Παρακάτω θα σας παρουσιάσουμε κάποιους τρόπους για να καταπόλεμησετε και να κατανοήσετε, την αχίλλειο πτέρνα του ποδηλάτη, τον πόνο στο γόνατο.

Το γόνατο

Το γόνατο αποτελείται από μέταλλα, κυρίως ασβέστιο και φώσφορο (φωσφορικό άλας), πλεγμένα μέσα σε ένα εύκαμπτο πλέγμα κολλαγόνου και πρωτεΐνης. Είναι ο συνδυασμός που κάνει το σκελετό ελαφρύ και ικανό να κινηθεί, αλλά και αρκετά ισχυρό για να απορροφήσει τα χτυπήματα χωρίς να σπάσει.

Ακριβώς όπως και ο μυς, έτσι και το οστό είναι ένας ζωντανός ιστός που μεγαλώνει και συνεχώς καταστρέφεται και ξαναχτίζεται – μια διαδικασία που υποκινείται ανάλογα με την καταπόνηση του.

Επειδή το ποδήλατο είναι αερόβια γυμναστική (χωρίς βάρη) και/άρα χωρίς μεγάλο αντίκτυπο στον οργανισμό, οι ποδηλάτες μπορεί να υποφέρουν κυρίως από την εξασθένηση των οστών γνωστή και ως οστεοπόρωση.Κατά τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, τα οστά δημιουργούνται γρηγορότερα απ’ ότι καταστρέφονται οπότε, τα οστά μας γίνονται όλο και πιο πυκνά μέχρι την ηλικία των 18-25 όπου και επιτυγχάνεται η μέγιστη οστική μάζα.

Μετά από αυτό το σημείο, τα οστά υποβάλλονται σε μία συνεχόμενη διαδικασία ανανέωσης, γνωστή ως αναδιαμόρφωση, στην οποία το φθαρμένο οστό αφαιρείται και αντικαθίσταται με νέο οστικό ιστό.

Σε περίπτωση απώλειας περισσότερου οστικού ιστού σε σχέση με τη δημιουργία καινούριου, τα οστά γίνονται σιγά-σιγά πιο αδύναμα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στην οστεοπόρωση όπου οι παθώντες έχουν λεπτότερα, πιο εύθραυστα οστά.

Εκτός από τη κληρονομικότητα, η οποία επηρεάζει έως και το 50% της υγείας των οστών μας, ο παράγοντας του τρόπου ζωής, διαχωρίζει έναν υγιή και ισχυρό σκελετό από έναν αδύναμο και ευαίσθητο.

Μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό;

Η δημιουργία ενός ισχυρού σκελετού είναι συνδυασμός σωστής διατροφής και σωστού τρόπου κίνησης. Το μήνυμα είναι σαφές: όταν φτάνετε στα 30 σας, θα πρέπει να ξεκινήσετε προληπτικά τη φροντίδα των οστών σας.

Για την υγεία των οστών ένας πολύ σημαντικός παράγοντας είναι η πρόσληψη ασβεστίου. Εάν ο οργανισμός έχει έλλειψη σε ασβέστιο, παίρνει από τα οστά – την κύρια περιοχή αποθήκευσης του ασβεστίου του σώματος- έτσι ώστε να έχει αρκετό για άλλες ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού, με αποτέλεσμα την εξασθένηση αυτών.

Τα γαλακτοκομικά προϊόντα αποτελούν την αποτελεσματικότερη πηγή πρόσληψης ασβεστίου, καθώς το σώμα απορροφά περίπου 30-35% του ασβεστίου από το γάλα, έναντι 5% που λαμβάνει από τα πράσινα λαχανικά.

Η βιταμίνη D είναι επίσης ένας σημαντικός βοηθός στην καταπολέμηση της οστεοπόρωσης καθώς βοηθάει το σκελετό να απορροφήσει το ασβέστιο αποτελεσματικότερα. Την περισσότερη βιταμίνη D την απορροφά ο οργανισμός από την ηλιακή ακτινοβολία μέσω του δέρματος. Στην Ελλάδα φυσικά αυτό δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα καθώς ο ήλιος είναι άφθονος, μειώνοντας τους μήνες πιθανής ανάγκης για συμπληρώματα βιταμίνης D, σε ένα μικρό διάστημα από το Νοέμβριο μέχρι το Μάρτιο!

Εκτός από τη διατροφή και η άσκηση είναι ένας καλός τρόπος για τη διατήρηση της οστική πυκνότητας. Πιο συγκεκριμένα, οι ασκήσεις με βάρη βοηθούν την ανάπτυξη νέου οστικού ιστού.

Αυτό σημαίνει ότι λαμβάνοντας μέρος σε δραστηριότητες όπως η άρση βαρών, το τρέξιμο ή οι ασκήσεις με άλματα δύο με τρεις φορές την εβδομάδα μπορείτε να διατηρήσετε έναν δυνατό, καλοστημένο σκελετό καθώς περνάνε τα χρόνια.

3 τρόποι να διασφαλίσετε την καλή υγεία των οστών

1. Βιταμίνη D. Περισσότερο γνωστή ως βιταμίνη του ήλιου, η βιταμίνη D συμβάλλει στην υγεία των οστών, βοηθώντας το σώμα να απορροφήσει το ασβέστιο αποτελεσματικά. Μεταξύ Νοεμβρίου και Μαρτίου, οι ακτίνες του ήλιου δεν είναι αρκετά ισχυρές ώστε να παράγει ο οργανισμός τη βιταμίνη D που χρειάζεται, για αυτό τα επίπεδα της είναι συνήθως χαμηλά. Ο λόγος: τα μακρυά ρούχα ποδηλασίας καλύπτουν μεγάλο μέρος του σώματος, οπότε ένα συμπλήρωμα μπορεί να βοηθήσει την κατάσταση. Η συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι 10 mg.
2. Ασκήσεις με βάρη. Σε αντίθεση με το τρέξιμο, το περπάτημα ή τα άλματα, το ποδήλατο δεν καλύπτει το σκελετό με το μηχανικό φορτίο που απαιτείται για να τονωθεί η ανάπτυξη νέων οστών. Για το λόγο αυτό, οι ποδηλάτες που εστιάζουν αποκλειστικά στην προπόνηση αντοχής θέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο την αντοχή και ακεραιότητα των οστών τους, με πολλές μελέτες να επιβεβαιώνουν χαμηλή οστική πυκνότητα τόσο στους αθλητές που τον κάνουν για ψυχαγωγικό σκοπό όσο και στους επαγγελματίες. Για την αντιμετώπιση του κινδύνου αυτού, θα πρέπει να προσθέσετε στο πρόγραμμα σας δύο τουλάχιστον φορές, δραστηριότητα με βάρη. Γυμναστές προτείνουν άλματα ή σπριντ για τα κάτω άκρα και άρση βαρών για το πάνω μέρος του σώματος.
3. Hμέρα χαλάρωσης – Rest day. Οι πολλές συνεχόμενες μέρες ποδηλασίας δρόμου μπορούν να προκαλέσουν την οστική επαναρρόφηση (διάσπαση), καθώς τα επίπεδα κάποιων ορμονών όπως η κορτιζόλη και η τεστοστερόνη μπορεί να επηρεαστούν, περιορίζοντας έτσι την ανάπτυξη των οστών. Η χρησιμοποίηση των ημερών χαλάρωσης ως ‘’διακοπές’’ από τις ημέρες έντονης άσκησης, συμβάλλει στην αποκατάσταση των επιπέδων των ορμονών, ελαχιστοποιώντας το κόστος στην υγεία των οστών.

Η σχέση μεταξύ του του ασβεστίου και του ποδηλάτου.

Το ασβέστιο είναι ένα φιλικό προς το σκελετό, μέταλλο, που το χρησιμοποιεί ο οργανισμός στα οστά, για να διατηρήσουν την πυκνότητα και την αντοχή τους. Η πρόσληψη επαρκής ποσότητας ασβεστίου είναι σημαντική ανεξάρτητα από την ηλικία ή το φύλο, όταν μάλιστα αναφερόμαστε στους ποδηλάτες, είναι πραγματικά απαραίτητη καθώς το ασβέστιο χάνεται με τον ιδρώτα.

Κατά τη διάρκεια μιας έντονης προπονήσης, μέχρι και 200mg ασβεστίου μπορεί να χαθούν ανά ώρα – ποσό που βρίσκεται σε ένα μικρό ποτήρι γάλα.

Η κατανάλωση τροφών πλούσιες σε ασβέστιο πριν την προπόνηση θα προστατέψει σημαντικά τα κόκαλα σας από τη φθορά.

Την παραπάνω πρόταση έρχεται να επιβεβαιώσει μελέτη που δημοσιεύτηκε πέρυσι στο περιοδικό PLOS One, όπου γυναίκες ποδηλάτισσες πραγματοποιώντας 90 λεπτά ποδηλασίας καθημερινά, είχαν χαμηλότερα επίπεδα καταπόνησης των οστών τους, όταν είχαν ένα πλούσιο σε ασβέστιο, γαλακτοκομικό κυρίως, γεύμα δύο ώρες πριν την προπόνηση.

The post Ποδηλασία, γόνατα και οστεοπόρωση… αντιμετωπίζοντάς την! appeared first on Sela.

Η χαμηλή οστική πυκνότητα είναι ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Η οστεοπόρωση χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα και φθορά του οστικού ιστού με την πάροδο του χρόνου. Αυτά με την σειρά τους οδηγούν σε αυξημένες πιθανότητες καταγμάτων του ισχίου, της σπονδυλικής στήλης και των καρπών. Η οστεοπενία ή η μη-φυσιολογική οστική πυκνότητα, προηγείται της οστεοπόρωσης. Αυτή η χαμηλότερη οστική μάζα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης καταγμάτων. Ακόμη και αν κάνετε εντατικές προπονήσεις, η έλλειψη ασκήσεων με βάρη, είναι ο κύριος ένοχος σύμφωνα με τελευταίες μελέτες.

Προηγούμενη έρευνα είχε δείξει πως ενήλικες άντρες ποδηλάτες, είχαν μικρότερη οστική πυκνότητα από άλλους μη ποδηλάτες αντίστοιχης ηλικίας άντρες. Ειδικότερα σε τομείς όπως η επαγγελματική ποδηλασία οι διαφορές ήταν μεγαλύτερες, συμπεριλαμβανομένων και των ανήλικων αθλητών, οι οποίοι είχαν χαμηλότερα νούμερα οστικής πυκνότητας από το αναμενόμενο. Πέρα από τον αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων, οι ποδηλάτες με χαμηλή οστική πυκνότητα θέτουν τους εαυτούς τους σε κίνδυνο για οστεοπόρωση από νεαρή ηλικία. Αυτά τα αποτελέσματα και οι αποδείξεις θα πρέπει να πείσουν τους άντρες ποδηλάτες να είναι πιο προσεκτικοί με την επιλογή της προπόνησής τους, αλλά και με την διατροφή τους ώστε να μεγιστοποιήσουν την οστική μάζα.

Τα δεδομένα.

Μια πρόσφατη έρευνα στο πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα συνέκρινε την οστική πυκνότητα ημιεπαγγελματικής και επαγγελματικής ομάδας ποδηλασίας, με ηλικίες γύρω στα 30, με άντρες όμοιας ηλικίας και σωματικού βάρους αλλά που γυμνάζονταν για ψυχαγωγικό σκοπό. Οι σαρώσεις οστών με DEXA έδειξαν πως οι ποδηλάτες είχανε χαμηλότερη οστική πυκνότητα στη σπονδυλική στήλη. Περίπου το ένα τέταρτο των ποδηλατών είχαν οστική πυκνότητα τόσο χαμηλή που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως οστεοπενία, ενώ το 9% είχε οστεοπόρωση. Οι ερευνητές δεν κατάφεραν να συνδέσουν τα αποτελέσματα με τα επίπεδα τεστοστερόνης (μια ρυθμιστική ορμόνη των οστών στους άντρες) ή με την πρόσληψη ασβεστίου η οποία στην πραγματικότητα ήταν υψηλότερη στους ποδηλάτες σε σχέση με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες στην έρευνα και ήταν στα 1500mg ημερησίως -αρκετά υψηλότερα από την συνιστώμενη ημερήσια παροχή. Χαμηλή πυκνότητα οστών όμως, δεν παρατηρήθηκε στην περιοχή του ισχίου, πιθανός επειδή οι ποδηλάτες αντιμετωπίζουν μεγαλύτερη φόρτιση των γλουτών από ότι της σπονδυλικής στήλης.

Μια άλλη έρευνα, στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο επίσης έδειξε ανησυχητικά αποτελέσματα. Οι ερευνητές μέτρησαν την οστική πυκνότητα σε 14 άντρες ποδηλάτες κατά την διάρκεια ενός χρόνου για να δουν αν η οστική πυκνότητα αλλάζει κατά την διάρκεια μιας σεζόν αφιερωμένη αποκλειστικά στην ποδηλασία. Παρόμοια έρευνα σε τριαθλητές αλλά και αθλητές χρονομέτρου δεν έδειξε κάποια αλλαγή στην οστική πυκνότητα κατά το πέρασμα 6 και 12 μηνών προπονήσεων και αγώνων. Η οστική μάζα δείχνει να μειώνεται αισθητά από την προετοιμασία προς το τέλος της σεζόν σε αρκετά σημεία μεταξύ του ισχίου, των μηρών, του λαιμού και της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Η οστική πυκνότητα παρέμεινε χαμηλότερα των επιπέδων που ξεκίνησε κατά τους 3 μήνες ξεκούρασης, γεγονός που υποδηλώνει ότι η αγωνιστική ποδηλασία μπορεί να οδηγήσει σε προοδευτική απώλεια οστικής μάζας.

Τα συμπληρώματα ασβεστίου είναι αναποτελεσματικά.

Παράλληλα με την συγκεκριμένη μελέτη, οι ποδηλάτες λάμβαναν συμπληρώματα ασβεστίου 1500mg ή 250mg κιτρικού ασβεστίου καθημερινά για αυξήσουν την ημερήσια λήψη ασβεστίου. Τα 1500mg επιλέχτηκαν ώστε να διατηρηθεί ένα θετικό ισοζύγιο λήψης ασβεστίου. Παρ’όλο που είναι αρκετά παραπάνω από την ημερήσια προτεινόμενη λήψη ασβεστίου, κατά την άσκηση υπολογίζεται πως χάνονται περίπου 124mg ασβεστίου ανά ώρα μέσω του ιδρώτα. Πιθανότατα οι απώλειες ασβεστίου μέσω του ιδρώτα για μια τετράωρη προπόνηση υπερβαίνουν τα 500mg με συνέπεια να χαλάει το ισοζύγιο του ασβεστίου. Παρόλα αυτά όμως, το συμπλήρωμα διατροφής δεν επηρέασε τον ρυθμό απώλειας της οστικής μάζας μεταξύ των γκρουπ αναβατών, που δείχνει ότι και άλλοι παράγοντες επηρεάζουν πέρ από την διατροφή. Επίσης τα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα ήταν 30ng/ml ή λιγότερο υποδεικνύοντας ότι η απαραίτητη αυτή βιταμίνη στην απορρόφηση του ασβεστίου ήταν σε ποσότητα μικρότερη από την απαραίτητη.

Η χαμηλή επίπτωση στην ενδυνάμωση όλου του σώματος, της αποκλειστικής ποδηλασίας, χωρίς κάποιο άλλο είδος συνδυαστικής προπόνησης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης χαμηλής οστικής πυκνότητας. Μια άλλη έρευνα μεταξύ αθλητών ποδηλασίας, δρομέων και αρσιβαριστών έδειξε πως οι ποδηλάτες είχαν την χαμηλότερη οστική πυκνότητα σε σχέση με τις άλλες δύο ομάδες αθλητών. Οι τριαθλητές, έδειξε η έρευνα, ότι αυξάνουν ελαφρώς την οστική τους πυκνότητα κατά την διάρκεια της σεζόν.

The post Πυκνότητα οστών και ποδηλασία. Ποια η σχέση τους; Να ανησυχούμε; appeared first on Sela.