Η γρήγορη απάντηση είναι πως ναι, το ανθρακόνημα είναι καλύτερο από το αλουμίνιο ακόμη και για τα στεφάνια των τροχών.

Ένας “καλός” τροχός ποδηλάτου βουνού πρέπει να είναι αρκετά άκαμπτος στην πλάγια παραμόρφωση, καθώς έτσι αυξάνει η απόδοση κατά το πεταλάρισμα. Επιπλέον όμως, θα πρέπει να είναι σχετικά “μαλακός” ώστε να μπορεί να απορροφήσει τους κραδασμούς από το έδαφος. Μερικές εταιρίες κατασκευής τροχών υπόσχονται πως τα ανθρακονημάτινα στεφάνια τους μπορούν να παραμορφωθούν μέχρι και 10mm ώστε να αλλάξουν τελείως την αίσθηση που θα έχει κάποιος από το ποδήλατο και το τερέν. Τέλος, τα ανθρακονημάτινα στεφάνια συνήθως είναι και αρκετά πιο ελαφριά και αλλάζουν τον τρόπο που συμπεριφέρεται το ποδήλατο καθώς το κάνουν πιο “ζωντανό” και πιο “δυναμικό“.

Κινέζικα ανθρακονημάτινα στεφάνια. Ναι ή όχι;

Όταν μιλάμε για ανθρακονημάτινα στεφάνια για ποδήλατα βουνού το κόστος τις περισσότερες φορές πλησιάζει το κόστος απόκτησης του ποδηλάτου -για στεφάνια από γνωστές εταιρίες του χώρου. Εδώ έρχονται τα κινέζικα ανθρακονημάτινα στεφάνια με κόστος πολλές φορές μικρότερο. Είναι όμως ασφαλή; Είναι καλά;

Αυτό εξαρτάται πολλές φορές από τον παράγοντα τύχη. Γνωρίζουμε άτομα που έχουν αγοράσει τέτοια “κινέζικα” στεφάνια και είναι απόλυτα ευχαριστημένοι, και γνωρίζουμε και άλλους τους οποίους τα στεφάνια τους έχουν προδώσει από τις πρώτες κιόλας βόλτες. Το ότι είναι κινέζικα, δεν σημαίνει αυτόματα πως δεν είναι ασφαλή. Αντιθέτως. Για να κάνουν τα στεφάνια ανθεκτικά προσθέτουν τόσο πολύ υλικό που πολλές φορές το βάρος τους είναι ίσο με στεφάνια αλουμινίου. Πέρα από αυτό όμως, είναι πολύ σκληρά προς όλες τις κατευθύνσεις και δεν προσφέρουν κάποια “πρωτόγνωρη” εμπειρία.

Τα carbon στεφάνια είναι κρυφός πόθος αρκετών, αξίζουν όμως τα χρήματα τους;

Ο καλύτερος τροχός είναι αυτός που μπορείτε να αποκτήσετε. Αν λοιπόν έχετε την οικονομική ευχέρεια να επενδύσετε σε ένα καλό ζευγάρι ανθρακονημάτινους τροχούς, μην το σκέφτεστε. Η διαφορά που θα έχει το ποδήλατο σας, είναι πέρα από κάθε φαντασία. Αν από την άλλη όμως, το budget είναι περιορισμένο μην απογοητεύεστε. Τα αλουμινένια στεφάνια είναι πολύ καλύτερα από ότι ήταν λίγα χρόνια, πριν, πιο ανθεκτικά και πιο εύκολο στην αντικατάσταση τους. (Δεν χρειάζεται να πουλήσετε κάποιο ζωτικό όργνατο….)

Που καταλήγουμε;

Αν είστε από τους αναβάτες που δεν “κακοποιούν” το ποδήλατο τους και δεν έχετε χαλάσει ποτέ κάποιον τροχό, τότε σίγουρα θα πρέπει να αρχίσετε να κοιτάτε τα ανθρακονημάτινα στεφάνια. Αν από την άλλη, είστε σιδηροφάγοι τότε ίσως θα ήταν καλύτερο να παραμείνετε με τους αλουμιένιους τροχούς, καθώς είναι πολύ πιο εύκολοι στην επισκευή ή στην αντικατάσταση τους.

Όπως και να έχει όμως, οι τροχοί είναι το μοναδικό εξάρτημα του ποδηλάτου που μπορεί να κάνει την μεγαλύτερη διαφορά στο πως “νιώθετε” το ποδήλατο σας, πως επιταχύνει, πως φρενάρει και πως στρίβει από οποιοδήποτε άλλο περιφερειακό του. Ειδικά όσοι έχετε “στενά” στεφάνια -18 ή 21mm- η αντικατάσταση τους με λίγο φαρδύτερα όπως για παράδειγμα 23mm ή 25mm -για να μην πούμε πολύ φαρδύτερα- θα μεταμορφώσει το ποδήλατο σας.

The post Ανθρακονημάτινοι τροχοί και ποδήλατο βουνού; Ναι ή οχι; appeared first on Sela.

Παραδόξως πολλοί επαγγελματίες δεν χρησιμοποιούν ανθρακονημάτινα τιμόνια, παρά μόνο κάποια “φτηνότερα” αλουμινένια. Το γιατί συμβαίνει αυτό αλλά και για το αν θα πρέπει να ακολουθήσουμε ή όχι το παράδειγμά τους θα το εξετάσουμε παρακάτω.

Το ανθρακόνημα είναι εδώ και χρόνια το υλικό που επιλέγουν οι εταιρίες για να κατασκευάσουν τα υψηλότερης ποιότητας προϊόντα τους, συμπεριλαμβανομένων των τιμονιών. Το ανθρακόνημα έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να διαμορφωθεί σε άπειρες επιλογές και να δημιουργηθούν πιο αεροδυναμικά ή πιο εργονομικά σχέδια στα τιμόνια σε σύγκριση με τους περιορισμούς που υπάρχουν από το αλουμίνιο.

Μια ματιά στα τελευταία προϊόντα μεγάλων εταιριών εύκολα μπορεί κάποιος να καταλάβει το γιατί κάποιο μέταλλο όπως το αλουμίνιο θα ήταν περιοριστικός παράγοντας στην κατασκευή παραπλήσιων τιμονιών. Ο κύριος λόγος για την χρήση των ανθρακονημάτων στο τιμόνι είναι το βάρος. Πρόκειται για ένα υλικό το οποίο μπορεί με αρκετά μικρότερο βάρος να έχει τις ίδιες μηχανικές ιδιότητες σε αντοχή και ακαμψία σε σύγκριση με ένα όμοιο σχεδίου τιμόνι αλουμινίου.

Μπορεί οι διαφορές μεταξύ δύο ίδιων σχεδίων τιμονιών με το μόνο που αλλάζει να είναι το υλικό να μην ξεπερνούν τα 60-80 γραμμάρια, αλλά όταν πλέον κυνηγάμε να κάνουμε το ποδήλατο μας όσο πιο ελαφρύ γίνεται, σε ποιον δεν θα άρεσε να “κόψει” μερικά γραμμάρια και από το τιμόνι; Γενικά το βάρος κυμαίνεται στο 20-40% λιγότερο από ότι σε ένα αντίστοιχο τιμόνι αλουμινίου.

Το τρίτο και σημαντικότερο πλεονέκτημα που έχει το ανθρακόνημα έναντι του αλουμινίου, είναι πως μπορεί να “διαμορφωθεί” όπως θέλει ο κατασκευαστής. Επειδή τα ανθρακονημάτινα εξαρτήματα κατασκευάζονται με πολλές στρώσεις φύλλων ανρθακονημάτων, ο κατασκευαστής μπορεί να προσδώσει διαφορετικές μηχανικές ικανότητες σε διαφορετικά μέρη του τιμονιού. Μπορεί ένα τιμόνι να γίνει πιο απορροφητικό για πολύωρους αγώνες, ή πολύ άκαμπτο για αγωνίσματα χρονομέτρου όπου και η παραμικρή απώλεια δύναμης κοστίζει.

Τέλος η ασφάλεια είναι διασφαλισμένη καθώς όλα τα τιμόνια -είτε πρόκειται για ανθρακόνημα, είτε για αλουμίνιο- θα πρέπει να περάσουν κάποιες συγκεκριμένες πιστοποιήσεις ασφαλείας.

Από την άλλη όμως υπάρχουν και αρκετά πλεονεκτήματα που έχει το αλουμίνιο και δεν θα πρέπει να το απορρίψει κάποιος από τις επιλογές του ελαφρά τη καρδία. Είναι πιο ανθεκτικό και το πιο πιθανό είναι να μην πάθει ζημιά σε κάποια επιπόλαιη πτώση. Επίσης δεν πρόκειται να “σπάσει” στο σημείο που σφίγγει ο λαιμός αν κάποιος μηχανικός -γίδι- το σφίξει πέρα των προδιαγραφόμενων τιμών σύσφιξης.

Είναι πολύ πιο φτηνό στην επεξεργασία και την κατασκευή του ως υλικό -αυτός είναι και ο λόγος που η τιμή μεταξύ των αλουμινένιων και ανθρακονημάτινων τιμονιών διαφέρει τόσο πολύ. Τέλος είναι αρκετά άκαμπτο -τόσο τουλάχιστον όσο επιθυμούν μερικοί από τους καλύτερους σπρίντερ του κόσμου!

Όσον αφορά το επαγγελματικό πελοτόν, περίπου 60-70% των αναβατών χρησιμοποιούν ακόμη τιμόνια αλουμινίου και ο λόγος είναι πως στο αλουμίνιο είναι πιο εύκολη η διάγνωση κάποιου προβλήματος σε σύγκριση με το ανθρακόνημα. Επίσης είναι ένα “τρικ” των επαγγελματικών ομάδων ώστε να διατηρούν τα ποδήλατα τους στο ελάχιστο επιτρεπόμενο βάρος που προβλέπει η UCΙ, χωρίς να υπάρχει μείωση της απόδοσης. Επιπλέον, διατηρούν τον προϋπολογισμό των ομάδων σε λογικά πλαίσια καθώς το να εξοπλίσουν 80-100 ποδήλατα με ανθρακονημάτινα τιμόνια θα εκτόξευε το κόστος.

Ποια είναι η επιλογή σας όσον αφορά το τιμόνι στο ποδήλατο δρόμου; Αλουμίνιο ή ανθρακόνημα;

The post Τιμόνι και ποδήλατο δρόμου. Αλουμίνιο ή ανθρακόνημα; appeared first on Sela.

Δεν είναι όλα τα πλαίσια made in China. Μπορεί η πλειονότητα των ανθρακονημάτινων πλαισίων να φτιάχνονται στην Ταϊβάν και μερικά στην Κίνα, υπάρχουν όμως και εταιρίες που φτιάχνουν τα ποδήλατα και τα αξεσουάρ τους σε εργοστάσια στην Αμερική ή την Γαλλία! Παρά την φήμη που έχει ως υλικό αεροδιαστημικής, οι ίνες άνθρακα στην πραγματικότητα δουλεύονται πιο εύκολα όταν είναι σε μικρότερη κλίμακα. Οποιοσδήποτε σχεδόν μπορεί να δουλέψει με το ανθρακόνημα και να φτιάξει τις δικές του κατασκευές και δεν χρειάζεται να βασίζεται αποκλειστικά σε έτοιμους σωλήνες από μεγάλες και γνωστές εταιρίες του χώρου.

Η πρώτη ύλη του ανθρακονήματος είναι από την Κίνα. Οι ανθρακονημάτινες ίνες είναι φτιαγμένες συνήθως από ένα υλικό το οποίο ονομάζεται πολυακρυλονιτρίλιο (ΡΑΝ). Το υλικό αυτό ψήνεται σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, όπου και καίγονται όλα τα μη-ανθρακικά υλικά και μένουν μόνο πολύ λεπτές και μακριές ίνες. Όσο περισσότερο επεξεργάζεται αυτό το υλικό, τόσο αυξάνεται η ακαμψία του. Πρόκειται για διαδικασίες αρκετά περίπλοκες όπου μόνο μερικές εταιρίες παγκοσμίως μπορούν να πραγματοποιήσουν ώστε να παράξουν το ανθρακόνημα ως πρώτη ύλη. Το 2010 σύμφωνα με μια έρευνα του Υπουργείου Ενέργειας των Η.Π.Α. περισσότερο από το 90% της πρώτης ύλης ανθρακονήματος παγκοσμίως προέρχεται από μόλις έξι εταιρίες. Toray, Toho Tenax, Mitsubishi Rayon, Zoltek, Hexcel, και Cytec, με την Toray, Toho, και την Μitsubishi να καλύπτουν περίπου τα 2/3 της παγκόσμιας ζήτησης. Οι Zoltek, Hexcel, και Cytec εδράζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες και παράγουν λιγότερο από το 1/3 της πρώτης ύλης παγκοσμίως.

Υπάρχουν πολλές ποιότητες ανθρακονήματος. Έρχεται είτε ως ακατέργαστο νήμα, είτε ως φύλλο (πλεγμένα νήματα), είτε σε μικρά κομμάτια ιμαντών είτε σε θρύμματα. Τα θρύμματα χρησιμοποιούνται σε προϊόντα όπως τα πετάλια, ενώ τα φύλλα είναι πολύ κοινά στα πλαίσια των ποδηλάτων. Όταν λέμε φύλλα εννοούμε πολλές ίνες πλεγμένες οι οποίες έρχονται σε καρούλια. Το ακατέργαστο νήμα είναι πολύ σπάνιο στην ποδηλατική βιομηχανία, ενώ οι εταιρίες που διαθέτουν την τεχνογνωσία και μπορούν να δουλέψουν με το ακατέργαστο νήμα είναι πραγματικά ελάχιστες.

Το ανθρακόνημα ως υλικό είναι το μισό στην κατασκευή. Μπορεί να έχουμε συνηθίσει να το λέμε ως ανθρακόνημα, αλλά κανονικά θα έπρεπε να το λέμε ως σύνθετο ανθρακόνημα καθώς δεν είναι το μόνο υλικό που χρησιμοποιείται στις κατασκευές. Αυτό συμβαίνει διότι οι “μαγικές” ιδιότητες που ξέρουμε προέρχονται από την ένωση του ανθρακονήματος με ειδικές εποξικές ρητίνες ώστε να μπορεί το ανθρακόνημα να διατηρήσει τις ιδιότητες του καθώς είναι πολύ επιρρεπές σε ραγίσματα και σπάσιμο καθώς είναι πολύ εύθραυστο πριν επεξεργαστεί. Η εποξική ρητίνη τοποθετείται στα φύλλα του ανθρακονήματος πριν αυτά μπούνε στο καλούπι και το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα σύνθετο υλικό. Το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρακονημάτων που χρησιμοποιείται στην ποδηλατική βιομηχανία έρχεται εμποτισμένο με εποξική ρητίνη και ονομάζεται “pre-preg”. Η ρητίνη εφαρμόζεται για δύο λόγους. Αρχικά, κρατάει το ανθρακόνημα δεμένο -την πλέξη των ινών σε κάθε φύλλο- και τις διαφορετικές στρώσεις φύλλων μεταξύ τους. Δεύτερον, προσθέτει ανθεκτικότητα και αντοχή που είναι πολύ κρίσιμα. Η εποξική ρητίνη στην ουσία είναι ένα πλαστικό το οποίο παραμορφώνεται κατά τις συγκρούσεις ώστε να απορροφάει μέρος της ενέργειας χωρίς να αφήνει τις ίνες του ανθρακονήματος να διαχωριστούν.

Καμία εταιρία δεν θα σας πει τι ποιότητας υλικό χρησιμοποιεί. Κάθε εταιρία έχει βαπτίσει το ανθρακόνημα που χρησιμοποιεί ως το καλύτερο που υπάρχει, με τα πιο εξωτικά χαρακτηριστικά, αλλά καμιά σχέση δεν έχουν τα όσα λένε με την πραγματική σκληρότητα του ανθρακονήματος που χρησιμοποιήθηκε. Ναι, το ανθρακόνημα ξεχωρίζει βάση της σκληρότητας του και κατηγοριοποιείται βάση ενός συντελεστή ελαστικότητας ή έναν συντελεστή παραμόρφωσης. Για τα ανθρακονήματα αυτοί οι συντελεστές έχουν τεθεί από το JCMA (Japan Carbon Fiber Manufacturers Association). Το μεγαλύτερο ποσοστό από το ανθρακόνημα που χρησιμοποιείται στην ποδηλατική βιομηχανία έχει στάνταρ ή ενδιάμεσο συντελεστή σκληρότητας. Σε μερικά πιο ακριβά πλαίσια τοποθετούνται μόνο ακριβότερες ποιότητες ανθρακονήματος. Δεν μπορούν όμως για λόγους marketing να αναφέρουν πως το ανθρακόνημα που χρησιμοποιούν είναι το “κλασικό” οπότε και το βαπτίζουν με δικά τους ονόματα ώστε να είναι πιο ελκυστικό στον καταναλωτή.

Πρόκειται για ένα μείγμα διαφόρων ανθρακονημάτων. Ένα καλό πλαίσιο δεν έχει φτιαχτεί μόνο από μια ποιότητα ανθρακόνημα αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί αρκετές διαφορετικές ποιότητες σε διαφορετικά σημεία του πλαισίου. Το πολύ καλής ποιότητας ανθρακόνημα -το οποίο είναι και πάρα πολύ ακριβό- χρησιμοποιείται με φειδώ σε πολύ κομβικά σημεία όπως είναι ο διαγώνιος σωλήνας, η μεσαία τριβή και στα chain stays ώστε να μην υπάρχουν απώλειες κατά το πεταλάρισμα αλλά και για να γίνει το πλαίσιο πιο άκαμπτο. Στα υπόλοιπα σημεία του πλαισίου υπάρχει μια μίξη του “απλού” ανθρακονήματος και του ενδιάμεσου ώστε να προσδώσουν στο πλαίσιο τα χαρακτηριστικά που θέλουν (αντοχή, απόδοση, ποιότητα κύλισης και γενικά τα χαρακτηριστικά για τα οποία είναι γνωστά τα ανθρακονημάτινα πλαίσια.)

Τα “μαγικά” γίνονται κατά το στρώσιμο των φύλλων -και εδώ είναι που ανεβαίνει πολύ η τιμή. Το ανθρακόνημα είναι ίσως το καλύτερο υλικό που υπάρχει για τα πλαίσια των ποδηλάτων για δύο κυρίως λόγους. Αρχικά είναι πολύ πιο άκαμπτο, πιο σκληρό και πολύ πιο ελαφρύ από κάθε άλλο υλικό. Δεύτερον, σε αντίθεση με τα μέταλλα, η σκληρότητα του ανθρακονήματος είναι ‘διαχειρίσιμη’.  Η σκληρότητα του εμφανίζεται προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις της πλέξης του, οπότε οι κατασκευαστές αναλόγως με τι ιδιότητες και χαρακτηριστικά θέλουν να δώσουν στο πλαίσιο τοποθετούν ανάλογα και τα ανθρακονημάτινα φύλλα στο καλούπι. Αυτό ονομάζεται ανισοτροπία. Τα μέταλλα από την άλλη είναι ισοτροπικά, καθώς εμφανίζουν την ίδια αντοχή και ακαμψία ανεξαρτήτως σημείου ή φοράς.
Οι μηχανικοί χρησιμοποιούν προηγμένα προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών τα οποία επεξεργάζονται την ποιότητα του ανθρακονήματος, την εποξική ρητίνη το σχήμα, το μέγεθος και την προσανατολισμό των φύλλων ακόμη μέχρι και το ακριβές σημείο που θα πρέπει να τοποθετηθούν στο καλούπι. Με αυτόν τον τρόπο βελτιστοποιείται ένα πλαίσιο ποδηλάτου είτε αν προσανατολίζεται στο χαμηλό βάρος, είτε στην μεγάλη ακαμψία. Όλα αυτά όμως έρχονται με πάρα πολύ υψηλό κόστος -στο οποίο αν συνυπολογίσουμε και το υψηλής ποιότητας ανθρακόνημα- καταλαβαίνουμε γιατί το κόστος των πλαισίων είναι αρκετά αλμυρό για τους περισσότερους από εμάς.

Η εμφάνιση είναι απλά διακοσμητική. Η κλασική εμφάνιση που έχει το ανθρακόνημα δεν προσδίδει καθόλου αυξημένα χαρακτηριστικά απόδοσης. Προσθέτει μια μικρή ακαμψία αλλά απώτερος σκοπός του είναι να λειτουργεί ως προστασία προς τις υπόλοιπες στρώσεις. Επίσης είναι τελείως κοσμητικό που μπορεί να δείξει τις ικανότητες του κατασκευαστή, καθώς η ευθυγράμμιση των ινών προϋποθέτει μεγάλη πείρα και δεξιοτεχνία. Ολοένα όμως και περισσότεροι κατασκευαστές ανθρακονημάτινων πλαισίων παραλείπουν την εξωτερική αυτή στρώση και αφήνουν τις υπόλοιπες στρώσεις με τα ακανόνιστα φύλλα να δράσουν ως “διακόσμηση”.

Όλα τα ανθρακονημάτινα πλαίσια είναι χειροποίητα. Τον όρο “χειροποίητο” τον έχουμε συνδυάσει με τα μεταλλικά πλαίσια (ατσάλι, τιτάνιο, αλουμίνιο) αλλά κάθε ανθρακονημάτινο προϊόν είναι φτιαγμένο στο χέρι. Είτε πρόκειται για πλαίσιο, είτε για τροχούς, είτε για πετάλια, είτε για τιμόνι. Κάθε εξάρτημα απαιτεί προσεκτική χειρωνακτική εργασία. Αυτό ισχύει είτε το πλαίσιο είναι μικρής εταιρίας με περιορισμένη παραγωγή είτε μεγάλων ποδηλατικών εταιριών που πουλάνε χιλιάδες ποδήλατα κάθε χρόνο.

Κάθε ανθρακονημάτινο φύλλο κόβεται με ακρίβεια σε ένα μηχάνημα το οποίο ελέγχεται από υπολογιστή αλλά αυτό είναι το μισό μέρος της διαδικασίας παραγωγής. Κάθε προϊόν απαιτεί τοποθέτηση των φύλλων ανθρακονήματος σε ειδικά καλούπια, με συγκεκριμένη φορά, εξαιρετική ακρίβεια και βάση σχεδίου. Σε μικρότερες γραμμές παραγωγής συνήθως ένα άτομο κάνει όλη την διαδικασία, ενώ για μεγαλύτερες παραγωγές κάθε εργάτης τοποθετεί συγκεκριμένα σημεία του πλαισίου. Έπειτα το καλούπι οδηγείτε προς σκλήρυνση. Ακόμη και μετά την σκλήρυνση -όταν το εξάρτημα έχει αφαιρεθεί από το καλούπι, έχει καθαριστεί και λειανθεί απαιτεί αυξημένη προσοχή. Κάθε πλαίσιο περνάει από έμπειρους εργάτες οι οποίοι εξετάζουν προσεκτικά το πλαίσιο για τυχόν προβλήματα, όπως ρυτίδες, σκασίματα, σπασίματα, σημεία όπου δεν έχουν στρωθεί σωστά τα φύλλα τα οποία θα μπορούσαν στο μέλλον να δημιουργήσουν προβλήματα.

Ναι, τα ανθρακονημάτινα πλαίσια μπορούν να επισκευαστούν. Μια κοινή παρανόηση είναι πως τα ανθρακονημάτινα πλαίσια δεν μπορούν να επιδιορθωθούν όταν πάθουν κάποια ζημιά. Μπορεί να επισκευαστεί, όπως μπορούν να επισκευαστούν τα ατσάλινα ή τα αλουμινένια πλαίσια. Βέβαια η διαδικασία είναι αρκετά διαφορετική και απαιτεί ειδικά εργαλεία και γνώσεις. Το κομμάτι που έχει πάθει την ζημιά κόβεται από το πλαίσιο και σε εκείνο το σημείο δημιουργείται μια γέφυρα από νέο υλικό το οποίο σκληραίνει, λειαίνεται και βάφεται ώστε να ταιριάζει με το υπόλοιπο πλαίσιο. Οι έμπειροι επισκευαστές ανθρακονημάτων μπορούν να κάνουν δουλειά με τόση λεπτομέρεια που δεν θα μπορείτε να πείτε αν είχε ή όχι πρόβλημα το σημείο!
Αν και κυκλοφορούν στο εμπόριο μερικά κιτ επισκευής ανθρακονημάτινων εξαρτημάτων -τα περισσότερα από τα οποία προορίζονται για επισκευές καγιάκ- η επίσκεψή σας σε κάποιον έμπειρο επισκευαστή ανθρακονημάτων είναι η καλύτερη λύση που έχετε. Τα πλαίσια των ποδηλάτων είναι αρκετά περίπλοκα, έχουν διαμορφώσεις που θα πρέπει να δεχτούν υψηλές δυνάμεις, ή θα πρέπει να έχουν την δυνατότητα παραμόρφωσης ώστε να απορροφούν κραδασμούς. Αν λοιπόν το ανθρακονημάτινο πλαίσιο σας έχει πάθει κάποια ζημιά, δεν θα πρέπει να επιχειρήσετε να το επισκευάσετε μόνοι σας.

Είναι πολύ εύκολο να βγούνε αντίγραφα “μαΐμού”. Η ραγδαία αύξηση του ανθρακονήματος επέτρεψε και μια έξαρση σε διαφορετικά σχέδια ποδηλάτων, τα οποία μπορούν πλέον να ξεχωρίζουν μόνο και μόνο από το σχήμα τους. Η διαφορετικότητα αυτή των πλαισίων όμως, τα κάνει και αρκετά εύκολα να αντιγραφούν από τρίτους. Δεν υπάρχει πιο απλό πράγμα, από το να δημιουργήσει κάποιος ένα καλούπι από ένα ολοκληρωμένο ποδήλατο -το καλούπι μπορεί να δημιουργηθεί ακόμη και από φωτογραφίες. Η στρώση όμως των φύλλων, η ποιότητα, η μέθοδος κατασκευής και σκλήρυνσης, η ρητίνη που θα χρησιμοποιηθεί και η ποσότητα αυτής είναι όλα διαφορετικά σε σχέση με το πρωτότυπο. Αρκετοί απομιμητές υπάρχουν και κανένας τους δεν ακολουθάει τις εξεζητημένες διαδικασίες παραγωγής με αποτέλεσμα το “μαϊμού” πλαίσιο να μην παρέχει την παραμικρή ασφάλεια στον χρήστη, καθώς μπορεί να σπάσει ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Αν ακόμη φοβάστε τα ανθρακονημάτινα πλαίσια, δείτε και αυτό!

The post Όσα δεν ξέρεις για το ανθρακόνημα (carbon)! appeared first on Sela.

Παρακάτω θα δούμε 4 καινοτομίες που μετέτρεψαν το ποδήλατο σε αυτό που το ξέρουμε σήμερα. Μερικές από αυτές ήταν τόσο επαναστατικές που ο κόσμος άργησε πολύ αν τις υιοθετήσει.  

Ταχύτητες. Είναι περισσότερα από 100 χρόνια από τότε που εμφανίστηκαν οι πρώτες ταχύτητες στα ποδήλατα. Όλοι γνωρίζουμε την λειτουργία και την ευκολία που μας προσφέρουν οι ταχύτητες σε ένα ποδήλατο. Μπορούμε με την ίδια ή λιγότερη προσπάθεια να ανεβούμε βουνά και βουνά, ενώ στην ευθεία οι ταχύτητες που μπορούμε να επιτύχουμε είναι πολύ μεγαλύτερες. Όλα αυτά όμως πίσω στο 1880 ήταν πραγματικά ουτοπικά, μέχρι που ο Γάλλος μηχανικός Paul De Vivie -ο πρόδρομος της ποδηλασίας μεγάλων αποστάσεων- εμφάνισε και προώθησε το πρώτο σύστημα αλλαγής ταχυτήτων στο ποδήλατο, με την βοήθεια του Velocio και του περιοδικού του Le Cycliste. Δύσχρηστο και αναξιόπιστο, με τις μεγάλες εταιρίες του χώρου να είναι κατά, λέγοντας πως είναι για γυναίκες. Παρόλες τις δυσκολίες της εποχής όμως και με την υποστήριξη του περιοδικού, άρχισαν σιγά σιγά να φαίνονται τα πλεονεκτήματα των ταχυτήτων. Το 1902, μάλιστα, η γυναίκα αναβάτρια Marthe Hesse ανταγωνίστηκε τον επαγγελματία Edouard Fischer σε μια ορεινή διαδρομή 200 χιλιόμετρων, με τον Fischer να έχει ένα κλασικό μονοτάχυτο ποδήλατο, ενώ η Hesse ένα ποδήλατο Gauloise με σύστημα τριών ταχυτήτων. Δεν χρειάζεται να πούμε ποιος νίκησε, θα το καταλάβετε αν κοιτάξετε το ποδήλατο σας!

Δείτε επίσης: 6 αλήθειες που δεν γνωρίζετε για την ηλεκτρονική Shimano Di2.

Το 1933 ο Campagnolo κατέθεσε το πρώτο δίπλωμα ευρισυτεχνίας για το ανεξάρτητο σαμάν -όπως το ξέρουμε σήμερα- ενώ 70 χρόνια μετά ο γιος του, παρουσίασε το πρώτο σύστημα ηλεκτρονικών αλλαγών ταχυτήτων! Το τι μας περιμένει στο μέλλον μόνο ο χρόνος θα το δείξει!

Ανθρακονημάτινα ποδήλατα. To 1998 ήταν και η τελευταία φορά που στο ψηλότερο σημείο του βάθρου στον μεγαλύτερο ποδηλατικό αγώνα του κόσμου, το Tour de France ανέβηκε κάποιο ΜΗ ανθρακονημάτινο ποδήλατο. Μετά από εκείνη την χρονιά η TREK ξεκίνησε να χρησιμοποιεί με τον εντυπωσιακό -για την εποχή- Lance Armstrong το ανθρακόνημα και από τότε άλλαξαν όλα. Πριν από τα ανθρακονήματα ήταν το αλουμίνιο και πιο πριν το ατσάλι. Δεν ήταν όμως το 1999 που βγήκε το πρώτο ανθρακονημάτινο ποδήλατο, αλλά πίσω στο 1970 με την Carlton Cycles στην Βρετανία! Πρόκειται για μια εταιρία από το Nottinghamshire η οποία αγοράστηκε από την Raleigh Bicycles το 1960.

Δείτε επίσης: Το πρώτο ανθρακονημάτινο ποδήλατο βουνού!

Ο θρυλικός σχεδιαστής και μηχανικός Gerald O’Donovan και η οικογένεια του, ήταν κάτοχοι της Carlton ειδικεύονταν στην δημιουργία πολύ ελαφριών ποδηλάτων, σε πολύ ανταγωνιστικές τιμές. Ο Πρωταθλητής στο Sprint της ομάδας της Raleigh, Reg Harris ήταν και αυτός ο οποίος πίεσε την ομάδα του να αγοράσουν την Carlton Bicycles, ώστε να μπορέσει να επωφεληθεί από την τεχνογνωσία του O’Donovan στο ειδικό τμήμα ανάπτυξης ποδηλάτων της Raleigh. Σε ένα εργοστάσιο στο Derbyshire, έμπειροι τεχνίτες και κατασκευαστές πλαισίων έκαναν δοκιμές για μελλοντικές καινοτομίες, για λογαριασμό της ομάδας χρονομέτρου της Raleigh, παράγοντας και το νικητήριο ποδήλατο του 1980 για το Τour de France και τον Joop Zoetemelk.

Επίσης, οι μηχανικοί πειραματίστηκαν με τεχνολογίες θερμικών συγκολλήσεων, τους οβάλ σωλήνες και με πλαίσια από τιτάνιο, οπότε όταν έκανε την εμφάνισή του το ανθρακόνημα ήταν προετοιμασμένοι. Το 1971 με βοήθεια από την Εθνική εταιρία Έρευνα και Ανάπτυξης και σε συνεργασία με την εταιρία κλωστοϋφαντουργικών Fothergill and Harvey, ο O’Donovan παρουσίασε το πρώτο ποδήλατο από ίνες άνθρακα στην έκθεση Ποδηλάτων και Μηχανών του Harrogate στο Yorkshire. Με ανθρακονημάτινους σωλήνες, από το toptube και το downtube μέχρι τα seat stays και τα chain stays, όπως και το πιρούνι. Ήταν ένα πλήρες ανθρακονημάτινο ποδήλατο πίστας το οποίο ζύγιζε κάτω από 6 κιλά.

Μπορεί οι Αμερικάνικες εταιρίες να κατάφεραν να βάλουν το νέο αυτό υλικό στην μαζική παραγωγή πρώτες, αλλά ο O’Donovan και η Carlton Bicycles ήταν αυτοί οι οποίοι έφτιαξαν το πρώτο ανθρακονημάτινο ποδήλατο δρόμου.

Στεγανοποιητικό για λάστιχα-φούιτ. Πρόκειται για την πιο σύντομη ιστορία αλλά είναι ένα προϊόν που πραγματικά ανέβασε τον πήχη στην διασκέδαση με το ποδήλατο, είτε πρόκειται για την ποδηλασία εκτός δρόμου, είτε για την ποδηλασία δρόμου. Ο Καλιφορνέζος πολυτεχνίτης Steve Cegelski ξεκίνησε να πειραματίζεται με διάφορα στεγανοποιητικά ελαστικών το 1989 αναμειγνύοντας με αποτέλεσμα ένα φωσφοριζέ πράσινο υγρό το οποίο έγινε γνωστό ως “εκείνη η γλοιώδης ουσία” το γνωστό μας σήμερα Slime. Ήθελε να φτιάξει ένα προϊόν μη τοξικό το οποίο προοριζόταν για την τοπική κοινωνία των ανθρώπων που ασχολούνταν με την ποδηλασία βουνού ώστε να απαλλαγούν από τα φούιτ που τους χαλούσαν την διασκέδαση. Ένα απλό προϊόν το οποίο δούλεψε από την πρώτη στιγμή, είτε ήταν μέσα σε σαμπρέλα, είτε κατευθείαν στο λάστιχο.

Δείτε επίσης: Ό,τι χρειάζεται να γνωρίζετε για τα tubeless.

Η αποτελεσματικότητα του το έκανε τόσο διάσημο που άρχισε να χρησιμοποιείται σε όλα τα μηχανοκίνητα μέσα -αυτοκίνητα, μηχανές, φορτηγά- ενώ εξάγεται σε 36 χώρες!

Ξανά-ανακαλύπτοντας τον τροχό. Η ραγδαία εξέλιξη της ασύρματης τεχνολογίας τα τελευταία χρόνια δεν θα μπορούσε να απέχει από τον χώρο του ποδηλάτου. Εξελίξεις επαναστατικές σε όλους τους κλάδους της βιομηχανίας, αλλά καμιά από όλες αυτές δεν είναι τόσο συναρπαστική όπως ο “Έξυπνος Τροχός”. Φοιτητές από το MIT (Massachusetts Institute of Technology) δημιούργησαν ξανά τον τροχό του ποδηλάτου. Κατασκεύασαν έναν τροχό ο οποίος μπορεί να μετατρέψει οποιδήποτε ποδήλατο σε ηλεκτρικό ποδήλατο! Ονομάστηκε “Copenhagen Wheel” και χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη εφεύρεση για το 2014 από το περιοδικό Time.

Δείτε περισσότερα για τον Copenhagen Wheel.

Ωστόσο, την ίδια χρονική περίοδο, στην Νέα Υόρκη, ο Σλοβένος Niko Klansek δούλευε πάνω σε μια παρόμοια ιδέα. Ξεκίνησε με μια σειρά ηλεκτρικά ποδήλατα από το 2011 και μέχρι το 2013 είχε έναν πρωτότυπο αυτο-τροφοδοτούμενο και επαναφορτιζόμενο πίσω τροχό ποδηλάτου. Ήταν παρόμοιο με το Copenhagen Wheel, χρησιμοποιούσε εφαρμογή στο smartphone για τον έλεγχο του μοτέρ και η μπαταρία βρισκόταν ενσωματωμένη στο κέντρο του τροχού. Ο τροχός του Klansek, ο FlyKly ήταν καλύτερος όμως γιατί έχει το μισό βάρος, βγαίνει σε 3 διαστάσεις ενώ οι λειτουργίες της εφαρμογής του smartphone είναι πιο εξελιγμένες -όπως για παράδειγμα το κλείδωμα του τροχού. Τελικά, μπορεί να μην κέρδισε λόγω εμφάνισης ή τεχνολογίας, αλλά κέρδισε λόγω της ταχύτητας του, καθώς από πέρυσι ήδη όσοι υποστήριξαν την ιδέα αυτή έχουν στα χέρια τους τον FlyKly ενώ οι υποστηρικτές του Copenhagen Wheel ακόμη βρίσκονται στην λίστα αναμονής! (σημ αρχισυντάκτη: εκτός του Andy του Weeds που βρήκε και έβαλε στο μαγαζί του)

Δείτε επίσης: Καινοτομίες που άλλαξαν την ποδηλασία βουνού σε αυτό που είναι σήμερα!

Πιστεύετε ότι υπάρχει κάποια ακόμη καινοτομία που άλλαξε την ποδηλασία;

The post 4 επαναστατικές καινοτομίες που άλλαξαν το ποδήλατο! appeared first on Sela.