Ενώ έχουν διεξαχθεί πολλές μελέτες σχετικά με τους τραυματισμούς του αυχένα, των χεριών, των γλουτών και του γόνατου, οι οποίοι ευθύνονται στο σχεδιασμό και τη σωστή ρύθμιση της σέλας και του τιμονιού, υπάρχουν πολύ λίγα επιστημονικά δεδομένα και έρευνες σχετικά με τους τραυματισμούς στο πέλμα του ποδιού λόγω της ποδηλασίας και ειδικότερα της επαφής του πηδαλιού με το πόδι.

Ευτυχώς που κάποιοι Αυστραλοί επιστήμονες διεξήγαγαν μία μελέτη προσπαθώντας να εντοπίσουν τα είδη των τραυματισμών στα πέλματα ενός ποδηλάτη και πόσο συχνοί είναι αυτοί.

Η επιστήμη

Στη μελέτη, οι ερευνητές έθεσαν ως στόχο να απαντηθούν τέσσερα ερωτήματα σχετικά με τους τραυματισμούς στα πόδια που αντιμετωπίζουν οι ποδηλάτες:

1. Ποιος είναι ο ρόλος της ηλικίας, του φύλου, της επαφής του ποδιού με το πηδάλι και των ποδηλατικών αποστάσεων που προκαλούν τον πόνο στο πόδι;
2. Τι είδους πόνο και σε ποια περιοχή του ποδιού του εμφανίζεται συνήθως η ενόχληση/πόνος.
3. Τι τεχνικές χρησιμοποιούν οι ποδηλάτες για να ξεπεράσουν το πόνο του ποδιού που προκαλείται από την ποδηλασία;
4. Ποιοι είναι οι τύποι ποδηλασίας που είναι πιο ευάλωτοι σε αυτούς τους τραυματισμούς;

Για να γίνει αυτό, πραγματοποίησαν μια ηλεκτρονική έρευνα για τη συλλογή πληροφοριών από ποδηλάτες στη Νότια Αυστραλία, το Δεκεμβρίου του 2010. Οι ποδηλάτες που κλήθηκαν να λάβουν μέρος στην έρευνα έπρεπε να χρησιμοποιούν μη στατικό ποδήλατο, να είναι πάνω στο ποδήλατο τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα για τουλάχιστον μία ώρα συνεχόμενα και να είναι τουλάχιστον 18 ετών.

Τα 397 αντικείμενα της μελέτης πάρθηκαν από το Bike SA (το κύριο όργανο εκπροσώπησης των ποδηλατών της Νότιας Αυστραλίας) και το Mega Bike (ένα μεγάλο κατάστημα ποδηλάτων στην Αδελαΐδα) με το προσωπικό και τους φοιτητές της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου της Νότιας Αυστραλίας. Οι ποδηλάτες κλήθηκαν να δώσουν πληροφορίες σχετικά με το επίπεδα χρήσης του ποδηλάτου τους, τον τύπο πηδαλιού που χρησιμοποιούν (flat, κουμπωτά κ.α) και τα είδη του πόνου των ποδιών που υπέστησαν.

Με λίγα λόγια

Το πρώτο βασικό συμπέρασμα ήταν ότι πάνω από το μισό των ποδηλατών (53,9 τοις εκατό) ανέφεραν πόνο στα πέλματα, κατά τη διάρκεια του ποδηλάτου. Το δεύτερο ήταν ότι η περιοχή του μπροστινού μέρους του ποδιού ήταν η πιο ευάλωτη στον πόνο (αντιπροσωπεύοντας το 61 τοις εκατό των εκθέσεων του πόνου στα πόδια), με τους συμμετέχοντες να αναφέρουν ότι τα νύχια, τα δάχτυλα και τη μπάλα του ποδιού ως τις περιοχές με το μεγαλύτερο πρόβλημα. Οι ποδηλάτες περιγράφουν τον πόνο ως «κάψιμο» και/ή «μούδιασμα».

Οι πιο κοινές μέθοδοι για την αντιμετώπιση αυτού του είδος του πόνου περιλαμβάνουν τη διακοπή κατά τη διάρκεια της βόλτα, αφαίρεση του παπουτσιού, χαλαρό περπάτημα τριγύρω και μασάζ-τέντωμα του ποδιού.

Από την άποψη του κινδύνου, οι ποδηλάτες που πεταλάρουν με τα παπούτσια συνδεδεμένα στο πηδάλι (δηλαδή clipless ή με καλουπιέρες) έχουν 2,6 φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να υποφέρουν το από πόνο στο πόδι σε σχέση με αυτούς που πεταλάρουν με flat πηδάλια. Επίσης υπάρχει και μια συσχέτιση με την ηλικία καθώς οι ποδηλάτες κάτω των 26 ετών έχουν μικρότερες πιθανότητες να νοιώσουν πόνο από αυτούς που είναι άνω των 26.

Τι συμπεραίνουμε;

Αυτή η μελέτη δείχνει πόσο κοινός είναι ο πόνος του πέλματος στους ποδηλάτες. Το γεγονός ότι το ‘’κούμπωμα’’ αυξάνει τον κίνδυνο του πόνου δεν θα πρέπει να σας εκπλήσσει καθώς και προηγούμενες μελέτες έχουν αποδείξει ότι αυτοί οι τύποι παπουτσιών τείνουν να δημιουργούν πιέσεις στη πελματιαία απονεύρωση, οι οποίες με τη σειρά τους μπορεί να αποβούν επιζήμιες στα νεύρα και στην σωστή παροχή του αίματος στην εν λόγω περιοχή.

Ως γενικό συμπέρασμα της έρευνας αυτής προκύπτει ότι ο σχεδιασμός των ποδηλατικών παπουτσιών καθώς και η σωστή επιλογή του είναι εξίσου σημαντική με τη σωστή επιλογή της σέλα και του τιμονιού, αν θέλετε να ποδηλατείτε χωρίς πόνο!

The post Πόνος στα πέλματα. Φταίνε τα πετάλια ή κάτι άλλο; appeared first on Sela.

Τα τελευταία χρόνια επικρατεί η άποψη πως χρησιμοποιώντας clipless πετάλια είσαι πιο “σοβαρός” αναβάτης. Εκτός βέβαια και αν είσαι κάποιος επαγγελματίας freerider ή κάποιος που έχει κάνει “όνομα” επειδή είναι πιστός στα flat -βλέπε Sam Hill, Brendan Fairclough. Όλα αυτά είναι λόγια του αέρα. Ο καθένας είναι ελεύθερος να χρησιμοποιεί ότι κάνει να νιώθει άνετος και σίγουρος. Βέβαια ο καλύτερος τρόπος για να αποφασίσει κάποιος ποια πετάλια του “ταιριάζουν” περισσότερο είναι να δοκιμάσει και τους δύο τύπους για αρκετό καιρό.

Επειδή πολλοί δεν θέλουν να μπουν σε τέτοιο κόπο, καθώς το να αλλάξει κάποιος πετάλια από flat σε clipless ή και το αντίθετο θα είναι σαν να ξεκινάει να μαθαίνει ποδήλατο από την αρχή. Γι’ αυτόν τον λόγο έγινα εγώ το πειραματόζωο και έκανα την αλλαγή από clipless σε flat! Χρησιμοποιούσα clipless από τότε που ξεκίνησα το ΜΤΒ και μόλις πριν 4 μήνες δοκίμασα για πρώτη φορά flat πετάλια -σε συνδυασμό με τα κατάλληλα παπούτσια.

Μετά από 1300 βουνίσια χιλιόμετρα ήρθε η στιγμή να γράψω μερικά θετικά και μερικά αρνητικά από κάθε είδος πεταλιού.

Flat

• Μπορείς να πάρεις το ποδήλατο να πας στο περίπτερο ακόμη και με τις παντόφλες!
• Είναι πολύ πιο εύκολο να περπατήσεις εκτός του ποδηλάτου. Τα παπούτσια για flat πετάλια είναι πιο μαλακά και θυμίζουν πολύ περισσότερο κανονικά παπούτσια, οπότε και είναι πιο εύκολο να περπατήσεις σε πέτρες ή ρίζες.
• Πτώσεις. Εκτός του ότι πιθανό να είναι λιγότερες είναι και -συνήθως- πιο ανώδυνες καθώς δεν είσαι “κολλημένος” με το ποδήλατο. Επιπλέον πολλές φορές μπορεί να το “σώσεις” καθώς θα βγάλεις πιο εύκολα το πόδι από το πετάλι -μια τέτοια περίπτωση ήταν μια γλιστερή στροφή στο Enduro Days στο Πήλιο!
• Πιο φιλικά στην λάσπη. Όσο και να διαφημίζουν τα clipless ότι είναι φιλικά στην λάσπη, θα έρθει μια στιγμή που θα μπουκώσουν. Ούτε θα κλειδώνουν, ούτε θα ξεκλειδώνουν. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν πρόκεται να το αντιμετωπίσετε ΠΟΤΕ με τα flat.
• Μαθαίνεις καλύτερα την τεχνική πάνω στο ποδήλατο. Τα flat σε αναγκάζουν να μάθεις να “πατάς” σωστά το ποδήλατο είτε πρόκειται για στροφές είτε για τεχνικά κομμάτια, σε αναγκάζουν να κοιτάζεις πιο μακριά, ώστε να είσαι πιο προετοιμασμένος για αυτό που έρχεται στο μονοπάτι.
• Μπορείς να ξεκινήσεις/σταματήσεις πολύ πιο εύκολα. Αυτό αυξάνεται γεωμετρικά σε κάποιο αρκετά τεχνικό σημείο με μεγάλη κλίση όπου με τα clipless μπορεί να παιδεύεσαι αρκετή ώρα μέχρι να βρεις το κούμπωμα και αν πατάς στην κυριολεξία πάνω σε μια “πινέζα”.

Clipless

• Είναι πιο λεπτά. Ακόμη και μερικά από τα πιο ακριβά flat πετάλια, είναι αρκετά πιο μεγάλα και χοντρά σε σύγκριση με τα κλασικά clipless πετάλια.
• Καλύτερος -λεπτομερέστατος- έλεγχος του ποδηλάτου. Όταν είσαι “κουμπωμένος” με το ποδήλατο μπορείς να αντιδράσεις πιο εύκολα σε κάτι απρόβλεπτο. Μπορείς να τοποθετήσεις τον πίσω τροχό όπου ακριβώς γουστάρεις όπως επίσης μπορείς να τον σηκώσεις πολύ πιο εύκολα χωρίς να έχεις μεγάλη ταχύτητα.
• Το πιο σημαντικό, δεν υπάρχει περίπτωση να φύγουν τα πόδια από τα πετάλια σε κακοτράχηλα μονοπάτια. Ας ανησυχούμε για τα υπόλοιπα πράγματα πάνω στο ποδήλατο και όχι για τα πόδια.
• Υψηλότερη απόδοση κατά το πεταλάρισμα. Μπορεί να υπάρχουν αρκετές έρευνες σχετικά με το πόσο υψηλότερη απόδοση έχουν τα κουμπωτά κατά το πεταλάρισμα, αλλά αν δεν το δοκιμάσεις και μόνος σου δεν θα το καταλάβεις ποτέ. Για να μην αναφερθώ στα τεχνικά κομμάτια ανάβασης όπου το ποδήλατο “πηγαίνει” πλέον μόνο του!
• Άλματα. Όσο καλή τεχνική και να έχεις με τα flat δεν είναι λίγες οι φορές που νιώθεις αυτή την αβεβαιότητα μεταξύ του πεταλιού και του ποδιού όσο βρίσκεσαι στον αέρα.
• Πηγαίνεις πιο γρήγορα. Ή έτσι τουλάχιστον νιώθεις!

Ακόμη δεν έχω καταλήξει τι μου αρέσει περισσότερο, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι θα συνεχίσω να χρησιμοποιώ και τα δύο είδη πεταλιών. Έχετε δοκιμάσει να αλλάξετε πετάλια για να δείτε πως θα “αλλάξετε” και εσείς ως αναβάτης;

The post Δυσκολεύεσαι να αποφασίσεις μεταξύ flat ή clipless; appeared first on Sela.

Το βασικό είναι πως έχουν αλλάξει πολύ μέσα στα τελευταία 5-7 χρόνια τα πετάλια για τα ποδήλατα βουνού, καθώς έχουν μεγαλώσει ως επιφάνεια, έχουν πολλά πιν και πλέον υπάρχουν «ειδικά» παπούτσια που μπορούν να τα συνοδέψουν ώστε να εκμεταλλευτεί ο αναβάτης όλες τις δυνατότητες του συνδυασμού.

Ας δούμε όμως ποια είναι τα κριτήρια που θα πρέπει να ακολουθήσετε αν θέλετε να διαλέξετε ένα καινούριο ζευγάρι flat πετάλια για το ποδήλατο βουνού σας.

Ποιότητα κατασκευής και ρουλεμάν.

Τα πετάλια καθώς είναι ένα από τα κύρια σημεία επαφής του αναβάτη με το ποδήλατο –και το μοναδικό σημείο το οποίο υποστηρίζει περισσότερο από το 80% του βάρους του αναβάτη κατά την κατάβαση. Η σχεδίαση τους και το υλικό θα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν στην πολύ απαιτητική χρήση, στα χτυπήματα στις πέτρες και τις ρίζες και φυσικά να έχουν αντοχή τέτοια ώστε να μπορούν να υποστηρίξουν το βάρος του αναβάτη στις προσγειώσεις από τα άλματα. Θα πρέπει να κοιτάξετε την ποιότητα των ρουλεμάν –το να είναι κλειστά είναι must– καθώς και πόσο προστατευμένα είναι από τις εξωτερικές συνθήκες. Εννοείται βέβαια, πως κοιτάζετε για ρουλεμάν που μπορούν να αντικατασταθούν και δυστυχώς οι τιμές για τέτοια πετάλια είναι άνω των 30-40€.

Σχήμα πεταλιών.

Αν πιστεύετε πως τα πετάλια είναι απλά δυο πλάκες αλουμινίου με μερικά βιδάκια, τότε είσαστε βαθιά νυχτωμένοι! Tα πετάλια για να καταλήξουν στο σχήμα-σχέδιο που έχουν σήμερα έχουν περάσει από πάρα πολλά στάδια εξέλιξης. Αυτό που κάνει ένα καλό πετάλι σήμερα να ξεχωρίζει είναι η τελείως επίπεδη πλατφόρμα του, χωρίς να εξέχει ο άξονας στο μέσο του πεταλιού. Επίσης το πλάτος και το φάρδος του πεταλιού επηρεάζουν άμεσα την πληροφόρηση που δέχεται το πόδι του αναβάτη.

Μέγεθος.

Φυσικά και το μέγεθος μετράει στα πετάλια. Έχουν περάσει ανεπιστρεπτί οι ημέρες όπου τα πετάλια ήταν στενά και πλέον όλα τα αξιοπρεπή πετάλια για τα ποδήλατα βουνού έχουν αρκετά μεγάλη πλατφόρμα. Το σύνηθες μέγεθος σήμερα είναι περίπου 100Χ100mm με μερικές εταιρίες να αλλάζουν το μέγεθος των πεταλιών αναλόγως του μεγέθους του παπουτσιού, ενώ υπάρχουν και πετάλια τα οποία είναι 150mm πλατιά και υπόσχονται πως είναι κάτι τελείως ανατρεπτικό όσον αφορά τα πετάλια.

Βίδες/καρφιά/pins.

Ίσως σας φαίνεται πολύ απλό αλλά και εδώ υπάρχουν αρκετές τεχνολογικές εφαρμογές. Τα πιν με το εξωτερικό πάσο θεωρούνται από πολλούς ως το καλύτερο είδος pins, καθώς όχι μόνο μπορεί κάποιος να τα «ρυθμίσει» πόσο θα εξέχουν, αλλά λόγω του εξωτερικού σπειρώματος, προσφέρουν αυξημένη πρόσφυση στον αναβάτη.

Συμβουλή: Αν δεν θέλετε να ξεβιδώνουν από μόνα τους τα πιν, βάλτε μια σταγόνα κόλλα σπειρωμάτων!

Παπούτσια.

Όσο καλά πετάλια και αν αγοράσετε, αν δεν τα συνδυάσετε με ένα ποδηλατικό παπούτσι ειδικά σχεδιασμένο για χρήση με φλατ πετάλια, δεν θα μπορέσετε να «ξεκλειδώσετε» όλες τους τις δυνατότητες. Τα παπούτσια έχουν πολύ μαλακή εξωτερική σόλα, ώστε να «κολλάει» στα πιν από τα πετάλια αλλά παράλληλα εσωτερικά είναι αρκετά άκαμπτα ώστε να μην χάνει ο αναβάτης ενέργεια κατά το πεταλάρισμα.

The post Ποιοι παράγοντες θα πρέπει να επηρεάσουν την επιλογή των flat πεταλιών για το MTB. appeared first on Sela.

Πόνος λόγω νεύρων.
Όπως συμβαίνει και στα χέρια, έτσι και στα πόδια υπάρχουν αρκετά νεύρα τα οποία καταλήγουν στις άκρες των δακτύλων. Η πίεση σε αυτά τα νεύρα μπορεί να προκαλέσει μουδιάσματα και πόνους στις πατούσες. Στα χέρια η πίεση συνήθως προκαλείται στις παλάμες ή και αρκετά πιο πίσω (βλέπε αγκώνες). Στο πόδι όμως η πίεση τις περισσότερες φορές προκαλείται λόγω των παπουτσιών, τα οποία αυξάνουν την πίεση σε μερικά πολύ ευαίσθητα νεύρα.

Υψηλή θερμοκρασία και οιδήματα.
Η εξωτερική υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο στις πατούσες. Η αντίδραση του οργανισμού είναι να στείλει περισσότερο αίμα στην περιοχή που έχει θερμανθεί ώστε να ψυχθεί όσο γίνεται πιο γρήγορα. Τα πρησμένα πόδια μπορεί να είναι και σημάδι αφυδάτωσης καθώς το αίμα “πήζει” και δυσκολεύεται να κυκλοφορήσει μέσα στις φλέβες όταν βρισκόμαστε πάνω στο ποδήλατο και κάνουμε πετάλι. Αυτό το οίδημα μπορεί να δημιουργήσει σημεία πίεσης μεταξύ της πατούσας και του παπουτσιού που συνήθως δεν υπάρχουν. Η σωστή ενυδάτωση θα κρατήσει το αίμα σας στην κατάλληλη πυκνότητα και θα εξασαφλίσει την ελεύθερη ροή του ώστε να “δροσίζει” τα πόδια σας.

Η ΜΗ σωστή εφαρμογή των παπουτσιών συμβάλει σημαντικά στον πόνο για τις πατούσες.

Η πιο σημαντική μεταβλητή στον πόνο που προκαλείται στις πατούσες είναι η εφαρμογή των ποδηλατικών σας παπουτσιών. Παπούτσια τα οποία δεν θα νιώθετε την παρουσία τους, σημαίνει αυτόματα ότι είναι έχουν και την “σωστή” εφαρμογή στο πόδι σας. Δώστε χρόνο όταν δοκιμάζετε παπούτσια, προσπαθείστε να νιώσετε τα σημεία πίεσης και κυρίως μην αγοράζετε ένα ζευγάρι ποδηλατικά παπούτσια επειδή βρίσκεται σε έκπτωση. Αν τα πόδια σας έχουν κάποια ιδιομορφία και διαφέρουν από τον μέσο όρο καλά θα κάνετε να ψάξετε ποδηλατικά παπούτσια τα οποία θα σας “ταιριάξουν” κουτί και να μην χρειάζεται να τα χρησιμοποιήσετε αρκετό καιρό για να πάρουν την φόρμα των ποδιών σας.

Πετάλια.

Όταν περνάμε πολλές ώρες πάνω στο ποδήλατο τότε τα πετάλια που είναι το σημείο όπου περνάει η δύναμη που δημιουργεί το σώμα προς το ποδήλατο θα πρέπει να έχουν επαρκή υποστήριξη προς το πόδι. Τα πετάλια στα ποδήλατα δρόμου έχουν αρκετά μεγάλη πλατφόρμα ώστε να εξαπλώνεται η πίεση ενώ τα clipless πετάλια στα ποδήλατα βουνού έχουν συνήθως αρκετά μικρότερη επιφάνεια και μπορεί να δημιουργηθούν σημεία πίεσης στις πατούσες. Αυτό κυρίως εξαρτάται και από τον συνδυασμό των παπουτσιών, καθώς παπούτσια με μαλακή σόλα τείνουν να δημιουργούν μεγαλύτερες πιέσεις σε συγκεκριμένα σημεία των ποδιών. Αν λοιπόν σκοπεύετε να περνάτε πολλές ώρες πάνω στο ποδήλατο, τότε τα παπούτσια με αρκετά άκαμπτη σόλα είναι μονόδρομος.

Η τοποθέτηση από τα σχαράκια (cleats).
Η σωστή τοποθέτηση για τα σχαράκια είναι όπως η εύρεση του “κατάλληλου” παπουτσιού. Θα ξεχάσετε πως υπάρχουν. Σε αντίθετη περίπτωση τα πέλματα θα βρίσκονται σε λάθος θέση προκαλώντας ενοχλήσεις και πιθανόν πόνους λόγο της πίεσης των νεύρων ή από ακατάλληλη γωνία λειτουργίας της πατούσας. Πειραματιστείτε με την σωστή τοποθέτηση των cleat ώστε μελλοντικά να μην έχετε ενοχλήσεις και πόνους στις πατούσες και όχι μόνο. Εάν βρείτε την κατάλληλη θέση και χρειαστεί να αλλάξετε σχαράκια λόγω φθοράς μπορείτε με έναν ανεξίτηλο μαρκαδόρο να σημειώσετε την θέση των παλιών πριν τα αφαιρέσετε από τα παπούτσια. Με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρετε εύκολα και γρήγορα να τοποθετήσετε τα καινούρια σχαράκια την ίδια ακριβώς θέση!

Bike fit.

Μερικές φορές η σωστή προσαρμογή του ποδηλάτου στον αναβάτη είναι το κλειδί προς την εξάλειψη των πόνων και των ενοχλήσεων από τα πόδια και γενικά από το σώμα. Με το σωστό bike fit ο χρόνος που περνάει κάποιος πάνω στο ποδήλατο γίνεται πιο ευχάριστος ενώ παράλληλα αυξάνει και την απόδοση του.

Κάλτσες.

Τις περισσότερες φορές περνάνε απαρατήρητες όσον αφορά τον πόνο στα πόδια, αλλά έχουν και αυτές μερικές φορές ευθύνη. Οι ποδηλατικές σας κάλτσες δεν θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα χοντρές ή κακώς τοποθετημένες ώστε να μην δημιουργούνται σημεία πίεσης στο πόδι. Επίσης θα πρέπει να έχουν καλή αναπνοή ώστε να διατηρούν την θερμοκρασία των ποδιών σας σταθερή καθώς σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να υποφέρετε από πρησμένα πόδια, γεγονός που αυξάνει τα σημεία πίεσης. Επίσης αν τα πόδια είναι πολύ κρύα μπορεί να υποφέρετε από παγωμένα δάκτυλα και μουδιάσματα.

Άνετα πόδια = χαρούμενος αναβάτης!
Τέλος αν τα πόδια σας είναι άνετα, δροσερά και χωρίς να δέχονται κάποια πίεση τότε και εσείς θα νιώθετε πολύ καλύτερα επάνω στο ποδήλατο και θα το ευχαριστιέστε περισσότερο. Δώστε την σημασία που αρμόζει στο μοναδικό σημείο επαφής του σώματος με το ποδήλατο το οποίο έχει την δύσκολη δουλειά της μεταφοράς της δύναμης.

The post Πονάνε οι πατούσες όταν βρίσκεστε στο ποδήλατο; Συνηθισμένο… appeared first on Sela.

Εσείς τι λέτε, πριν δείτε το βίντεο;

The post Clipless ή flat; Πόσο επηρεάζουν την απόδοση; (video) appeared first on Sela.

Θέλετε πετάλια που να κρατάτε το πόδι χωρίς να γλιστράει, αλλά φοβάστε τα clipless; Η λύση μπορεί να βρεθεί στους μαγνήτες, λέει ο David Williams ιδρυτής της Wasatch Bike Components. Όντας μηχανολόγος μηχανικός σχεδίασε μόνος του το MagLOCK ένα πετάλι, που όπως καλά μαντέψατε βασίζεται σε μαγνήτες, ώστε να κρατείται το πόδι, εκεί που πρέπει. Η βασική ιδέα είναι η εξής: ένας αριθμός σπάνιων γεωλογικών μαγνητών βρίσκεται στο πετάλι ενώ ένα επίπεδο κομμάτι καθαρού χάλυβα μπαίνει στην κάτω μεριά του παπουτσιού. Όπως όλοι γνωρίζουμε ο χάλυβας έλκεται από τον μαγνήτη, πράγμα το οποίο μεταφράζεται σε δύναμη που θέλει να κρατήσει το πόδι στο πετάλι.

Δεδομένου ότι είναι γεμάτα μαγνήτες, δεν προκαλεί έκπληξη το βάρος τους που είναι στα 974 γραμμάρια για την πρωτότυπη έκδοση ή στα 547 γραμμάρια που είναι το βάρος χωρίς τους μαγνήτες. Παρόλο που ο Williams γνωρίζει ότι το υψηλό βάρος των πεταλιών θα είναι αποτρεπτικό για αρκετούς αναβάτες και το δέχεται, επισημαίνει πως η πιο επιεικής σχεδίαση (σε σύγκριση με τα clipless) θα κάνει πολλούς αναβάτες downhill να παραβλέψουν το υψηλό τους βάρος. Επίσης αναφέρει, πως η διαδικασία “κουμπώματος-ξεκουμπώματος” είναι πολύ πιο φυσιολογική καθώς το πόδι απλά μπαίνει πάνω στο πετάλι και για να βγει δεν χρειάζεται κάποια περιστροφή της φτέρνας όπως σε όλους τους σχεδιασμούς clipless πεταλιών.

Το αλουμινένιο σώμα του πεταλιού έχει δέκα υποδοχές -5 μπροστά από τον άξονα περιστροφής και 5 πίσω από τον άξονα- για τους κυλινδρικούς μαγνήτες. Οι μαγνήτες μπαίνουν από την μια μεριά και μια λεπτή πλάκα ανοξείδωτου χάλυβα (ή διάφανου πλαστικού όπως στις φωτογραφίες) κρατάει τους μαγνήτες στην θέση τους. Η συνολική ελκτική δύναμη των μαγνητών είναι περίπου 13-15 κιλά, τα οποία μπορεί να μην κρατάνε το πόδι τόσο σταθερά όπως τα clipless πετάλια, είναι αρκετή δύναμη για να κρατήσει το πόδι στα πετάλια κατά τα άλματα ή στα γρήγορα τεχνικά σημεία όπως για παράδειγμα τα rock gardens. Με την επιλογή να αφαιρεθούν μαγνήτες, κάθε αναβάτης, έμπειρος ή μη θα βρει την ιδανική δύναμη. Οι βίδες που κρατάνε το πλαστικό κάλυμμα, δουλεύουν και ως οδηγοί, ώστε το πόδι να μπαίνει στο κατάλληλο σημείο.

Στο παπούτσι βρίσκεται μια πλάκα χάλυβα η οποία βιδώνει στο παπούτσι όπως και τα spd. Στο βάρος των πεταλιών δεν συμπεριλαμβάνονται οι πλάκες για τα παπούτσια, τα οποία είναι πιο βαριά από τα spd cleats, αλλά όχι τόσο βαριά ώστε να αποτελούν πρόβλημα. Ο τελικός σχεδιασμός των cleat ακόμη δεν έχει γίνει, αλλά υπάρχουν σχέδια ώστε να ενσωματωθεί ένα τμήμα με ελατήρια, το οποίο θα υποχωρεί όταν ο αναβάτης θα περπατάει, χωρίς να ενοχλεί, αλλά όταν το πόδι θα μπαίνει πάνω στο πετάλι θα “βγαίνει” προς τα έξω.

Με την καμπάνια στο Kickstarter να έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς, τα πρώτα δείγματα αναμένονται για δοκιμή. Συνοψίζοντας, τα θετικά είναι η ελευθερία περιστροφής του ποδιού, η ρυθμιζόμενη δύναμη συγκράτησης και πως συγχωρούν πιο πολλά λάθη σε σύγκριση με τα clipless.

The post Μετά τα clipless, ήρθε η ώρα για τα μαγνητικά πετάλια; appeared first on Sela.

Η μαζική αύξηση των τεχνολογικών πλεονεκτημάτων τα τελευταία 25 χρόνια μας έφερε κάποιες σπουδαίες καινοτομίες μια από τις οποίες είναι και τα clipless πετάλια. Το όνομα αρχικά μπορεί να μπερδέψει κάποιον και να ψάχνει για ίσια πετάλια, χωρίς clips, αλλά περισσότερο αναφερόταν στο ότι δεν είχανε δέστρες, αλλά κάποιο άλλο σύστημα συγκράτησης του ποδιού στο πετάλι.

Τα πλεονεκτήματα των clipless είναι σχεδόν αδιαμφισβήτητα. Καλύτερη απόδοση κατά το πεταλάρισμα, περισσότερη δύναμη και πολύ μεγαλύτερη ασφάλεια στα δύσκολα και τεχνικά κομμάτια μονοπατιών. Από την άλλη όμως, υπάρχουν και αρκετά μειονεκτήματα όταν η χρήση των clipless πεταλιών είναι συνεχόμενη για αρκετό καιρό. Αρχίζουμε να βασιζόμαστε στα πετάλια και αποκτάμε κακές συνήθειες.

Αν χρησιμοποιείτε για καιρό “κουμπωτά” αν τα βγάλετε και γυρίσετε στα ίσια πετάλια-πλατφόρμες, το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσετε είναι το πόσο πολύ βασιζόσασταν στα πετάλια για μερικές βασικές ικανότητες όπως το bunny hop, ή να περνάτε μικρά εμπόδια μονοπατιών όπως μικροί βραχόκηποι ή τμήματα με ρίζες. Στην πραγματικότητα θα σας πάρει περισσότερο από μια βόλτα για να αρχίσετε να συνηθίσετε να “πατάτε” το ποδήλατο μέσω των πεταλιών.

Όταν χρησιμοποιείτε “κουμπωτά” σίγουρα έχετε λάθος θέση στα πόδια. Τα δάκτυλα είναι γέρνουν προς τα εμπρός και αυτό μετατοπίζει όλο το βάρος προς τα εμπρός. Αντιθέτως αν δείτε κάποιον έμπειρο αναβάτη με ίσια πετάλια-πλατφόρμες θα δείτε ότι συμβαίνει το αντίθετο. Οι φτέρνες είναι χαμηλά και κατά συνέπεια και το βάρος του σώματος πιο πίσω. Δεν είναι μυστικό ότι για να χρησιμοποιήσετε ίσια πετάλια-πλατφόρμες θα πρέπει το σώμα να συμμετέχει πιο ενεργά σε όλες σας τις κινήσεις.

Όσο περισσότερο θα χρησιμοποιείτε τα ίσια πετάλια, τόσο θα τα εκτιμάτε και θα καταλαβαίνετε μερικές βασικές ικανότητες που θα βελτιώσετε κατευθείαν. Για παράδειγμα, το φρενάρισμα. Η πρόσφυση κατά το φρενάρισμα θα αυξηθεί δραματικά επειδή από ανάγκη να μην φύγουν τα πόδια από τα πετάλια, θα πρέπει να χαμηλώσετε τις φτέρνες σας “πατώντας” το ποδήλατο. Βασικά, θα πρέπει να “πατάτε” το ποδήλατο συνεχώς ώστε να μην μπορούν να φύγουν τα πόδια από τα πετάλια.

Ένα άλλο πλεονέκτημα των ίσιων πεταλιών είναι πως επιτρέπουν τα πόδια να περιστρέφονται προς οποιαδήποτε κατεύθυνση σε ένα επίπεδο -αν και πολλά παπούτσια σχεδιασμένα για ίσια πετάλια έχουν πολύ μαλακή γόμα και αποτρέπουν μεγάλες κινήσεις. Στις στροφές μπορείτε να βγάλετε το εξωτερικό πόδι λίγο πιο έξω αλλά και ταυτόχρονα να στρίψετε και τα δάκτυλα του ποδιού προς την κατεύθυνση που κινείστε ώστε να γυρίσουν οι γοφοί πιο εύκολα και να έχετε καλύτερα αποτελέσματα κατά το στρίψιμο.

Μπορεί να σας φαίνονται μικρά όλα αυτά, αλλά η διαφορά που θα δείτε στις ικανότητές σας είναι πολύ μεγάλη. Σκεφτείτε μόνο πόσο πιο εύκολη θα είναι η πολύ επιθετική οδήγηση στις στροφές όταν θα μπορείτε ανα πάσα στιγμή να βγάλετε το πόδι από το πετάλι. Η αυτοπεποίθησή σας θα εκτοξευτεί και σίγουρα θα ανακαλύψετε πολλά που θα μπορέσετε να τα εφαρμόσετε και στα “κουμπωτά” σας πετάλια.

Θα χρειαστείτε ένα καλό ζευγάρι ίσια πετάλια με pins που εξέχουν ώστε να υπάρχει αρκετή πρόσφυση του παπουτσιού με το πετάλι, όπως και ένα ζευγάρι παπούτσια ειδικά σχεδιασμένο για χρήση με ίσια πετάλια (έχουν μαλακότερη σόλα ώστε να γλιστράνε λιγότερο). Έπειτα με την μετάβασή σας στα “κουμπωτά” θα έχετε ανακαλύψει περισσότερο τα όρια τα δικά σας και του ποδηλάτου και θα μπορείτε να εφαρμόζετε σωστά όλες τις τεχνικές που μάθατε με τα ίσια πετάλια-πλατφόρμες.

The post Επιστροφή στα ίσια πετάλια-πλατφόρμες! appeared first on Sela.

Τα cleat πιάνουν στο παπούτσι με την κλασική μέθοδο 2 βιδών, αλλά ο μηχανισμός κουμπώματος μπορεί να περιστρέφεται γύρω το βιδωμένο, στο παπούτσι μέρος. Το πόσο θα περιστρέφεται, ελέγχεται από δύο μικρές βίδες, οι οποίες αλλάζουν τον βαθμό ελευθερίας μεταξύ 0 (μηδέν) και 10 (δέκα) μοιρών. Από την στιγμή που είναι δύο οι βίδες, η προς τα έξω και προς τα μέσα περιστροφή της φτέρνας μπορεί να ρυθμιστεί ανεξάρτητα.

Για ευκολότερη εμπλοκή του cleat με το πετάλι, υπάρχουν δύο ακίδες στην μπροστά μεριά του cleat, οι οποίες είναι σε σχήμα V και καθοδηγούν το cleat στο πετάλι. Η τεχνολογία αυτή ονομάζεται Target Acquisition Technology και δείχνει αρκετά υποσχόμενη ώστε να γίνει το συνεχόμενο κούμπωμα/ξεκούμπωμα πιο συνεπές.

Το πίσω μέρος του cleat, το οποίο εμπλέκεται με τον μηχανισμό συγκράτησης στο πετάλι, έχει ένα ζευγάρι μικρών κεραμικών κυλίνδρων για βελτιωμένη αποδέσμευση και αυξημένη αντοχή. Ο μηχανισμός του cleat θέλει συνεχόμενη φροντίδα (καθάρισμα και ψέκασμα με λιπαντικό Teflon) για να συνεχίσει να δουλεύει απροβλημάτιστα.

Τα πετάλια είναι σχεδιασμένα για να αποβάλλουν την λάσπη για να μην υπάρχει φράξιμο του μηχανισμού συγκράτησης. Εξωτερικά έχουν κλειστά ρουλεμάν, ενώ εσωτερικά, ρουλεμάν βελονοειδούς τύπου.

Όπως και με τα πετάλια δρόμου από την Speedplay, έτσι και τα Speedplay Syzr απαιτούν τακτική λίπανση για να συνεχίσουν να λειτουργούν ομαλά. Γι’ αυτόν τον λόγο υπάρχει μια μικρή υποδοχή γράσου στην άκρη της ατράκτου. Η Speedplay, συνιστά λίπανση κάθε 3000 χλμ ή κάθε 3 μήνες, ή μετά από κάθε βροχερή, λασπώδη ή πολύ σκονισμένη βόλτα…

Έρχονται με ανοξείδωτο άξονα στο βάρος των 312 γραμμαρίων με τιμή περίπου 280€, ή με άξονα τιτανίου, με βάρος 275 γραμμαρίων και τιμή 490€ για το ζευγάρι. Τα ανταλλακτικά cleat θα κοστίζουν 80€. Άραγε οι επιπλέον ρυθμίσεις που έχουν, δικαιολογούν αυτές τις τιμές; Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι τα Shimano XTR SPD κοστίζουν περίπου 170€ και ζυγίζουν 325 γραμμάρια.

The post Speedplay Syzr, clipless πετάλια βουνού! appeared first on Sela.

Έτσι λοιπόν, ένα ζεστό ανοιξιάτικο βράδυ, μετά το τέλος της βόλτας και αφού οι μπύρες ήταν ήδη στην μέση η συζήτηση οδηγήθηκε σε ποια είναι αυτά τα προϊόντα που άλλαξαν την ποδηλασία βουνού. Παρακάτω συνοψίσαμε ό,τι απέμεινε από εκείνο το ζεστό βράδυ.

Υδραυλικά-μηχανικά  πτυσσόμενα παλουκόσελα – Dropper Posts

Από την αρχή της εμφάνισης της ποδηλασίας βουνού, ήταν γνωστά τα πλεονεκτήματα που είχε ο αναβάτης όταν έμπαινε σε κάποιο κατηφορικό μονοπάτι, από το χαμήλωμα της σέλας. Όταν όμως το τερέν, δεν ήταν μόνο κατηφορικό, αλλά είχε ευθείες, ή μικρές ανηφόρες, όπου η θέση στο κανονικό της ύψος βολεύει περισσότερο, τότε τα πράγματα γινόταν σκούρα, μιας και δεν υπήρχε κάποιος τρόπος ώστε να ανέβει μόνη της. Με την εμφάνιση των πρώτων υδραυλικών ή μηχανικών πτυσσόμενων παλουκόσελων, έγινε μια μικρή επανάσταση. Πλέον η θέση ήταν στο ιδανικό σημείο για κάθε τερέν. Με το απλό πάτημα ενός κουμπιού, κατέβαινε ή ανέβαινε ή σέλα, ώστε να είμαστε πάντα ετοιμοπόλεμοι. Μπορεί στα πρώτα χρόνια της εμφάνισής τους να είχανε θέματα αξιοπιστίας, αλλά πλέον τα περισσότερα από τα προβλήματα έχουν λυθεί και τα dropper posts μας προσφέρουν μια νέα εμπειρία στα μονοπάτια που κινούμαστε χρόνια.

Υδραυλικά δισκόφρενα

Ποιος θυμάται τις εποχές των v-brakes, για να μην πούμε τα cantilevers που ευχόσουν να μην έχει κατήφορο. Έπιανες την μανέτα με 3 δάκτυλα μήπως τελικά καταφέρεις και κόψεις ταχύτητα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει, την αποφυγή λασπών και νερών, για να μην λερωθούν οι τροχοί ώστε να συνεχίσουν να δουλεύουν τα φρένα; Πλέον όμως, όλα αυτά είναι μακρινό παρελθόν. Με την εμφάνιση των υδραυλικών δισκοφρένων, έχει αλλάξει ριζικά η ποδηλασία βουνού. Από τις πρώτες εμφανίσεις στους στα πρωταθλήματα Downhill πριν πολλά χρόνια, πλέον τα entry level ποδήλατα βουνού, έχουν πιο δυνατά και αξιόπιστα φρένα από τα τότε κορυφαία. Περισσότερα σχετικά με τα υδραυλικά δισκόφρενα μπορείτε να διαβάσετε εδώ: Υδραυλικά δισκόφρενα ό,τι χρειάζεται να γνωρίζετε.

Αναρτήσεις. Πηρούνια και αμορτισέρ, που -επιτέλους- δουλεύουν!

Ποιος δεν θυμάται τον χρόνο που πέρασε πάνω από διάφορα περιοδικά και συζητήσεις με ανθρώπους του “χώρου” για το πόσο άχρηστες είναι οι μπροστά -τότε- αναρτήσεις και πως το μόνο που προσφέρουν είναι αυξημένο βάρος; Μην αναφερθούμε για τις πίσω αναρτήσεις, που αρκετοί ακόμη και σήμερα, είναι πολέμιοί τους, γιατί λέει “χαλάνε την αίσθηση”. Είχανε δίκιο τότε, αλλά ευτυχώς που οι εταιρίες και μερικοί αναβάτες είδανε το μέλλον και δεν τους άκουσαν. Ήταν βαριές, χωρίς σοβαρή απόσβεση, με ελαστομερή και αίσθηση σαν ματζούνια, χώρια που η τιμή τους ήταν μόνο για τους πολύ εύπορους. Σήμερα όμως, ο κλάδος αυτός έχει αλλάξει ανεπιστρεπτί με αναρτήσεις που δουλεύουν όπως πρέπει και με πολύ χαμηλό βάρος. Θα μπορούσατε να φανταστείτε να κατεβαίνετε το αγαπημένο σας μονοπάτι χωρίς την μπροστά σας ανάρτηση; Πιστεύετε, θα φτάνατε κάτω;

Κουμπωτά πετάλια – clip pedals

Μπορεί ο χώρος της ποδηλασίας βουνού να είναι χωρισμένος στα δύο όσον αφορά τα πετάλια. Τα clipless και τις πλατφόρμες. Δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες ποιο είναι καλύτερο για το βουνό ή όχι, καθώς είναι προσωπική επιλογή πολλών αναβατών το ένα ή το άλλο. Μπορείτε να διαβάσετε εδώ τις διαφορές τους. Αυτό όμως που έχουν καταφέρει τα κουμπωτά είναι να δώσουν την δυνατότητα σε πιο αρχάριους αναβάτες να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν πιο εύκολα στο βουνό. Επίσης, είναι μια καλή “κλεψιά” για όσους δεν γνωρίζουν να κάνουν σωστά bunny hop.

Παπούτσια ειδικά σχεδιασμένα για πλατφόρμες

Η αλλαγή στα clipless δεν ήταν για όλους και έτσι όσοι έμειναν στις πλατφόρμες, ήθελαν παπούτσια που να “κολλάνε” στα πετάλια. Εδώ κάπου έρχονται τα ειδικά σχεδιασμένα παπούτσια με σόλα ειδική ώστε να μην γλιστράει από τα πετάλια. Με τελείως διαφορετική σχεδίαση από τα σκεϊτάδικα παπούτσια, με πιο σκληρούς πάτους, αλλά πολύ μαλακές εξωτερικές σόλες άλλαξαν τον τρόπο που οι αναβάτες αντιμετωπίζουν τις πλατφόρμες.

Τιμόνια riser

Υπήρχε μια εποχή που τα τιμόνια στα ποδήλατα βουνού ήταν ίσια και πολύ στενά. Μερικοί αναβάτες MotoCross που έκαναν την μετάβαση στην ποδηλασία βουνού, κατάλαβαν ότι μπορούσαν να ποδηλατούν πολύ πιο γρήγορα, αποτελεσματικά και ασφαλείς αν χρησιμοποιούσαν τιμόνια από μηχανές. Για λίγα χρόνια, αυτή ήταν και η μόνη επιλογή όσον αφορά τα φαρδιά τιμόνια. Με τον καιρό και την απήχηση που είχαν, άρχισαν να εμφανίζονται τιμόνια από εταιρίες εξαρτημάτων για ποδήλατα βουνού… Αλήθεια, ξέρετε γιατί το φαρδύ τιμόνι είναι καλύτερο στην ποδηλασία βουνού;

Χερούλια lock on

Αν και μας άρεσαν παλιότερα τα λεπτά χερούλια, με την αυξημένη άνεσή τους τα lock on χερούλια έφεραν πραγματικά την επανάσταση, για τον απλούστερο λόγο πως μένουν στην θέση τους. Εκεί που πρέπει. Ούτε περιστρέφονται, ούτε βγαίνουν προς τα έξω. Για να μην αναφέρουμε πόσο επικίνδυνο είναι να βγει ένα χερούλι σε ένα τεχνικό και γρήγορο κατέβασμα…

Μεταδόσεις 1Χ, γρανάζια narrow-wide και σασμάν με clutch

Αν και αναλύσαμε πρόσφατα το θέμα της μονής 1Χ μετάδοσης εδώ: Πως να μετατρέψετε την μετάδοσή σας σε 1Χ θα αναφέρουμε πως παλιότερα συναντούσε κάποιος μονή μετάδοση μόνο στα ποδήλατα downhill και στα ποδήλατα μερικών “τρελών του βουνού”. Μπορεί μέχρι προσφάτως οι 1Χ μεταδόσεις να είχανε περιορισμένο εύρος, αλλά με την εμφάνιση της ΧΧ1 και την 11-πλη κασέτα, το εύρος ήρθε στα ίδια με την 2Χ10 μετάδοση. Επιπλέον, με τα γρανάζια narrow-wide και την ειδική τους σχεδίαση ώστε η αλυσίδα να μην μπορεί να βγει από το γρανάζι, αλλά και τα σασμάν με clutch και ενισχυμένο ελατήριο που σταμάτησαν πλέον να “κοπανάνε” πάνω κάτω και προσφέρουν μια απολύτως ήσυχη βόλτα, ακούγοντας μόνο τον ήχο από τα λάστιχα στις πέτρες, τα πουλιά και τα κέντρα!

Tubeless

Σίγουρα πολλοί από όσους μας διαβάζετε χρησιμοποιείτε ακόμη σαμπρέλες και πραγματικά δεν καταλαβαίνουμε το γιατί. Προσωπικά, δεν θέλω να κάνω ούτε μέτρο με σαμπρέλα στα λάστιχα γιατί το μόνο “καλό” που έχω να θυμάμαι από τις σαμπρέλες, είναι τα τεράστια διαλείμματα για να βγάλω τα αγκάθια και να αλλάξω τις σαμπρέλες από τα snake bite. Από την άλλη, μόνο 2 περιπτώσεις θυμάμαι να έχω πρόβλημα με τα tubeless όπου και στις δύο ήμουν υπεύθυνος εγώ, γιατί δεν είχα συμπληρώσει υγρό όταν έπρεπε. Το πλεονέκτημά τους δεν περιορίζεται μόνο στα λιγότερα λάστιχα από αγκάθια ή πέτρες, αλλά στο ότι μπορούμε να δουλέψουμε πολύ χαμηλότερες πιέσεις χωρίς να φοβόμαστε τα snake bites, για το καλύτερο κράτημα που έχουν αλλά και για την καλύτερη κύλιση. Πλέον υπάρχουν και “πατέντες” για να μην λερώσετε τα χέρια σας όταν θα κάνετε την μετατροπή. Επίσης εδώ, μπορείτε, να διαβάσετε ό,τι χρειάζετε να γνωρίζετε σχετικά με τα tubeless.

Trigger Shifters

Σίγουρα θα θυμόσαστε εκείνα τα περιστροφικά λεβιεδάκια για τις αλλαγές ταχυτήτων που βρίσκονταν από την επάνω μεριά του τιμονιού… Όποιος δεν θυμάται, να του πούμε ότι δεν έχασε και κάτι. Δούλευαν, δεν χαλούσαν, αλλά δεν θα λέγαμε ότι ήταν και πρακτικά… Με την εμφάνιση των trigger shifters μας δόθηκε η δυνατότητα, να φρενάρουμε αλλά και να αλλάζουμε ταχύτητες ταυτόχρονα γιατί μπορούμε να τα χειριστούμε με τους αντίχειρες και το χέρι παραμένει στην χειρολαβή.

Περαστοί άξονες QR

Παλαιότερα συναντούσαμε τους περαστούς άξονες, μόνο στα ποδήλατα downhill, όπου όμως η τοποθέτηση ή η αφαίρεση της ρόδας ήταν χρονοβόρα υπόθεση που ενέπλεκε κλειδιά άλλεν τις περισσότερες φορές. Μπορεί η στιβαρότητα του μπροστά μέρους να αυξανόταν ραγδαία, αλλά η χρήση τους εκείνη την εποχή στα trail/enduro/all-mountain ποδήλατα ήταν πολύ περιορισμένη. Με την εμφάνιση όμως περαστών αξόνων QR που δεν χρειάζονταν εργαλεία, η αποδοχή τους ήταν θέμα μηνών από όλα τα είδη ποδηλασίας βουνού. Προσωπικά, πλέον αποφεύγω να ανέβω σε ποδήλατο βουνού, αν δεν έχει περαστό άξονα μπροστά. Το QR είναι αρκετά καλό για τα ποδήλατα δρόμου και πόλης, αλλά στο βουνό το μόνο που προσφέρει είναι ασάφεια και νευρικότητα του μπροστά μέρους.

Υπάρχει κάτι που ξεχάσαμε να αναφέρουμε, πως έχει αλλάξει την ποδηλασία βουνού σε σχέση με όπως την πρωτογνωρίσαμε; Τα σχόλια είναι παρακάτω και περιμένουν τις προτάσεις σας!

The post Καινοτομίες που άλλαξαν το ΜΤΒ σε αυτό που το ξέρουμε σήμερα! appeared first on Sela.