκανα ακόμη τέσσερις καταβάσεις χωρίς πρόβλημα. Με αυτόν τον τρόπο διατηρώ τις ελπίδες μου για τον τελικό, ενώ εντωμεταξύ έχω κινήσει τις διαδικασίες για την αντικατάστασή του ώστε να μπορέσω να έχω αξιόμαχο ποδήλατο στους αγώνες που θα συμμετάσχω στην Ευρώπη!

Τα λέμε την Κυριακή στον αγώνα και καλή επιτυχία σε όλους τους διαγωνιζόμενους.

The post Tiger Trail: Aνδριώτης Race Report της Παρασκευής! appeared first on Sela.

Ας δούμε όμως τι λέει ο ίδιος…

‘Γεννήθηκα το 1991 στην Αθήνα και μεγάλωσα στη Χαλκίδα σε ένα σπίτι μέσα στην εξοχή. Οι καιροί τότε ήταν διαφορετικοί και ως παιδί αυτό που θυμάμαι είναι να γυρίζω όλη μέρα με το ποδήλατό μου στην γειτονιά. Στην ηλικία 9 ετών είδα για πρώτη φορά, τυχαία στην τηλεόραση, έναν αγώνα downhill. Ήμουν πολύ μικρός τότε για να δώσω την ανάλογη σημασία, μιας και το μόνο που με ενδιέφερε ήταν απλά να περνάω καλά με το ποδήλατό μου, αλλά από τότε κατάλαβα ότι ‘υπάρχει κάτι’! Και αυτό το κάτι, μου άρεσε πολύ!

Δεν πέρασε πολύς καιρός και με διάλεξαν στο δημοτικό ως ταλέντο στον στίβο. Έτρεχα ασταμάτητα πάνω κάτω για όσο αντέξω χωρίς να τα παρατάω εύκολα, ενώ παράλληλα δεν σταμάτησα να τρέχω με το ποδήλατό μου. Μετά από περίπου 7 χρόνια, σε μια περίοδο που ήμουν έτοιμος να τρέξω έναν αγώνα 100 μέτρων, ο προπονητής μου είδε κάτι γρατσουνιές και μου ζήτησε να σταματήσω το ποδήλατο. Αμέσως θυμάμαι γύρισα στον φίλο μου και του είπα: «αυτό είναι, εγώ σταματάω». Δεν πέρασε πολύς καιρός και όντως, σιγά σιγά είχα κόψει τον στίβο. Η τρέλα που είχαμε όλοι στην παρέα με τα ποδήλατα και το χώμα ήταν αυτή που με κέρδισε, αυτή που με γέμιζε 100%. Μέσα από πολλά περιοδικά είχα καταλάβει ότι το ποδήλατο ήταν πολύ ψηλά στον κόσμο και με συνεπήρε αυτό το «extreme» που έκρυβε μέσα του. Όλα τα παιδιά είχαν ένα ποδήλατο, αλλά εγώ τότε κατάλαβα ότι θέλω να κάνω το κάτι παραπάνω. Εκμεταλλευόμενος τα άλματα που είχαμε φτιάξει από παλιά στο χωράφι δίπλα στο σπίτι μου, εκτόξευσα μέσα σε πολύ λίγα χρόνια το επίπεδό μου και μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε η επιρροή από το εξωτερικό. Χριστούγεννα του 2007, μου πήρε ο πατέρας μου το πρώτο μου ποδήλατο downhill. Μόλις πρωτοανέβηκα πάνω του βούλιαξα από τις αναρτήσεις. Ήξερα ότι μετά από τόσο χρόνια με ένα hardtail, θα μπορούσα να οδηγήσω γρήγορα με αυτό το ποδήλατο.

Μόλις έναν χρόνο μετά, πήγα στον πρώτο μου αγώνα downhill στην Δίρφυ. Ήξερα ότι μπορούσα να κερδίσω τον αγώνα και έτσι έγινε! Τερμάτισα πρώτος στην γενική κατάταξη με 1” διαφορά από τον 2^ο, και με 10” διαφορά από τον 2^ο junior. Θυμάμαι να κατεβαίνω λαχανιασμένος με πολύ άγχος, με μια στολή motocross fox, έναν ολόσωμο θώρακα που με δυσκόλευε και τον ιδρώτα να στάζει μέσα από το κράνος. Σήμερα πιέζω τον εαυτό μου όσο ποτέ και αγαπάω το ποδήλατό μου σα να μη πέρασε μια μέρα. Με καθημερινή προπόνηση 4 ωρών στοχεύω πλέον να συμμετέχω σε πανευρωπαϊκούς αγώνες και να κατακτήσω θέση στο βάθρο. Τα κίνητρα μου ισχυρά, τα περισσότερα από αυτά βγαλμένα από την ζωή, και ότι και να γίνει δεν θα σταματήσω μέχρι να πετύχω! Θα τα ξαναπούμε σε 2 βδομάδες ύστερα από τον αγώνα στο Tiger Trail. Μέχρι τότε καβαλάτε το ποδήλατό σας!’

Ευχαριστούμε για τις φωτογραφίες τον Αlex Grymanis.

The post Κωνσταντίνος Ανδριώτης- O πιο γρήγορος gravity rider της Ελλάδας στη sela! appeared first on Sela.