Πριν λίγους μήνες στους Ολυμπιακούς αγώνες στο Ρίο, είδαμε πολλούς πρωτοκλασάτους αθλητές να χρησιμοποιούν πτυσσόμενα παλουκόσελα στα ποδήλατα τους, με πρώτο και καλύτερο τον Julien Absalon o οποίος το χρησιμοποιούσε καθ’ όλη την αγωνιστική σεζόν του 2015-2016. Μια άλλη αθλήτρια που χρησιμοποίησε dropper post στους Ολυμπιακούς αγώνες, η Maja Wloszczowska η οποία τερμάτισε 2η στους Ολυμπιακούς του Ρίο.

Αν το χρησιμοποιούν αυτοί οι αθλητές γιατί όχι και όλοι οι υπόλοιποι;

Δεν ξέρουμε αν έγιναν πιο γρήγοροι ή παρέμειναν στο ίδιο επίπεδο με την χρήση ενός dropper post, αλλά πλέον οι διαδρομες XC/Cross-country παγκοσμίως έχουν γίνει πολύ πιο τεχνικές και δύσκολες από αυτό που έχουμε μάθει στην Ελλάδα ως cross-country/XC. Συνεχόμενες εναλλαγές μεγάλων κλίσεων, με φυσικά και τεχνητά εμπόδια. Πολλοί αθλητές έχουν προσαρμοστεί στην λάθος θέση του σώματος κατά την κατάβαση, με την σέλα να είναι κολλημένη στον κορμό τους, χωρίς να έχουν πολλά περιθώρια ελεύθερης κίνησης πάνω στο ποδήλατο και αυτός είναι και ο λόγος που βλέπουμε πολύ εντυπωσιακές πτώσεις σε σημεία που δεν φαίνεται να έχουν τόσο μεγάλη δυσκολία.

Πέρα από την ευκολία, για τον ίδιο τον αναβάτη, δεν υπάρχει άλλη διαφορά στον χρόνο -ίσως μερικά κλάσματα δευτερολέπτων, τα οποία θα τα χάσουν στην επόμενη ανάβαση λόγω του βαρύτερου ποδηλάτου. Δεν είναι όμως μόνο μια ανηφόρα και ένας κατήφορος όλος ο αγώνας. Φανταστείτε να γίνεται αυτό επί 90 λεπτά. Η δυνατότητα που δίνεται στους αθλητές να κατεβάσουν την θέση τους με το πάτημα ενός κουμπιού αυξάνει την αυτοπεποίθηση τους στα απότομα κατηφορικά κομμάτια, όπως και την επιθετική οδήγηση -που όλοι ξέρουμε πως είναι το ζητούμενο για κάποιον που θέλει να πάει γρήγορα παντού. Μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων, καλύτερο -αποτελεσματικότερο- στρίψιμο και λιγότερα σκασμένα ελαστικά καθώς στα τεχνικά σημεία υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα “ελαφρύματος” του ποδηλάτου από τον αναβάτη.

Οι λόγοι που κατά το παρελθόν πολλοί αναβάτες ήταν εναντίων των dropper post -πέρα από το βάρος ήταν οι:

• Ακόμη ένας λεβιές-κουμπί στο τιμόνι (πλέον δεν υπάρχει θέμα καθώς σχεδόν όλοι χρησιμοποιούν μεταδόσεις 1Χ).
• Μια ακόμη έννοια στο μυαλό του αναβάτη. Θα πρέπει πριν από κάθε κατηφόρα να πατήσει το κουμπί και να καθήσει ώστε να κατέβει η σέλα.
• Ένα ακόμη περιφερειακό του ποδηλάτου που μπορεί να έχει κάποια λειτουργική αστοχία.
• Ήταν γρήγοροι χωρίς να τα χρησιμοποιούν… και ναι φοβούνταν μήπως τους άρεσε, άρχιζε να εξαρτάται η οδήγηση τους από αυτό και δεν θα ήταν τόσο “καλοί” χωρίς.

Εμείς οι μόνες δικαιολογίες που θα μπορούσαμε να δεχτούμε λίγα χρόνια πριν ήταν το αυξημένο βάρος και η πιθανότητα κάποιου προβλήματος κατά την διάρκεια του αγώνα. Όλα τα υπόλοιπα, τα βρίσκουμε ως απλές δικαιολογίες. Οι ίδιες δικαιολογίες υπήρξαν πριν από αρκετά χρόνια για τα δισκόφρενα(!) και τις αναρτήσεις…

Αυτό που έχουν παρατηρήσει οι αθλητές με την χρήση ενός dropper post δεν είναι η διαφορά στον χρόνο, αλλά οι μικρότερες απαιτήσεις σε ενέργεια από τον οργανισμό. Με λίγα λόγια, όταν η σέλα “φύγει” από την μέση κατά τα κατηφορικά κομμάτια, μειώνονται οι καρδιακοί παλμοί, επιτρέποντας τους αναβάτες να ξεκουραστούν περισσότερο ώστε να “επιτεθούν” στην επόμενη ανηφόρα.

Όπως όμως όλες οι ικανότητες που απαιτεί η ποδηλασία βουνού, έτσι και η χρήση του dropper post απαιτεί αρκετή εξοικείωση και συνήθεια, ώστε όταν έρθει η στιγμή που θα το χρησιμοποιήσει ο αθλητής στον αγώνα να είναι “δεύτερη φύση” του το να ρίξει την σέλα. Πιστεύουμε ακράδαντα πως σε λίγα χρόνια θα γίνουν βασικά εξαρτήματα και των xc/cross-country ποδηλάτων τα dropper post και πως κανένας αθλητής -επαγγελματίας και μη- δεν θα είναι χωρίς πτυσσόμενο παλουκόσελο, γιατί πέρα από την βελτίωση των χρόνων, αυξάνεται η διασκέδαση και πιστεύουμε πως αυτό είναι το ζητούμενο για κάθε αθλητή, είτε όταν προπονείται, είτε όταν αγωνίζεται.

* Ως dropper post αναφέρεται το υδραυλικό ή μηχανικό παλουκόσελο το οποίο με ένα κουμπί στο τιμόνι μπορεί να κατέβει μερικούς πόντους ώστε να δώσει μεγαλύτερο εύρος κινήσεων στον αναβάτη σε κάποιο τεχνικό κατηφορικό κομμάτι.

The post Dropper posts. Γιατί άρχισαν να τα χρησιμοποιούν και στο xc/cross-country. appeared first on Sela.

Schwalbe Procore. Αν και πρόκειται για τεχνολογία η οποία είχε κάνει την εμφάνισή της το 2014, την συμπεριλάβαμε σε αυτή την λίστα, διότι την περσινή χρονιά έγινε διαθέσιμη στο κοινό. Πρόκειται για ένα κιτ, για τα ελαστικά, όπου με την χρήση ενός στενότερου ελαστικού το οποίο τοποθετείται εσωτερικά του κανονικού ελαστικού, όπως μια σαμπρέλα, αλλά με διπλή βαλβίδα, μπορεί να αποτρέπει τα σκασίματα των ελαστικών από τις πέτρες -snakebites- αλλά παράλληλα να υπάρχει η δυνατότητα χαμηλών πιέσεων στα ελαστικά χωρίς να υπάρχει φόβος ξεζανταρίσματος.

Φαρδύτεροι άξονες, πρότυπο Boost 110/148. Η εμφάνιση του συγκεκριμένου προτύπου μάλλον έχει τις περισσότερες φωνές εναντίον του και αυτό κατά κύριο λόγο οφείλεται στην συγκυρία της εμφάνισής του. Δεν πέρασε αρκετός καιρός που άρχισε να χρησιμοποιείται το πρότυπο 142Χ12mm και σύντομα έγινε 148 για πίσω και 110 για μπροστά με τις συνοδείες για πιο άκαμπτα πλαίσια και πιρούνια. Παράλληλα, δίνει στους κατασκευαστές περισσότερη ελευθερία στον σχεδιασμό των μοχλικών για τα ποδήλατα με διπλές αναρτήσεις. Επίσης και οι τροχοί θα είναι πιο άκαμπτοι και πιο ισχυροί λόγω των μικρότερων -σε μήκος- ακτινών που θα απαιτούνται για να φτιαχτούν.

Χερούλια WTB Pad Loc. Σε ποιον δεν έχει τύχει να γλιστρήσει ή να στρίψει το χερούλι από στο τιμόνι. Από μια παρόμοια περίπτωση ο Jason Moeschler της WTB εμπνεύστηκε στην κατασκευή grip τα οποία θα είχαν τέτοιο σχήμα, ώστε να συνεργάζονται με το τιμόνι και να μην υπάρχει ούτε μία πιθανότητα να γλιστρήσουν από αυτό. Έτσι λοιπόν με μια πλάγια τομή στην άκρη του τιμονιού το grip μπαίνει και ασφαλίζει. Το αν θα γίνει αποδεκτό από τον κόσμο ή όχι, μένει να το δούμε στην πράξη.

SRAM E-Tap, ασύρματη μετάδοση. Ναι το ξέρουμε, δεν είναι προϊόν για τα ποδήλατα βουνού, αλλά μόνο και μόνο η εμφάνιση μιας ασύρματης τεχνολογίας για τον χειρισμό των ταχυτήτων μας εξιτάρει. Ξέρουμε όλοι πόσο καλές είναι οι ηλεκτρονικές μεταδόσεις και πως η χρήση τους έχει αρχίσει να γίνεται πολύ συνηθισμένη στα αγωνιστικά ποδήλατα των μεγάλων ομάδων. Τι καλύτερο, λοιπόν, από το να εμφανιστεί στο μέλλον, ασύρματη σύνδεση του χειριστηρίου και του σασμάν;

Magura Vyron, ασύρματο dropper post. Αξιοποιώντας την εμπειρία τους από τις ηλεκτρονικές αναρτήσεις, η Magura έφτιαξε ένα dropper post του οποίου η λειτουργία γίνεται με ασύρματη τεχνολογία. Τέλος στις ντίζες και τα σωληνάκια με υγρά. Η εναλλαγή μεταξύ των ποδηλάτων είναι 1 λεπτό υπόθεση. Με 400 χρήσεις ανά φόρτιση, ενώ όταν το ποδήλατο δεν χρησιμοποιείται απενεργοποιείται αυτόματα.

Uvex Variotronic. Οι φωτοχρωμικοί φακοί επιτρέπουν στα γυαλιά να προσαρμόζονται στις συνθήκες φωτισμού, αλλά συχνά υπάρχει καθυστέρηση μέχρι να γίνει η προσαρμογή αυτή. Τα συγκεκριμένα γυαλιά από την UVEX χρησιμοποιούν τεχνολογία LCD για να προσαρμόζονται σχεδόν αμέσως σε οποιεσδήποτε συνθήκες φωτισμού. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα τεχνολογία, την οποία θα θέλαμε να δούμε και στις μάσκες.

POC Spine VPD γιλέκο με αερόσακο. Αν και στην ουσία πρόκειται για ένα προϊόν το οποίο έχει αναπτυχθεί για χρήση στα χειμερινά σπορ (σκι, snowboard) είμαστε σίγουροι πως η αντίστοιχη εμφάνιση για χρήση με το ποδήλατο βουνού δεν θα αργήσει να παρουσιαστεί. Με 1000 αναλύσεις ανά δευτερόλεπτο, αναλύει τις κινήσεις του ανθρώπου που το φοράει και όταν ανιχνευτεί πτώση, τότε ανοίγουν αερόσακοι σε λιγότερο από 100 χιλιοστά του δευτερολέπτου ώστε να προστατευτεί ο λαιμός, το στήθος, η σπονδυλική στήλη η κοιλιακή χώρα και οι γοφοί.

Υπάρχει κάποιο προϊόν που πιστεύετε θα έπρεπε να βρίσκεται σε αυτή την λίστα;

The post 7 καινοτομίες που είδαμε το 2015! appeared first on Sela.

Αυτό μας διευκολύνει πάρα πολύ στο τεχνικό τερέν καθώς χρειάζεται να σταματήσουμε για να ρυθμίσουμε το ύψος της σέλας. Επίσης, ανεβάζει πάρα πολύ την αυτοπεποίθησή μας αλλά και την συνολική διασκέδαση. Από την άλλη όμως μειώνει τον χρόνο που ξοδεύουμε πάνω στο ποδήλατο πράγμα που δεν το θέλουμε, οπότε κάνουμε μεγαλύτερες βόλτες!

Για να το απολαύσετε όμως στο μέγιστο θα πρέπει να γνωρίζετε πως να συμπεριφέρεστε όταν έχετε ένα dropper post, καθώς πολλοί πιστεύουν ότι είναι μόνο για τους κατήφορους -πράγμα το οποίο δεν ισχύει εντελώς.

Μην χάνουμε όμως χρόνο ας πάμε να δούμε ποιες είναι αυτές οι συμβουλές χρήσης dropper post!

1) Να “οδηγείτε” το ποδήλατο με τα μάτια. Να κοιτάτε αρκετά μακριά ώστε να μπορείτε να αναγνωρίζετε το τερέν για να μπορέσετε να κάνετε οποιαδήποτε ρύθμιση του dropper post. Όσο πιο γρήγορα και αποτελεσματικά κάνετε την χρήση του τόσο πιο καλή ροή θα κρατήσετε.

2) Κρατήστε το βάρος του σώματος χαμηλά μέσω των πεταλιών. Να “πατάτε” το ποδήλατο μέσω των πεταλιών ενώ παράλληλα τα χέρια σας να είναι ελαφριά χωρίς βάρος. Όταν χαμηλώνετε το κέντρο βάρους του σώματος κατευθείαν βελτιώνεται ο έλεγχος του ποδηλάτου. Μην κατεβάσετε το dropper post 100mm για να συνεχίσετε να έχετε πόδια και χέρια σφιγμένα και τεντωμένα. Χαλαρώστε, λυγίστε ελαφρώς τα χέρια και τα πόδια σας και “νιώστε” την ροή του τερέν. (ΔΕΝ καθόμαστε στην σέλα)

3) Να σκέφτεστε αντίστροφα. Αντί να αναρωτιέστε αν χρειάζεται να κατεβάσετε την σέλα σας σε αυτό το σημείο, καλύτερα αναρωτηθείτε το εξής: “χρειάζεται να είναι η σέλα ψηλά”; Σίγουρα χρειάζεται για τις αναβάσεις και τα ανηφορικά παρατεταμένα σημεία, αλλά όταν αυτό που χρειάζεστε είναι ο μέγιστος έλεγχος του ποδηλάτου τότε κατεβάστε το dropper post και σηκωθείτε όρθιοι στο ποδήλατο. Αν δεν έχετε ακόμη dropper post αναρωτηθείτε: “Χρειάζεται να κάθομαι στην σέλα”; Και όχι: “μήπως θα έπρεπε να σηκωθώ”;

Αυτά είναι τα βασικά, αλλά υπάρχουν μερικές ακόμη συμβουλές.

4) Οι κουρασμένοι αναβάτες ΠΕΦΤΟΥΝ. Στην αρχή είναι αρκετά κουραστικό να παραμείνετε χαμηλά με λυγισμένα πόδια χωρίς να κάθεστε στην σέλα, ακόμη για πολύ μικρά χρονικά διαστήματα. Σιγουρευτείτε ότι θα σηκώσετε την σέλα να καθίσετε πριν ξεκινήσουν να τρέμουν τα πόδια σας από την κούραση.

5) Δεν είναι μόνο το “downhill”. Κατεβάστε την σέλα σας ακόμη και στις ευθείες για να έχετε περισσότερο χώρο να “πατάτε” το ποδήλατο (το γνωστό pumping). Ακόμη, μερικές σύντομες αναβάσεις είναι πολύ πιο εύκολες με κατεβασμένη σέλα, καθώς δεν σας ενοχλεί κατά το ορθοπέταλο.

6) Βελτιώστε το “attack position” που έχετε. Είναι το πιο βασικό που θα πρέπει να μάθετε είτε έχετε πολύ χαμηλά ή όχι την σέλα σας. Το βάρος περνάει από τα πόδια και τα χέρια είναι χαλαρά. Ο κορμός παράλληλος με το έδαφος (όταν βρίσκεστε σε ίσιο έδαφος) και τα πόδια ελαφρώς λυγισμένα. Δείτε μεγάλους αθλητές XC, Downhill πως στέκονται στο ποδήλατο και αντιγράψτε σιγά σιγά την στάση σώματός τους.

Αν έχετε κάτι ακόμη να μοιραστείτε μαζί μας γράψτε στο στα σχόλια από κάτω!

The post 6 Συμβουλές χρήσης dropper post! appeared first on Sela.

Η ιταλική Marzocchi από την πλευρά της ίσως μας παρουσίασε το πιο όμορφο dropper με το χαρακτηριστικό όνομα Espresso (πήρε το όνομα από το χρώμα του καφέ). Με εσωτερική ή εξωτερική καλωδίωση, το συγκεκριμένο μοιάζει μια καλή επιλογή αν δεν φοβάσαι την ευαίσθητη συγκυρία που περνά η ιταλική φίρμα.

Και η Thomson παρουσίασε dropper και μάλιστα είναι η πρώτη εταιρία που έφερε ακόμα και την δύσκολη διάσταση 27,2mm.

Τέλος, η πολύ ενδιαφέρουσα ισπανική Orbea έκανε την επιλογή να εφοδιάσει μια συγκεκριμένη σειρά ποδηλάτων της (Οccam) με post που δεν είναι ακριβώς dropper αλλά που έχει 5 θέσεις για να το κατεβάσεις (300mm διαδρομή) και έχει ειδικό κολλάρο που δεν το αφήνει να γυρίσει το παλουκόσελο. Αν σκεφτείς κιόλας, ότι αν το βγάλει στην παραγωγή ως εξάρτημα, θα βγει με τιμή ανταγωνιστική στα απλά παλουκόσελα και όχι στα dropper, τότε ίσως να το σκεφτείς σοβαρά…

The post EUROBIKE 2015- Mέχρι και τα παλουκόσελα έγιναν wireless! appeared first on Sela.

Η ημέρα όμως που τα dropper posts, θα κατεβαίνουν μόνα τους πλησιάζει. Σε ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (πατέντα) το οποίο δημοσιεύτηκε στις 4 Ιουνίου 2015 με αριθμό πρωτοκόλλου USPTO Application #20150151804, o κολοσσός ποδηλάτων, Trek Bicycles περιγράφει τις εσωτερικές λειτουργίες ενός dropper post, που δουλεύει με έναν συνδυασμό αέρα και ελατήρια ώστε να ανέβει και κατέβει η σέλα με το πάτημα ενός κουμπιού στο χειριστήριο το οποίο βρίσκεται στο τιμόνι, χωρίς να είναι απαραίτητο ο αναβάτης να καθίσει στην σέλα για να κατέβει. Σε αντίθεση με την πρόταση της Shimano, για το αυτόματο dropper post, στην Trek, το έχουν επιτύχει χωρίς την χρήση μπαταρίας.

Η αίτηση ευρεσιτεχνίας, φαίνεται να είχε καταχωρηθεί από τον Αύγουστο του 2011, οπότε πρόκειται για ένα σχέδιο που δουλεύεται εδώ και αρκετά χρόνια.

Πως λειτουργεί όμως;

Το παρακάτω απόσπασμα από το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας περιγράφει την λειτουργία του αυτόματου dropper post.

Σε μια εφαρμογή, είναι απαραίτητη η χρήση δύο ελατηρίων, ένα για να αποθηκεύει την ενέργεια που απαιτείται για να ωθήσει το παλουκόσελο από κάτω προς τα επάνω και ένα δεύτερο ελικοειδές ελατήριο για να τραβήξει κάτω το παλουκόσελο -στην μεσαία θέση- κατά την διάρκεια του αυτόματου κατεβάσματος. Ένα ελατήριο αέρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως το κύριο ελατήριο για να ανεβαίνει το παλουκόσελο. Όταν το παλουκόσελο ανέβει με την δύναμη του αέρα, μπορεί να τεντώνεται ταυτόχρονα ένα ασθενέστερο ελατήριο το οποίο όταν θα είναι σε πλήρη έκταση και έτοιμο για να κατεβάσει το παλουκόσελο. Για να γίνει δυνατό το τράβηγμα του παλουκόσελου προς τα κάτω από το ελατήριο, θα πρέπει να “ξεκλειδώσει” από την τέρμα ανεπτυγμένη θέση και τότε θα είναι σε θέση να υποχωρήσει κάτω από ισχυρό ελατήριο αέρα -καθώς δεν θα υπάρχει τίποτα που θα το κρατάει ανεπτυγμένο. Όταν συμβεί αυτό το ασθενέστερο ελατήριο μπορεί να κατεβάσει το παλουκόσελο στην μεσαία αυτόματη θέση. Από εκεί και πέρα το βάρος του αναβάτη θα μπορεί να συμπιέσει το παλουκόσελο στην τέρμα κάτω θέση. Το ελατήριο του αέρα συμπιέζεται για να αποθηκεύσει ενέργεια ώστε να ωθήσει την θέση σε πλήρη έκταση όταν θα το χρειαστεί ο αναβάτης. Με λίγα λόγια, το αυτόματο κατέβασμα του παλουκόσελου δεν χρειάζεται κάποια εξωτερική πηγή ενέργειας.

Όταν με το βάρος του σώματος το παλουκόσελο από την μεσαία θέση, κατέβει στην τέρμα κάτω θέση τότε, επαναφορτίζεται το ελατήριο αέρα και χάνει όλη του την τάση το ελικοειδές ελατήριο και επαναφέρεται ο σωλήνας ελέγχου με την χρήση ενός υδραυλικού εμβόλου, προετοιμάζοντας το παλουκόσελο για την πλήρη ανάπτυξή του όταν το επιλέξει ο χρήστης.

Αυτό που είχε στο μυαλό της η σχεδιαστική ομάδα ήταν η δημιουργία ενός κουμπιού “ανάγκης” για πολύ ειδικές περιπτώσεις, για περιπτώσεις “ωχ σκ*τ*” πάμε και βλέπουμε μετά τι γίνεται. Περιορίσμένο το εύρος μιας τέτοιας κίνησης, αλλά σίγουρα έχει συμβεί σε όλους μας.

Σε σύγκριση με υπάρχουσες υλοποιήσεις dropper post υπάρχουν μερικά μειονεκτήματα. Ο περιορισμός των τριών μόνο θέσεων (τέρμα επάνω, μεσαία θέση, τέρμα κάτω) και το γεγονός ότι, από την μεσαία θέση για να ανέβει τέρμα επάνω, θα πρέπει να συμπιεστεί το παλουκόσελο, πρώτα στην τέρμα κάτω θέση, με την χρήση του βάρους του σώματος για να καταστεί δυνατή η πλήρης έκτασή του.

Μπορεί ο συγκεκριμένος σχεδιασμός να μην βγει στην παραγωγή, καθώς υπάρχουν αρκετά προβλήματα με τον αριθμό των εξαρτημάτων που χρειάζονται ακριβείς ευθυγραμμίσεις αλλά η γενική ιδέα του σχεδιασμού, που γίνεται χρήση χρήση ελατηρίου για να κατεβαίνει το παλουκόσελο- είναι κάτι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από άλλες εταιρίες και γι’αυτόν τον λόγο έγινε η κατοχύρωση της ευρεσιτεχνίας. ΄

Μπορεί ακόμη να βρίσκεται πίσω σε υλοποίηση από το “ιδανικό” dropper post το οποίο θα κατεβαίνει χωρίς το βάρος του αναβάτη και θα μπορεί να σταματήσει σε άπειρες θέσεις, αλλά δεν αργεί η ημέρα που θα παρουσιαστεί κάποια αντίστοιχη πρόταση, ώστε να εξελιχθεί ακόμη περισσότερο η ποδηλασία βουνού ώστε να συνεχίσουμε να πηγαίνουμε ακόμη πιο γρήγορα και ασφαλείς σε άγνωστο τερέν.

Θα σας ενδιέφερε ένα dropper post που μπορεί να κατεβαίνει μόνο του ή είστε ικανοποιημένοι με τις υπάρχουσες επιλογές;

The post Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για αυτόματο dropper post από την Trek! appeared first on Sela.