Σύμφωνα με τον γνωστό σταρ του Hollywood Woody Allen, οι ποδηλατόδρομοι δεν ταιριάζουν αισθητικά με τους δρόμους του Μανχάταν. Ο Allen δήλωσε πρόσφατα στην συνάντηση της κοινότητας ότι δεν υπάρχει τρόπος να ενσωματωθούν οι ποδηλατόδρομοι και να δώσουν ένα όμορφο αισθητικό αποτέλεσμα.

Είναι γνωστό ότι ο Allen δεν έχει και την καλύτερη σχέση με την ποδηλασία καθώς σε μια συνέντευξη του το 2011 είχε δηλώσει: “Οι ανεξέλεγκτοι ποδηλάτες είναι ένας μεγάλος κίνδυνος, και η ιδέα όλο και περισσότεροι άνθρωποι να έχουν ποδήλατα στη Νέα Υόρκη κάποια στιγμή θα γκρεμιστεί καθώς οι άνθρωποι αποξενώνονται επειδή είναι εκτός ελέγχου“.

Απ’ ό,τι φαίνεται όμως, αυτό που προβληματίζει τον Woody Allen είναι να μην “χαλάσουν” αισθητικά οι ποδηλατόδρομοι τους δρόμους της γειτονιάς του. Βέβαια ευτυχώς που το σύνολο τον Νεοϋορκέζων δεν δείχνουν να δίνουν σημασία στα λεγόμενα του διάσημου ηθοποιού.

Μάλιστα η Νέα Υόρκη κατέλαβε το 2014 την πρώτη θέση για τις καλύτερες 50 ποδηλατουπόλεις στον κόσμο. Όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να είχαν γίνει χωρίς την βοήθεια της ποδηλατικής κοινότητας της Νέας Υόρκης και φυσικά της Αμερικάνικης κυβέρνησης η οποία προσθέτει όλο και περισσότερους ποδηλατοδρόμους αλλά και ένα διαρκώς αυξανόμενο δίκτυο bike-sharing.

The post Ο Woody Allen κατά των ποδηλατοδρόμων στο Μανχάταν! appeared first on Sela.

Δεν ξέρουμε αν η κίνηση αυτή οφείλεται την επένδυση που έγινε για την αύξηση των ποδηλατοδρόμων στο Παρίσι αλλά σίγουρα είναι πολύ ενθαρρυντικό για εμάς, τους φίλους της ποδηλασίας να βλέπουμε κάτι τέτοιο.

Το νέο καθεστώς

Το επίδομα για όσους ποδηλατούν από και προς την εργασία τους, ψηφίστηκε πριν λίγες ημέρες και φέρεται να έχει καθοριστεί στα 0,25€ για κάθε χιλιόμετρο! O Sylvain Niel, δικηγόρος που ειδικεύεται στα θέματα εργατικού δικαίου, δήλωσε στο Γαλλικό περιοδικό Capital Managment, πως η νομοθεσία δεν είναι υποχρεωτική αλλά προαιρετική προς τους εργοδότες και προβλέπει πως θα είναι ένα θέμα για τις ετήσιες διαπραγματεύσεις μεταξύ των συνδικαλιστών και των εργοδοτών -όπου υπάρχουν συνδικάτα- ή απλά θα είναι στην διακριτική ευχέρεια του κάθε εργοδότη. Το επίδομα, ωστόσο θα απαλάσσεται από τον φόρο εισοδήματος, όπως ισχύει ήδη για όλα τα έξοδα μετακίνησης από και προς την εργασία.

Η πρώτη δοκιμή

Το 2014 η Γαλλική Κυβέρνηση, ξεκίνησε πιλοτικά μια πρωτοποριακή δοκιμή, στην οποία συμμετείχαν 18 εταιρίες προσφέροντας σε περισσότερους από 8000 υπαλλήλους τους, επίδομα 0,25€ για κάθε χιλιόμετρο που διένυαν με το ποδήλατο από και προς την εργασία τους. Δοκιμαστικά συμμετείχαν 380 άτομα μεταξύ των μηνών Ιουνίου και Νοεμβρίου όπου κατά μέσο όρο έκαναν 12 φορές την διαδρομή σπίτι-εργασία-σπίτι με μέση απόσταση 3,5 χιλιόμετρα. Σε κάθε άτομο αποδόθηκαν περίπου 21€ για κάθε μήνα, το οποίο ήταν αρκετά χαμηλότερο από το αναφερόμενο μέγιστο των 30-55€ ανά μήνα.

Κατά την δοκιμαστική περίοδο, 19% των συμμετεχόντων άλλαξαν συνήθεια από το να οδηγάνε (το 5% από αυτούς μάλιστα οδηγούσαν μόνοι τους). Επίσης, το ένα τρίτο από το δείγμα ανέφεραν ότι άρχισαν να χρησιμοποιούν το ποδήλατο και για άλλους σκοπούς, πέρα από την αποκλειστική χρήση για να πηγαινοέρχονται στην εργασία τους.

Στην Ελλάδα δεν ξέρουμε αν ο κόσμος είναι έτοιμος για κάτι παρόμοιο, αλλά ένα μικρό επίδομα κάθε μήνα ίσως να παρακινήσει αρκετούς να αρχίσουν να χρησιμοποιούν το ποδήλατο, αλλά οι υποδομές και η παιδεία μας -ποδηλατική και οδηγική- υπολείπονται πάρα πολύ σε σύγκριση με τις χώρες του εξωτερικού.

The post Επίδομα για όσους Γάλλους ποδηλατούν από και προς την εργασία τους! appeared first on Sela.

Τα γνωστά πλαστικά διαχωριστικά των ποδηλατόδρομων εξαφανίστηκαν και αντικαταστάθηκαν από έντονο κόκκινο χρώμα. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης, πριν λίγες ημέρες σε διάφορα σημεία της πόλης (ΧΑΝΘ, Λιμάνι) έβαψε τους ποδηλατόδρομους ώστε να γίνουν πιο ευδιάκριτοι. Ας προσπεράσουμε το γεγονός ότι βάφτηκαν πρόχειρα και σε μικρό μέγεθος, αλλά ας σταθούμε όμως στην αφαίρεση των πλαστικών διαχωριστικών.

Κατά κοινή ομολογία και διαπίστωση πολλών ποδηλατών αυτή η πρωτοβουλία προκαλεί πολλές δυσκολίες στην κυκλοφορία των ποδηλάτων καθώς τα αυτοκίνητα περνούν μέσα από τους ποδηλατόδρομους, ενώ πολλές φορές παρκάρουν επάνω σε αυτόν. Σε μερικά σημεία μάλιστα, (π.χ οδός Στρατού Κάλαρη) ο ποδηλατόδρομoς έχει καλυφθεί τελείως από παρκαρισμένα οχήματα.

Ο αντιδήμαρχος τεχνικών έργων, περιβάλλοντος και καθαριότητας, Θανάσης Παππάς ανέφερε πως η μπογιά μπήκε για να ξεχωρίζουν οι ποδηλατόδρομοι και αναγνώρισε τα προβλήματα που έχουν προκύψει από την αφαίρεση των πλαστικών διαχωριστικών. Τέλος, συμπλήρωσε πως το έργο των ποδηλατόδρομων δεν έχει ολοκληρωθεί και δήλωσε ότι μέσα στα σχέδια είναι η άμεση τοποθέτηση μπαρών ώστε να μην υπάρξουν ατυχήματα μεταξύ ποδηλάτων και οχημάτων.

Ευχαριστούμε το Seleo.gr για την ανάδειξη του θέματος και τις φωτογραφίες.

The post Κόκκινοι οι ποδηλατόδρομοι στην Θεσσαλονίκη! appeared first on Sela.

Δύο χρόνια μετά την ίδρυση της Stop de Kindermoord, μια άλλη ομάδα ακτιβιστών ιδρύθηκε, με το όνομα First Only Real Dutch Cyclists Union, απαιτώντας περισσότερους δημόσιους χώρους για τα ποδήλατα. Οργάνωναν ποδηλατικές βόλτες/διαμαρτυρίες σε επικίνδυνα σημεία των δρόμων και συνέτασσαν καταλόγους με τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι ποδηλάτες. “Κατά κάποιον τρόπο καταφέραμε να έχουμε απήχηση” λέει ο 64-χρονος Tom Godefrooij, ο οποίος είχε ασχοληθεί με την Cyclists Union ως νέος. Θυμάται θορυβώδεις διαδηλώσεις με τρίκυκλα και μεγάφωνα και νυχτερινές επιδρομές για να οριοθετήσουν -παράνομα- ποδηλατοδρόμους σε σημεία όπου η Cyclists Union θεωρούσε επικίνδυνα.

“Αρχικά έπρεπε να μας συλλάβει η αστυνομία, αλλά έπειτα όλα έβγαιναν στις εφημερίδες και οι πολιτικοί τελικά μας άκουγαν. Ήμασταν πολύ μαχητικοί και ξέραμε πως να εκφράσουμε τις ιδέες μας. Στο τέλος, γνωρίζαμε ότι θα παίρναμε τον ποδηλατοδρόμο. Ακόμη και στα μισά της δεκαετίας του ’70, υπήρχαν πολιτικοί που καταλάβαιναν ότι η εστίαση στα αυτοκίνητα ενδεχομένως θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα.”

Οι ακτιβιστές της Stop de Kindermoord και της Cyclists Union ήταν επινοητικοί και απτόητοι, αλλά υπήρχαν και άλλες δυνάμεις που συνέβαλλαν στην δημιουργία πρόσφορου εδάφους για τα όσα υποστήριζαν. Η Ολλανδία, με το ήπιο κλίμα και τους λίγους λόφους της, είχε μεγάλη παράδοση στην ποδηλασία, η οποία ποτέ δεν ήταν στο περιθώριο όπως σε κάποιες άλλες χώρες. Ο τεράστιος αριθμός θυμάτων από τροχαία δυστυχήματα, ήταν μια σοβαρή ανησυχία για τους πολιτικούς και υπήρχε μια εκκολαπτόμενη συνείδηση σχετικά με την ρύπανση που προκαλείται από τις εκπομπές των αυτοκινήτων.

Κατά το 1973 και την πετρελαϊκή κρίση -όπου η Σαουδική Αραβία και άλλες Αραβικές χώρες που έκαναν εξαγωγές πετρελαίου, επέβαλαν εμπάργκο στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Βρετανία, τον Καναδά, την Ιαπωνία και την Ολλανδία, επειδή υποστήριζαν το Ισραήλ στον πόλεμο Yom Kippur- τετραπλασιάστηκε η τιμή του πετρελαίου. Κατά την διάρκεια μιας τηλεοπτικής εκπομπής, ο πρωθυπουργός Den Uyl, παρότρυνε τους Ολλανδούς πολίτες να υιοθετήσουν έναν νέο τρόπο ζωής και να πάρουν στα σοβαρά την εξοικονόμηση ενέργειας. Η κυβέρνηση διακήρυξε τις Κυριακές ημέρες χωρίς αυτοκίνητα: έντονα ήρεμες ημέρες, όπου τα παιδιά έπαιζαν στους ερημωμένους αυτοκινητόδρομους και ξαφνικά οι κάτοικοι θυμήθηκαν πως ήταν η ζωή πριν την εμφάνιση των αυτοκινήτων.

Μια από αυτές της Κυριακές, η Maartje van Putten, μαζί με μια ομάδα γονιών και των παιδιών τους, οδήγησαν τα ποδήλατά τους μέσω μιας σήραγγας στο βόρειο τμήμα του Άμστερνταμ, όπου δεν υπήρχε καμιά ποδηλατική διαμόρφωση. “Εκείνη την στιγμή, δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ότι αυτό που κάναμε ήταν επικίνδυνο, επειδή υπήρχαν ακόμη μερικά αυτοκίνητα στον δρόμο. Η βόλτα μας τελείωσε στο αστυνομικό τμήμα, αλλά δείξαμε την άποψή μας.”

Σταδιακά, οι Ολλανδοί πολιτικοί, έλαβαν γνώση για τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το ποδήλατο και η πολιτική τους για τις μετακινήσεις άλλαξε. Ίσως, πλέον, το αυτοκίνητο δεν ήταν ο τρόπος μεταφοράς του μέλλοντος. Κατά την δεκαετία του 1980, οι ολλανδικές πόλεις άρχισαν να εφαρμόζουν μέτρα για να κάνουν τους δρόμους πιο φιλικούς και ασφαλείς για τα ποδήλατα. Αρχικά βέβαια, οι στόχοι τους δεν ήταν φιλόδοξοι. Απλά ήθελαν να κρατήσουν τους ποδηλάτες στα ποδήλατά τους.

Η Χάγη και το Τίλμπουργκ, ήταν οι πρώτες πόλεις που πειραματίστηκαν με ειδικές ποδηλατικές διαδρομές μέσα στις πόλεις. “Οι ποδηλατόδρομοι ήταν κατακόκκινοι και πολύ ορατοί. Ήταν κάτι εντελώς καινούριο” λέει ο Godefrooij. “Οι ποδηλάτες άλλαζαν τις διαδρομές τους, για να χρησιμοποιούν τους νέους ποδηλατοδρόμους. Σίγουρα βοήθησε ώστε να συνεχίσουν οι άνθρωποι να χρησιμοποιούν τα ποδήλατά τους, αλλά στο τέλος αποδείχτηκε ότι μόνο ένας ποδηλατοδρόμος δεν ήταν αρκετός για να οδηγήσει σε συνολική αύξηση της ποδηλασίας”.

Στην συνέχεια η πόλη του Ντελφτ, κατασκεύασε ολόκληρο δίκτυο ποδηλατόδρομων, το οποίο αποδείχτηκε ότι ενθάρρυνε περισσότερους ανθρώπους να χρησιμοποιούν τα ποδήλατά τους.. Μία προς μία ακολούθησαν και άλλες πόλεις. Σήμερα, η Ολλανδία μπορεί να υπερηφανεύεται για τα περισσότερα από 35,000 χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων, όπου και περισσότερες από το 1/4 των μετακινήσεων γίνονται με το ποδήλατο, σε αντίθεση με το 2% του Ηνωμένου Βασιλείου. Στο Άμστερνταμ οι μετακινήσεις με ποδήλατο αγγίζουν το 38% και το έχουν μετατρέψει σε ποδηλατική πρωτεύουσα, ενώ στο πανεπιστήμιο του Γκρόνινγκεν, το 59%. Όλες οι μεγάλες ολλανδικές πόλεις έχουν χαρακτηρίσει τους ποδηλατοδρόμους ως δημόσιους και έχουν αναλάβει την διατήρηση και βελτίωση του δικτύου. Η δημοτικότητα του ποδηλάτου συνεχίζει να αυξάνεται, χάρη -εν μέρη- στην αύξηση των ηλεκτρικών ποδηλάτων που επιτρέπουν μεγαλύτερες και πιο ξεκούραστες μετακινήσεις.

Η Cyclists Union, δεν είναι πλέον μια ομάδα τυχαίων ακτιβιστών. Είναι ένας αξιοσέβαστος οργανισμός με περισσότερα από 34,000 ενεργά μέλη, τα οποία πληρώνουν συνδρομή, ενώ οι γνώσεις του οργανισμού είναι παγκόσμιας ζήτησης.

“Έχουμε καταφέρει πάρα πολλά, αλλά συνέχεια αντιμετωπίζουμε νέες προκλήσεις” λέει ο εκπρόσωπος της Cyclists Union, Win Bot. “Πολλοί παλαιότεροι ποδηλατόδρομοι χρειάζονται ανακατασκευή καθώς δεν πληρούν πλέον τα σύγχρονα πρότυπα, ενώ άλλοι χρησιμοποιούνται από τόσους πολλούς ανθρώπους και δεν είναι αρκετά φαρδιοί για να υποστηρίξουν τόση κίνηση. Υπάρχει όμως, ακόμη το πρόβλημα παρκαρίσματος τόσων ποδηλάτων, αλλά σκεφτόμαστε τρόπους ώστε να εξοικονομηθεί ακόμη περισσότερος χώρος για τους ποδηλάτες και τους πεζούς. Αυτό που πραγματικά χρειάζονται οι πόλεις μας είναι νέες υποδομές”.

“Η μάχη συνεχίζεται” μας λέει ο Godefrooij. “Η τάση των πολεοδόμων να δίνουν προτεραιότητα στα αυτοκίνητα εξακολουθεί να υπάρχει. Μπορούμε να τους καταλάβουμε όμως. Ένα έξτρα τούνελ για τα ποδήλατα, θέλει επιπλέον χρηματοδότηση. Μπορεί να έχουμε κάνει πολλά και να έχουμε επιτύχει περισσότερα αλλά δεν μπορούμε να εφησυχαστούμε”.

The post Πως το Άμστερνταμ έγινε η ποδηλατική πρωτεύουσα του κόσμου! (B’ Μέρος) appeared first on Sela.

Οι ποδηλάτες κυριαρχούν στο Άμστερνταμ, όπου όμως έχουν γίνει πολλές και μεγάλες προσπάθειες για την σωστή κυκλοφορία τους. Η πόλη είναι εξοπλισμένη με ένα περίπλοκο δίκτυο ποδηλατόδρομων, τόσο άνετο και ασφαλές που μέχρι μικρά παιδιά και ηλικιωμένοι μπορούν να κυκλοφορούν με το ποδήλατο τους. Δεν είναι βέβαια μόνο το Άμστερνταμ που έχει μεγάλο και ασφαλές δίκτυο ποδηλατόδρομων. Παρόμοιο δίκτυο, υπάρχει σε όλες τις ολλανδικές πόλεις.

Μπορεί για τους Ολλανδούς το δίκτυο ποδηλατόδρομων να είναι κάτι δεδομένο, αλλά τα πράγματα δεν ήταν πάντα τόσο ρόδινα. Κάπου στις δεκαετίες του ’50 και του ’60, οι ποδηλάτες βρίσκονταν υπό σοβαρή απειλή εξαφάνισης, από τον ολοένα και αυξανόμενο αριθμό αυτοκινήτων. Το Άμστερνταμ έγινε αυτό που είναι σήμερα, η ποδηλατική δηλαδή πρωτεύουσα του κόσμου (μαζί ίσως με την Κοπεγχάγη), λόγω του έντονου ακτιβισμού και μια σειρά σημαντικών γεγονότων.

Στην αρχή του 20ου αιώνα, τα αυτοκίνητα ήταν πολύ λιγότερα από τα ποδήλατα, τα οποία θεωρούνταν ένα πολύ σεβαστό μέσο μεταφοράς, τόσο για τους άντρες όσο και για τις γυναίκες. Όταν όμως, μετά τον πόλεμο η οικονομία της Ολλανδίας άρχισε να ανακάμπτει, όλο και περισσότεροι άνθρωποι είχαν την δυνατότητα να αγοράσουν αυτοκίνητο, ενώ από την άλλη η αστική χάραξη γινόταν βάση της χρήσης του αυτοκινήτου ως βασικού μέσου μετακίνησης. Ολόκληρες γειτονιές του Άμστερνταμ καταστράφηκαν για να δημιουργηθούν δρόμοι για τα αυτοκίνητα. Η χρήση των ποδηλάτων μειωνόταν κατά 6% κάθε χρόνο και η γενική ιδέα ήταν πως τα ποδήλατα θα εξαφανίζονταν εντελώς από τον χάρτη, ως μέσο μετακίνησης.

Βέβαια, η ολοένα και αυξανόμενη κίνηση αυτοκινήτων είχε και το τίμημά της. Ο αριθμός θυμάτων από τροχαία ατυχήματα ανήλθε στις 3300 το 1971, ενώ περισσότερα από 400 παιδιά είχαν σκοτωθεί σε κάποιο τροχαίο δυστύχημα εκείνη την χρονιά. Αυτή η κολοσσιαία απώλεια ζωών, οδήγησε σε διαμαρτυρίες από διάφορες ομάδες δράσης, από τις οποίες είχε ξεχωρίσει η Stop de Kindermoord (που σημαίνει: “σταματήστε τις δολοφονίες παιδιών”). Πρώτος πρόεδρος αυτής της ομάδας, ήταν η πρώην Ευρωβουλευτής Maartje van Putten.

Η Ευρωβουλευτής θυμάται: “Ήμουν μια νεαρή μητέρα που ζούσε στο Άμστερνταμ και είχα δει πολλά τροχαία ατυχήματα στην γειτονιά μου, όπου πολλά παιδιά είχαν τραυματιστεί. Θυμάμαι που έβλεπα μέρη της πόλης να κατεδαφίζονται για να περάσουν οι δρόμοι και ήμουν πολύ ταραγμένη για τις αλλαγές που γίνονταν στην κοίνωνία. Επηρέαζαν τις ζωές μας. Ο δρόμοι δεν άνηκαν πλέον στους ανθρώπους που ζούσαν εκεί, αλλά στην τεράστια ροή των οχημάτων. Αυτό με εξόργιζε”.

Η δεκαετία του 1970 ήταν η κατάλληλη στιγμή για να είσαι θυμωμένος στην Ολλανδία. Ο ακτιβισμός και η πολιτική ανυπακοή ήταν ανεξέλεκτη. Η Stop de Kindermoord αναπτύχθηκε ραγδαία και τα μέλη της πραγματοποιούσαν διαδηλώσεις με ποδήλατο, έκαναν καταλήψεις σε σημεία δυστυχημάτων και οργάνωναν ημέρες όπου έκλειναν τους δρόμους για να παίζουν τα παιδιά με ασφάλεια. “Βάζαμε τραπεζάκια στους δρόμους και κάναμε τεράστια πάρτυ. Το αστείο της υπόθεσης είναι πως η αστυνομία μας βοηθούσε.”

Η Van Putten, θυμάται πως την δεκαετία του ’70 οι ολλανδικές αρχές ήταν πολύ προσιτές. “Εμείς θέλαμε να πιούμε ένα τσάι με τους βουλευτές και πραγματικά άκουσαν ότι είχαμε να τους πούμε. Ποδηλατούσαμε με ένα γκρουπ ακτιβιστών και ένα μουσικό όργανο προς το σπίτι του τότε πρωθυπουργού, Joop den Uyl, τραγουδώντας τραγούδια που ζητούσαν την ασφάλεια των παιδιών. Δεν πήγαμε πιο μέσα από το χωλ, όπου βγήκε για να ακούσει τις εκκλήσεις μας”.

Σύντομα η Stop de Kindermoord, άρχισε να επιδοτείται από την ολλανδική κυβέρνηση και ίδρυσε την έδρα της σε ένα πρώην κατάστημα όπου άρχισε η ανάπτυξη ιδεών για ασφαλέστερο πολεοδομικό σχεδιασμό, η οποία κατέληξε στην woonerf. Ένα νέο είδος δρόμου, φιλικό προς τους ανθρώπους, με σαμαράκια ώστε να αναγκάζονται τα οχήματα να πηγαίνουν αργά. Την σήμερον ημέρα η woonerf, έχει βγει εκτός “μόδας” αλλά μπορεί να βρεθεί ακόμη σε πολλές πόλεις της Ολλανδίας.

Συνεχίζεται στο 2ο μέρος…

The post Πως το Άμστερνταμ έγινε η ποδηλατική πρωτεύουσα του κόσμου! (Α’ Μέρος) appeared first on Sela.

Με την αποκάλυψη της επένδυσης την Πέμπτη, το δημαρχείο του Παρισιού δήλωσε ότι με αυτή την επένδυση θα μπορούσαν να τριπλασιαστούν οι μετακινήσεις με το ποδήλατο από το 5% που είναι αυτή την στιγμή στο 20% μέχρι το 2020.

Το επίκεντρο του προγράμματος είναι ένας νέος ποδηλατοδρόμος “ταχείας κυκλοφορίας” με περισσότερα από 80 χιλιόμετρα αμφίδρομης μετακίνησης, μέσα από κύριες λεωφόρους του Παρισιού που καλύπτουν την πόλη από τον Βορρά προς τον Νότο και από την Ανατολή προς την Δύση.

Άλλοι ποδηλατόδρομοι, περιμετρικά του κεντρικού “άξονα” θα προστεθούν και θα επεκταθούν, διπλασιάζοντας το συνολικό μήκος των υπάρχοντων. Μέσα στην επόμενη 5-ετία αναμένεται να ξεπεραστούν τα 1400 χιλιόμετρα για το συνολικό μήκος των “γύρω” ποδηλατοδρόμων.

Στον χάρτη βλέπουμε τις προτάσεις για το νέο δίκτυο ποδηλατοδρόμων του Παρισιού. Οι πράσινες γραμμές είναι το υπάρχον δίκτυο, οι ροζ δείχνουν την πρόταση για το δίκτυο “ταχείας κυκλοφορίας” και οι διακεκομμένες γραμμές είναι οι προτάσεις για νέα μικρότερα δίκτυα ποδηλατοδρόμων.

Οι φιλόδοξες προτάσεις είναι προγραμματισμένες για ψηφοφορία στην επόμενη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου τον Απρίλιο. Η κίνηση, της δημιουργίας νέων και της επέκτασης του υπάρχοντος δικτύου ποδηλατοδρόμων, θα κάνει το Παρίσι, πιο πράσινο και θα συμβάλλει στην μείωση της μόλυνσης σύμφωνα με τον αντιδήμαρχο και αρμόδιο για τα θέματα μεταφορών, Christophe Najdovski.

Παρ’ όλο που τα στοιχεία δείχνουν σταθερή μείωση της ατμοσφαιρικής μόλυνσης τα τελευταία χρόνια στην γαλλική πρωτεύουσα, περίπου 2-4 εκ. κάτοικοι του Παρισιού κάθε χρόνο εκτίθενται σε ποιότητα αέρα που δεν πληροί τα ευρωπαϊκά πρότυπα, σύμφωνα με το Airparif, τον οργανισμό που ελέγχει και παρατηρεί τα επίπεδα μόλυνσης του αέρα στο Παρίσι.

Τον περασμένο μήνα και για δεύτερη φορά μέσα σε λίγο περισσότερο από χρόνο, αξιωματούχοι της πόλης αναγκάστηκαν να πάρουν αναγκαστικά επείγοντα μέτρα για τον περιορισμό της επικίνδυνης αύξησης της ρύπανσης. Τα δραστικά μέτρα, περιλάμβαναν απαγόρευση της κυκλοφορίας για τα μισά οχήματα από τους δρόμους, ενώ περιλάμβαναν δωρεάν αστικές συγκοινωνίες.

Όρια ταχύτητας για να κάνουν πιο ασφαλές το ποδήλατο.

Ένα σημαντικό μέρος των νέων προτάσεων, είναι η αυξημένη ασφάλεια στους δρόμους για τους ποδηλάτες. Οι υπεύθυνοι ελπίζουν πως θα ενθαρρυνθούν περισσότεροι άνθρωποι ώστε να αφήσουν το αυτοκίνητό τους και να μετακινηθούν με το ποδήλατο, αν είναι πραγματικά ασφαλείς.

Τα μέτρα ασφαλείας περιλαμβάνουν χαμηλότερα όρια ταχύτητας για τους μικρότερους δρόμους στους οποίους υπάρχει ποδηλατόδρομος με όριο 30 χ.α.ω., ενώ θα αυξάνεται στα 50 χ.α.ω στις κύριες αρτηρίες.

Ο Najdovski χαρακτηριστικά λέει: “Πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι θα ήταν πρόθυμοι να κάνουν το βήμα υπέρ της χρήσης του ποδηλάτου, αλλά δεν το κάνουν λόγω της αίσθησης ανασφάλειας.”

Συνέχισε λέγοντας: “Οι νέοι “ταχείας κυκλοφορίας” ποδηλατόδρομοι θα είναι διαχωρισμένοι από την κίνηση. Θέλουμε επίσης να προσθέσουμε χώρους διαλειμμάτων στο δίκτυο όπως για παράδειγμα στις αψίδες και στα περίχωρα του Παρισιού.”

Τα αποκαλυπτήρια του προγράμματος έρχονται σε μια στιγμή όπου η ποδηλασία στο Παρίσι γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής.

Ο αριθμός των μετακινήσεων με ποδήλατο στην περιοχή Ile-de-France η οποία περιλαμβάνει και το Παρίσι, έχει διπλασιαστεί μεταξύ του 2001-2010 σε 650,000 την ημέρα, ενώ το σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων Vélib της πόλης έφτασε σε αριθμό ρεκόρ για το 2014, τους 283,000 χρήστες.

Οι δημοτικοί εκπρόσωποι, επίσης εξετάζουν την εισαγωγή ενός νέου προγράμματος μίσθωσης ηλεκτρικών ποδηλάτων για να επιτρέψουν στους χρήστες να κάνουν μεγαλύτερες διαδρομές. Επίσης, πέρυσι, είδαμε ένα πιλοτικό πρόγραμμα ενθάρρυνσης των νέων για εκμάθηση ποδηλασίας, προσφέροντας στις οικογένειες την δυνατότητα ενοικίασης ποδηλάτων για παιδιά ηλικίας 2 έως 8 ετών.

The post Το Παρίσι σκοπεύει να γίνει παγκόσμια πρωτεύουσα ποδηλασίας. appeared first on Sela.

1) Ποδηλατοδρόμοι

Πρώτης και καίριας σημασίας υποδομή είναι η δημιουργία ποδηλατοδρόμων σε μια πόλη. Λωρίδες διαχωρισμένες από τους αυτοκινητόδρομους, με σήμανση, ώστε να εξασφαλίζεται η ασφαλής μετακίνηση των ποδηλάτων. Τέτοιες υποδομές θα δώσουν ακόμα και στον αρχάριο αναβατή την άνεση να κινηθεί μέσα στην πόλη με ασφάλεια χωρίς άγχος και κίνδυνο.

2) Πάρκινγκ ποδηλάτων

Οι χώροι στάθμευσης για ποδήλατα αποτελούν κίνητρο για την μετακίνηση ολοένα και περισσότερων ποδηλάτων στην πόλη. Κατασκευή  χώρων, ειδικά διαμορφωμένων για την στάθμευση ποδηλάτων σε διαφορά σημεία της πόλης, όπως κοντά σε σχολεία, πανεπιστήμια, δημόσια κτήρια, σταθμούς τρένων και μετρό, δίνουν επιπλέον κίνητρο στους ποδηλάτες να αφήσουν τα αμάξια και να πατήσουν πετάλι.

3) Μέσα μαζικής μεταφοράς-ποδήλατο

Οι κατάλληλες ρυθμίσεις-τροποποιήσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς (λεωφορεία, σιδηρόδρομους, τραμ, μετρό) δίνουν άνεση για την μετακίνηση σε μεγάλες αποστάσεις ενός ποδηλάτη. Σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν διαμορφωμένα βαγόνια ή εξωτερικοί σκελετοί σε λεωφορεία για το φόρτωμα ποδηλάτων.

4) Ενοικίαση ποδηλάτων

Τα τελευταία χρόνια το δίκτυο ενοικίασης ποδηλάτων επεκτείνεται σε πολλές πόλεις της  Ελλάδας. Επιχειρήσεις που νοικιάζουν ποδήλατα ή και πρωτοβουλίες κάποιων δήμων να παρέχουν ποδήλατα δωρεάν στους κατοίκους τους, δίνουν τη δυνατότητα να μπορείς να περιηγηθείς σε μια πόλη γρήγορα και άνετα. Να απολαύσεις τα αξιοθέατα και τις ομορφιές ενός μέρους πάνω σε μια σέλα, χωρίς το άγχος του παρκαρίσματος  ή το στρες της κυκλοφοριακής κίνησης  μέσα σε ένα αμάξι.

Ωστόσο, η εκπαίδευση δεν πρέπει να μείνει μόνο στο επίπεδο των ποδηλάτων, άλλα να περάσει και στους οδηγούς. Να κατανοήσουν οι οδηγοί την ύπαρξη μικρότερων οχημάτων (ποδήλατο) στο δρόμο και να δείξουν τον απαραίτητο σεβασμό για την ασφάλεια και των δυο.

Πόλεις φιλικές για το ποδήλατο υπάρχουν σε πολλά σημεία στην Ευρώπη. Η αρχή με υποδομές σε διαφορές πόλεις και στην Ελλάδα είναι γεγονός. Ελπίζουμε να μην σταματήσει αυτή η κίνηση και το ποδήλατο να πάρει το δικό του μερίδιο στους δρόμους και στην καθημερινότητα. 

Αλήθεια, πόσο φιλική είναι η δική σου πόλη στο ποδήλατο;

The post Τα 4 στοιχεία που κάνουν μια πόλη φιλική στο ποδήλατο! appeared first on Sela.